บทที่ 214 ลงมือทำเรื่องชั่วร้ายไม่ได้

หลังจากที่เทวิการู้เหตุผลที่แท้จริงที่นฤเบศวร์มาที่นี่ เธอก็ยื่นตัวไปที่ข้างหูของเพื่อนรัก ทั้งคู่กระซิบพูดกันไม่กี่ประโยค จากนั้นเทวิกาก็มองเพื่อนรักครู่หนึ่ง ก่อนจะให้เพื่อนรักกลับไปกับนฤเบศวร์ ส่วนเธอก็อยู่เฝ้าร้านต่ออีกสักพัก

“แม่ แม่จะไปชอปปิงหน่อยไหม? เราไปเดินกันที่แถวๆนี้ หรือไม่ก็ไปชอปปิงที่ห้างตรงข้าม ดูว่ามีอะไรที่ต้องซื้อบ้าง”

เทวิกากังวลว่าแม่ทั้งสองคนอยู่ร้านแล้วจะรู้สึกเบื่อ

จึงแนะนำให้ทั้งคู่ไปเดินชอปปิง

พิชญ์สินีเอ่ยว่า “แม่ก็ไม่มีอะไรที่อยากซื้อ แต่ไปเดินสักหน่อยก็ดี คุณหญิงธิษณา คุณอยากไปเดินห้างไหม?”

คุณหญิงธิษณาเผยสีหน้าอยากรู้อยากลอง แต่บอดี้การ์ดตระกูลสาระทาห้ามไว้ บอดี้การ์ดคนหนึ่งพูดกับเทวิกาว่า “คุณหนู แม้ที่นี่จะเป็นเมืองแอคเซสซ์ เทียบกับเมืองซูเพร่าแล้วปลอดภัยกว่าก็จริง แต่ก็ประมาทไม่ได้เด็ดขาด คุณหญิงไปที่ที่คนเยอะมากไม่ได้”

“ที่ที่มีคนเยอะ พวกประสงค์ร้ายหลบซ่อนได้ง่าย และเกิดอันตรายได้ง่ายกว่า”

เทวิกาอึ้งชะงัก ถามว่า “พวกนายไปด้วยก็ไม่ได้เหรอ?”

ตระกูลสาระทาอันตรายจนถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?

“บางอย่างก็รับมือไม่ได้ทั้งหมด ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า”

พวกบอดี้การ์ดรอบคอบมาก

นายน้อยฝากฝังความปลอดภัยของคุณหญิงไว้ที่มือพวกเขา พวกเขาก็จะต้องรับประกันว่าคุณหญิงจะไม่เป็นอันตรายใดๆ

“วิกา ฉันอยากไปชอปปิง”

คุณหญิงธิษณามองลูกสาวอย่างน่าสงสาร

เธอไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตแบบสามัญชนบ่อยมากนัก เธอรู้สึกสนใจไปเดินชอปปิงมาก

เทวิกามองพวกบอดี้การ์ด แล้วมองสามีตัวเอง ยศพัฒน์เข้าใจเธอ จึงเอ่ยกับเธอว่า “ฉันไปกับพวกเธอดีกว่า ตอนนี้ในร้านก็ไม่มีลูกค้า ยังมีพนักงานเฝ้าร้านอยู่”

บอดี้การ์ดเห็นสามีคุณหนูพูดขนาดนี้แล้ว จึงไม่ห้ามคุณหญิงธิษณาไปเดินชอปปิงอีก

สองสามีภรรยาหนุ่มสาวพาแม่ทั้งสองคนไปห้างใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

บางครั้งพิชญ์สินีก็จะมาเยี่ยมลูกสาวในเมือง อพาร์ตเม้นของเทวิกาก็อยู่ตรงข้ามซูเปอร์มาร์เก็ต สองแม่ลูกไปเดินห้างด้วยกันบ่อยมาก

เธอมีประสบการณ์ จึงเป็นคนพาคุณหญิงธิษณาไปดูนั่นดูนี่ โดยมีบอดี้การ์ดเดินตามหลังอยู่ไม่ห่าง

คนเป็นแม่เวลาเดินห้าง ก็จะชอบซื้อของให้ลูกตัวเองมากๆ พิชญ์ซื้อของเยอะมาก มีทั้งซื้อให้พ่อแม่ ซื้อให้สามีและลูกชายลูกสาว แต่กลับซื้อให้ตัวเองน้อยมาก

คุณหญิงธิษณาเกิดในตระกูลร่ำรวย แต่งเข้าตระกูลเศรษฐี ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารมาทั้งชีวิต เธอไม่ใช่ว่าไม่เคยเดินห้าง เพียงแต่เมื่อก่อนตอนที่เธอไปเดินห้าง สามีเธอก็จะเตรียมการและปิดห้างล่วงหน้า

รอเธอไปถึงห้าง ก็มีเพียงผู้จัดการห้างมาเดินชอปปิงกับเธอ ทำให้เธอรู้สึกหมดสนุก

ไม่เหมือนตอนนี้ มีคนมากมายไปเดินห้างด้วยกัน เมื่อเห็นคนอื่นซื้อนี่ซื้อโน่น คุณหญิงธิษณาก็เริ่มมีความต้องการอยากซื้อของด้วยเช่นกัน

จนสุดท้าย เธอเองก็หอบถุงเล็กถุงใหญ่ มีทั้งของกิน ของเล่น และเสื้อผ้า

ของกินเธอซื้อให้สองสามีภรรยาเทวิกากิน ส่วนของเล่นก็ให้ลูกชายลูกสาวที่เธอยังนึกว่ามีอายุแค่ครึ่งขวบ เสื้อผ้าก็แทบจะเป็นเสื้อทารกทั้งหมด และก็เลือกเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิให้เทวิกาไม่กี่ตัวด้วย เธอบอกเทวิกาว่า แม้พวกเธอจะไม่ใช่แม่ลูกแท้ๆกัน แต่เห็นลูกทุกคนเท่าเทียมกัน อะไรที่ลูกแท้ๆเธอมี เธอก็จะซื้อให้เทวิกาด้วย

นี่ทำให้เทวิการู้สึกปวดใจ

ทั้งที่พวกเธอก็คือแม่ลูกแท้ๆ แต่แม่กลับเอาแต่คิดว่าพวกเธอเป็นแม่ลูกบุญธรรมกัน

......

เมือง C

ภายในห้องโถงตระกูลสาระทา คุณชลคุยโทรศัพท์อีกแล้ว

กิ๊กของเขาถือผลไม้หลังอาหารมาเสิร์ฟให้เขา