บทที่ 205 ศัตรูของเปรมา

ธันวาถือถุงเดินมา ก่อนจะวางถุงลงบนโต๊ะตรงหน้าเปรมา

“คุณเปรมา เมื่อคืนบอสไม่ได้พักผ่อนดีๆ ก็เลยเหนื่อยมากๆ รู้ว่าคุณเปรมาถูกรังแก บอสปวดใจมาก สั่งให้ผมมาส่งถุงน้ำแข็งให้คุณเปรมา ฝากให้ผมบอกคุณเปรมาว่าต้องใช้น้ำแข็งประคบหน้า แผลบวมช้ำจะได้หายเร็ว”

“เปรมา “......เมื่อคืนเบศวร์ไม่ได้พักผ่อนดีๆ ทำไมเขา......”

จู่ ๆเธอก็พลันพูดไม่ออก

ทำไมเบศวร์ไม่ได้พักผ่อนดีๆ?

มันก็เป็นเพราะเธอไม่ใช่หรือไง!

เธอรู้ว่านฤเบศวร์กับกนกอรจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แม้นฤเบศวร์จะบอกเธอว่าเขาไม่มีทางเลือก หากเขาไม่แต่งงานกับกนกอร ปู่เขาก็จะโกรธและตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา ไล่เขาออกจากตระกูลเดชอุป อีกทั้งยังจะกดขี่เขา ไม่ให้เขายืนหยัดได้ด้วยความสามารถของตัวเอง

เขามีความสามารถก็จริง ตอนนี้ไปถึงที่ไหนก็เป็นบุคคลที่ทำให้คนอื่นต้องคอยไล่ตามและประจบเอาใจ ทว่าในใจเขากลับรู้ดี เขาโดดเด่นเพราะมี RA กรุ๊ปให้เขาได้แสดงความสามารถ คนอื่นประจบยกย่องเอาใจเขา เป็นเพราะว่าเขาคือผู้นำตระกูลของตระกูลเดชอุป

หากเขาไม่มีตำแหน่งและยศถาบรรดาศักดิ์เหล่านี้ ความโหดร้ายในโลกความเป็นจริงก็จะสอนให้เขาเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของทุกคน

อีกทั้งนฤเบศวร์ยังต้องคิดถึงพ่อแม่และพี่น้องที่อยู่หลังเขา เขาไม่มีน้องสาวแท้ๆ ทว่าญาติน้องสาวของบ้านอาสองกับเขาเป็นพี่น้องที่รักกันมาก ครอบครัวอาสองล้วนเป็นเหล่าคนที่อ่อนน้อมถ่อมตัวมาโดยตลอด แม้จะเป็นแบบนี้ แต่อยู่ในตระกูลเดชอุปที่แก่งแย่งชิงดีกัน ก็ยังคงมีคนเล็งครอบครัวอาสองไม่ปล่อย

เขาไม่ใช่แค่แบคหนุนหลังของพ่อแม่ แต่เป็นแบคหนุนหลังของครอบครัวอาสองด้วย

นฤเบศวร์จนใจ ยอมแต่งงานกับกนกอร เรื่องที่เขาต้องคิดนั้นมีมากมายเกินไป

เขาไม่ได้ยอมรับ ว่าเขาไม่ได้เกลียดกนกอร กระทั่งรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจเมื่ออยู่กับกนกอร

เปรมาเข้าใจสถานการณ์ของนฤเบศวร์ดี ก็เป็นเพราะว่าเธอเข้าใจ จึงทำให้เธอยิ่งชอบยศพัฒน์

สถานะของทั้งคู่ในตระกูลดูจะเหมือนกัน ทว่ากลับไม่เท่ากัน

คนหนึ่งเป็นผู้นำตระกูลที่แท้จริง ส่วนอีกคนยังคงถูกปู่กดหัวเอาไว้ หากไม่ทำตามความต้องการของปู่ ก็อาจจะถูกฉุดลงมาได้ตลอดเวลา

คริษฐ์ยังรอขึ้นตำแหน่งอยู่เลย

คริษฐ์เกลียดเปรมามากๆ เปรมาย่อมไม่ยอมให้คนที่เกลียดเธอได้เป็นผู้นำตระกูล และครอบครองอำนาจสูงสุดของตระกูลเดชอุป

หากคริษฐ์เป็นผู้นำตระกูล งั้นเปรมาก็อย่าหวังว่าจะได้พึ่งพาอำนาจของตระกูลเดชอุปอีกเลย กลับกันยังจะถูกคริษฐ์กดขี่ข่มเหง

ตอนนี้ธุรกิจของเธอก็ถูกยศพัฒน์โจมตีอยู่แล้ว ไม่อาจทนต่อแรงกดดันของตระกูลเดชอุปเพิ่มได้อีก

เปรมาเองก็เสียใจภายหลัง

เสียใจภายหลังที่ตัวเองวู่วามเกินไป พาคนไปทุบทำลาย One Day In Coffee

เธอนึกว่า เธอคือลูกสาวตระกูลไชยรัตน์ และมีนฤเบศวร์คอยหนุนหลัง One Day In Coffee ก็เป็นแค่ร้านกาแฟเล็กๆ เธอทุบทำลายแล้วจะทำไม?

เธอนึกว่า มากสุดก็แค่จะถูกยศพัฒน์ตำหนิติเตียน

แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าของร้านสองคนของ One Day In Coffee จะไม่กลัวคนมีอำนาจ กลับแจ้งความทีเดียว

มียศพัฒน์อยู่ เรื่องนี้ก็ถูกจัดการอย่างยุติธรรม ทุกอย่างเป็นไปตามกระบวนการทางกฎหมาย

เธอถูกกักขังสิบห้าวัน ซ้ำยังทำลายชื่อเสียงตัวเอง ธุรกิจที่เพิ่งย้ายกลับมาในประเทศก็ถูกยศพัฒน์โจมตีจนยืนหยัดไม่ได้ หลังจากถูกปล่อยตัวออกมา เปรมาก็จึงจะรู้ว่าเรื่องของเธอฉาวจนขึ้นเทรนด์ ทำให้ชื่อเสียงเธอป่นปี้ย่อยยับ

เทวิกากับกนกอร ก็คือศัตรูของเปรมา!

เปรมาเกลียดแค้นทั้งคู่ในใจ

“วันนี้เบศวร์ไม่ได้ไปบริษัทเหรอ?”

ธันวาเงียบครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า “เมื่อคืนบอสกลับบริษัทดึกมาก ดื่มกาแฟไปหลายแก้วถึงจะทนอยู่จนจบการประชุมสำคัญทั้งสองรอบได้ บอสเหนื่อยมากจนมาปลอบคุณเปรมาด้วยตัวเองไม่ได้จริงๆ คุณเปรมาโปรดเข้าใจบอสด้วยนะครับ”

เท่าที่เขารู้จักนิสัยของบอส บอสน่าจะเสียใจมากกับการกระทำของคุณเปรมา จนเริ่มมีความคิดที่จะตีตัวออกห่าง

ถึงบอกว่า ไม่มีใครที่สามารถรอคอยตลอดไปได้ ความรักเมื่อไม่ถูกตอบรับ ก็ย่อมจืดจางลงทีละนิด