บทที่ 206 ฟ้องตัดหน้า

เลขาชายตอบว่า “คุณหญิงมาได้สักพักแล้วครับ”

ธันวาเงียบครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “งั้นฉันรอให้คุณหญิงกลับไปแล้วค่อยเข้าไปดีกว่า”

“คุณหญิงกลับไปเมื่อไหร่ก็โทรหาฉัน”

ธันวาพูดกับเลขา ก่อนจะเดินจากไป

ภายในห้องทำงาน นฤเบศวร์ฟังแม่กล่าวโทษกนกอรด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ซ้ำคุณณัฏฐายังเอาคลิปวิดีโอแค่หนึ่งนาทีที่เธออัดไว้ส่งให้เขาดูด้วย นั่นคือหลักฐานที่พิสูจน์ว่ากนกอรไม่เคารพแม่เขา

นฤเบศวร์ดูคลิปวิดีโอนั้นซ้ำหลายรอบ

เขาไม่ได้ตาบอดสักหน่อย จะดูไม่ออกได้ยังไงว่าใครถูกใครผิด

“เบศวร์ กนกอรทำเกินไปแล้ว นายต้องสั่งสอนหล่อนแทนแม่นะ”

บัณฑิตาพูดบ่นมาครึ่งวัน เอาแต่บอกให้ลูกชายสั่งสอนลูกสะใภ้ซ้ำไปซ้ำมา

จู่ ๆ นฤเบศวร์ก็ผุดลุกขึ้นยืน

ผู้หญิงทั้งสองคนมองดูเขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานไปยังห้องน้ำชา

ไม่นาน นฤเบศวร์ก็เดินออกมาพร้อมน้ำอุ่นสองแก้ว

“แม่ แม่ก็พูดมาตั้งนานแล้ว จิบน้ำให้ชุ่มคอหน่อยดีกว่า”

นฤเบศวร์ยื่นแก้วน้ำอุ่นให้แม่ พลางเอ่ยเสียงเรียบ

บัณฑิตารับน้ำอุ่นมาดื่มสองอึก พูดมาตั้งนาน เธอก็รู้สึกปากคอแห้งแล้วแล้วจริงๆ

“เบศวร์ ที่แม่พูดนายฟังเข้าไปแล้วหรือยัง? จะให้กนกอรพึ่งพาปู่นายเป็นแบคหนุนหลัง แล้วไม่เห็นหัวแม่ไม่ได้ มีลูกสะใภ้บ้านไหนกล้าทำแบบนี้กับแม่สามีตัวเองกัน?”

คุณณัฏฐาถือแก้วน้ำอุ่นไว้ แล้วค่อยๆจิบ ไม่ได้ช่วยบัณฑิตาพูดเสริม

บัณฑิตาอยากจะหลอกใช้ให้สองแม่ลูกพวกเธอเป็นมีด บางครั้ง เธอเองก็ใช้บัณฑิตาเป็นมีดที่ฆ่าคนด้วยเช่นกัน

ต่างคนต่างหลอกใช้กันเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองก็เท่านั้น

นฤเบศวร์กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “แม่ ช่วงนี้กนกอรไม่ได้เข้ามาอยู่ในบ้านเราด้วยซ้ำ เธอจะพึ่งพาอำนาจปู่มากลั่นแกล้งแม่ได้ยังไง?”

บัณฑิตาจุก พลันเอ่ยทันทีว่า “นั่นสิ หล่อนก็แต่งงานกับนายแล้ว ทั้งที่เป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเดชอุป แต่กลับไม่มาอาศัยอยู่กับครอบครัวสามี หล่อนหมายความว่ายังไง? ดูแคลนครอบครัวแม่สามีเหรอ? หรือไม่อยากมาปรนนิบัติแม่สามีอย่างฉัน”

ไม่รอให้นฤเบศวร์ได้พูด คุณณัฏฐาก็พูดต่อทันทีว่า “พี่ฑิตา ผู้หญิงสมัยนี้ไม่ชอบอาศัยอยู่กับพ่อแม่สามีหรอก คนละรุ่นกันก็ย่อมสื่อสารกันยาก ไม่อาศัยอยู่ด้วยกันก็ดีกับทุกฝ่ายแหละน่า”

หากกนกอรเข้ามาอยู่ในตระกูลเดชอุป แล้วใช้ชีวิตอยู่กับนฤเบศวร์ทุกเช้าเย็น ใครจะกล้ารับประกันว่าพวกเขาจะไม่รู้สึกอะไรกัน?

ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็เป็นสามีภรรยากันในนาม

แม้จะมีอะไรกันก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

ถึงตอนนั้น จะยังมีเรื่องอะไรของเปรอีกล่ะ?

เปรยังยึดติดกับยศพัฒน์ เธอเองก็กำลังพยายามเกลี้ยกล่อมให้ลูกสาวตัดใจจากยศพัฒน์ จะให้ลูกสาวสูญเสียผู้ชายไปทั้งสองคนไม่ได้เด็ดขาด

ในความคิดของณัฏฐา หากลูกสาวได้เป็นสะใภ้ของตระกูลอริยชัยกุลก็ไม่มีความสุขหรอก แต่หากเป็นตระกูลเดชอุป ดูจากที่นฤเบศวร์หลงใหลในตัวลูกสาว เขาก็จะต้องดีกับลูกสาวเธอมากแน่ ๆ

จะให้กนกอรเข้ามาอยู่ในตระกูลเดชอุป และกลายเป็นคุณนายน้อยของตระกูลเดชอุปโดยแท้จริงไม่ได้เด็ดขาด!

นฤเบศวร์มองณัฏฐาครู่หนึ่งด้วยแววตาอ่านยาก

ณัฏฐาไม่สังเกตเห็นสายตาของนฤเบศวร์ที่มองเธอ เธอยังคงเกลี้ยกล่อมบัณฑิตาด้วยท่าทางหวังดีว่า “เราเองก็ไปเจอกนกอรมาแล้ว ด้วยนิสัยของกนกอร ถ้าให้หล่อนเข้ามาอยู่ในตระกูลเดชอุปจริงๆ หล่อนจะปรนนิบัติแม่สามีอย่างพี่ได้ยังไงกัน? หล่อนมีแต่จะยั่วโมโหพี่ให้ตาย แล้วพี่จะหาเรื่องใส่ตัวทำไมกัน?”