บทที่ 091 ด่านความรักผ่านยาก

“คุณพ่อ ตาเบศวร์ทำอะไรถึงทำให้โกรธถึงขนาดนั้น แล้วยังพูดถึงเปรม์ด้วย เปรม์เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศไม่กี่วัน เธอเกี่ยวอะไรด้วย?”

คุณย่าปุลพรยังไม่รู้เรื่องที่เปรมาถูกจับไปขังคุก

และไม่ได้ดูข่าวที่กำลังดังในตอนนี้ด้วย

“บัณฑิตา อย่าปล่อยให้เปรมาเข้ามาบ้านเราอีก!”

คุณปู่เร็นไม่ตอบคำถามของลูกสะใภ้ แต่สั่งลูกสะใภ้ จากนี้ไปห้ามพาเปรมามาที่นี่อีก

เขารู้ว่าลูกสะใภ้ชอบเปรมามาก

ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนหน้าซื่อใจคด หลานชายและลูกสะใภ้ของเขาจึงถูกหลอกไปจนหัวหมุนแบบนี้

ไม่สิ แม้แต่จะหลอกหลานชายของเขาเปรมายังขี้เกียจจะหลอกเลย แต่เป็นหลานชายของเขาที่หลงเธอหัวปักหัวปำ และไม่สามารถหักห้ามใจได้ เขายังเสนอตัวให้เธอหลอกใช้ประโยชน์เลย

บัณฑิตาขมวดคิ้วและถามด้วยความงุนงง “คุณพ่อคะ บอกพวกเราก่อนสิคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตาเบศวร์กับเปรม์? พวกเขาทำอะไรผิด ถึงทำให้คุณพ่อโกรธมากถึงขนาดนี้ ตอนนี้ตาเบศวร์กำลังงานยุ่ง คุณพ่อยังบอกให้เขารีบกลับมาอีก”

ตอนที่สองสามีภรรยาลงไปข้างล่าง คุณปู่เร็นยังคุยโทรศัพท์อยู่

หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

“คุณพ่อคะ ใครโทรมาหาคะ? อีกฝ่ายกำลังฟ้องเรื่องของตาเบศวร์อยู่ใช่ไหมคะ”

บัณฑิตาเป็นคนเข้าข้างคนของตัวเองมากกว่า และก่อนที่พ่อสามีของเธอจะตอบ เธอก็ด่าออกมา “ใครมันคิดร้ายกับลูกชายของฉัน อิจฉาที่ลูกชายของฉันได้นั่งอยู่ในตำแหน่งนั้น แน่จริง ก็มาแย่งกันซึ่งหน้า แอบฟ้องลับหลังแบบนี้หมายความว่าอะไร”

“บัณฑิตา นี่เธอกำลังด่าใคร พวกแกสองคนสามีภรรยาไม่ได้อ่านข่าวที่กำลังดังอยู่หรือไง?”

“ตอนนี้มันดังไปทั่วประเทศแล้ว พวกแกยังมัวแต่มาด่าคนอื่นอยู่ที่นี่”

“ตราบใดที่พวกแกยังอยู่ที่นี่ ก็ห้ามพาเปรมากลับมา! ผู้หญิงที่มีบ้านตระกูลไชยรัตน์คนนั้นเป็นตัวซวยของตาเบศวร์ เพราะการมีอยู่ของเธอ ทำให้ตาเบศวร์ถูกหลานชายภูธิปจิ้งจอกเฒ่าคนนั้นกดไว้ ตอนนี้จิ้งจอกเฒ่าคนนั้นคงหัวเราะจนฟันหักแล้ว”

ทั้งสองต่อสู้กันมานาน

แต่มาถึงรุ่นของนฤเบศวร์ ก็มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว

ธารณ์และภรรยามองหน้ากันไปมา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูข่าวที่กำลังดังอยู่ในตอนนี้

หลังจากอ่านข่าวแล้ว ธารณ์ก็พูดว่า “คุณพ่อ เด็กตระกูลอริยชัยกุลคนนั้นแต่งงานแล้วเหรอครับ”

“ตาเบศวร์กับเขาอายุเท่ากัน แต่อีกฝ่ายแต่งงานแล้ว ดูตาเบศวร์สิ ถ้าเขาคบหากับใครสักคนแล้ว ฉันคงดีใจ แต่เขาล่ะ พอเปรมากลับมา เขาก็เดินตามผู้หญิงคนนั้นต้อยๆ เปรมาอิจฉาเมียของเด็กตระกูลอริยชัยกุลคนนั้น พาคนไปทำลายร้านของอีกฝ่าย ตาเบศวร์ยังยื่นหน้าไปเรียกร้องค่าเสียหาย แล้วยังออกปากข่มขู่อีกฝ่ายอีก”

“เด็กตระกูลอริยชัยกุลคนนั้นโทรมาฟ้องฉัน”

คุณปู่เร็นยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

เขาสู้กับคุณปู่ภูธิปมาทั้งชีวิต แต่ยังไม่ได้แบ่งแยกใครแพ้ใครชนะ

ลูกชายของเขาและลูกชายของคุณปู่ภูธิปเป็นผู้สืบทอดที่ดีทั้งคู่ หลังจากที่พวกเขาเข้าบริหารธุรกิจของตระกูลแล้ว พวกเขาไม่ได้ขยายธุรกิจ แต่พวกเขาก็บริหารธุรกิจของตระกูลได้อย่างมั่นคงและยกให้หลานชายของพวกเขารับภาระได้อย่างราบรื่น ดังนั้นในรุ่นของลูกชาย ทั้งสองตระกูล จึงดำเนินไปอย่างสงบ

นฤเบศวร์เป็นหลานชายที่เขาเอ็นดูและภาคภูมิใจที่สุด

ส่วนยศพัฒน์ก็เป็นทายาทผู้สืบทอดตำแหน่งที่คุณปู่ภูธิปเอ็นดูและภาคภูมิใจที่สุด

หลังจากที่ทั้งสองคนเข้ารับตำแหน่ง พวกเขาก็บริหารและจัดการเรื่องราวได้อย่างเด็ดขาด บนภูเขาลูกหนึ่งไม่สามารถมีสองพยัคฆ์ได้ ไม่ต้องให้พวกเขายุยงลับหลัง ทั้งสองก็กลายเป็นคู่แข่งกันแล้ว

“ที่แท้ก็เป็นยศพัฒน์ที่โทรมาฟ้องนี่เอง”

บัณฑิตาเข้าใจทันที

ไม่แปลกใจที่คุณปู่เร็นจะโกรธถึงขนาดนี้

การโทรมาฟ้องของยศพัฒน์ ทำให้คุณปู่เร็นรู้สึกเสียหน้ามากขึ้น ดังนั้นเขาถึงอารมณ์เสียเช่นนี้

พอได้อ่านข่าว บัณฑิตาถึงได้รู้เรื่องที่ยศพัฒน์แต่งงานแล้ว

หลานสะใภ้คนโตของตระกูลอริยชัยกุลคนนั้น มีภูมิหลังครอบครัวที่ไม่ชัดเจน พี่ชายของเธอกับยศพัฒน์เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกัน บางทีนี่อาจเป็นความสัมพันธ์ ที่ทำให้เธอปีนขึ้นไปเป็นหลานสะใภ้คนโตของตระกูลอริยชัยกุลได้

ฮ่าๆๆ

อย่างนี้ก็ดีสิ!

ในด้านคู่แต่งงานยศพัฒน์จะต้องพ่ายแพ้ให้กับลูกชายของเธออย่างแน่นอน