บทที่ 085 ประกาศข่าวแต่งงาน

ทุกคนต่างมองมาที่ยศพัฒน์ อยากจะรู้ว่าเขาจะจัดการกับผู้หญิงที่สารภาพรักอย่างโอ้เวอร์คนนี้ยังไง

“วิกา”

ตอนนี้สายตาของยศพัฒน์ไม่มีคนอื่นอีกต่อไป เขามองเห็นเพียงแค่เทวิกาและทะเลดอกไม้นี้เท่านั้น

น้อยมากที่ผู้หญิงจะส่งดอกไม้ให้ผู้ชาย โดยเฉพาะทะเลดอกไม้แบบนี้

ความจริง เรื่องพวกนี้เขาควรจะเป็นคนทำต่างหาก

แต่ว่า เธอทำไปแล้ว และเขาก็ดีใจมากด้วย

ยศพัฒน์เดินเข้าไปหาเทวิกาอย่างรวดเร็ว

เทวิกายิ้มกว้างและยื่นช่อดอกไม้ให้กับเขา “พัฒน์ ฉันให้”

ยศพัฒน์รับช่อดอกไม้นั้นไป

“ขอบคุณนะเมีย”

เมีย！

กลุ่มคนที่รอเผือกอยู่นั้นพอได้ยินคำพูดของประธาน ก็ต่างตกตะลึงไปทันที

คุณพัฒน์แต่งงานตั้งแต่เมื่อไหร่？

พวกเขาไม่มีใครรู้เลย

แล้วก็ไม่มีสื่อสำนักไหนรายงานข่าวคราวการแต่งงานของพวกเขาด้วย

คนที่รู้เรื่องก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในเมื่อเจ้านายประกาศออกมาเองแล้ว พวกเขาก็ไม่ต้องพยายามซ่อนมันอย่างลำบากอีกต่อไป

ยศพัฒน์ก็มองไปที่ทะเลดอกไม้พวกนั้นอีกครั้ง

“ยศพัฒน์ ฉันชอบนาย”

นี่คือสิ่งที่เทวิกาใช้ดอกไม้เขียนไว้

เขาจ้องไปที่คำว่า “ฉันชอบนาย”

ในใจก็แอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ที่เธอไม่ได้เรียงเป็นคำว่า “ฉันรักนาย”

ขอบเขตของความชอบนั้นกว้างเกินไป ก่อนหน้านี้ เธอเคยบอกว่าเธอชอบเขา และสำหรับคนอื่นเธอก็ใช้คำว่าชอบเหมือนกัน

หลังจากคิดดูแล้ว เวลาในการเปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นสั้นเกินไป เธอต้องการเวลาในการปรับตัว และการที่เธอออกมาพูดว่าชอบเขาแบบยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ก็ถือว่าดีมากแล้ว

เขาควรจะรู้สึกพอใจ ไม่ใช่หวังสูงเกินไป

“เป็นไงบ้าง สวยไหม? ฉันซื้อดอกกุหลาบมาจนหมดร้านเลยนะ แล้วก็ให้คนมาช่วยจัดด้วย”

เทวิกาถามเขาพร้อมรอยยิ้ม

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสารภาพว่าชอบใครอย่างใหญ่โตแบบนี้

“สวยดี”

“ชอบไหม？”

“ชอบมาก”

เทวิกามีความสุข

เขาชอบก็ดีแล้ว

แต่พอมานึกถึงว่าการที่เธอทำแบบนี้ กนกอรบอกว่าเรื่องแบบนี้ควรจะเป็นผู้ชายที่ทำมากกว่า

แต่ว่าเทวิกาต้องการเปลี่ยน เธออยากจะทำเอง และยศพัฒน์ก็ดีใจมาด้วย และชอบเซอร์ไพรส์ที่เธอเอาดอกไม้มาให้เขาอีกต่างหาก

ยศพัฒน์หยิบกระดาษทิชชูออกมา มือหนึ่งดอกช่อดอกไม้ที่เทวิกาส่งให้ ส่วนอีกมือหนึ่งก็เช็ดเหงื่อที่หน้าผากของเธอ พร้อมกับพูดว่า “ต่อไปถ้ามาที่นี่แล้วก็เข้าไปข้างในนะ เธอเป็นภรรยาประธาน จะเข้าจะออกก็ได้ อย่ามามัวตากแดดอยู่ตรงนี้ ร้อนจะตาย ฉันเห็นแล้วปวดใจ”

พวกพนักงานที่มุงดูอยู่：……

ใครบอกว่าประธานของพวกเขาไม่เข้าใกล้ผู้หญิงคนอื่นนอกจากคุณเปรมากัน?

แล้วใครบอกว่าท่านประธานของพวกเขาพูดคำหวานไม่ได้?

พอฟังดูแล้ว ประธานของพวกเขาปากหวานมากเลยนะ พวกผู้หญิงที่ได้ยินก็ต่างพากันใจละลายไปเลย แล้วก็รู้สึกอิจฉาภรรยาของเขาด้วย

“เลิกงานแล้ว ไม่ต้องดูแล้ว นี่คือภรรยาของผม จดทะเบียนกันได้พักหนึ่งแล้ว แต่ว่ายังไม่ได้จัดงานแต่งงาน”

ยศพัฒน์กอดภรรยาเอาไว้ แล้วก็ประกาศตัวตนของเทวิกาให้ทุกคนได้รับรู้

“คุณพัฒน์ ยินดีด้วยนะคะ”

“ยินดีด้วยครับ/ค่ะ”

ถึงแม้ว่าหลายคนจะอิจฉาเทวิกาแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมาทางสีหน้า ได้แต่พากันแสดงความยินดีต่อยศพัฒน์

ยศพัฒน์อารมณ์ดีมาก ไม่ว่าใครจะแสดงความยินดีเขาก็จะขอบคุณ