บทที่ 265 หัวใจสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์

นฤเบศวร์ได้ยินคุณณัฏฐาพูดแบบนี้ กลับไม่รู้สึกดีใจเหมือนที่เขาจินตนาการไว้

แม้แต่เขาเองยังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คุณณัฏฐาพูดแบบนี้ เขาต้องดีใจมากแน่ๆ

แต่ในเวลานี้ เขากลับรู้สึกรำคาญเล็กน้อย

บางที เขาอาจจะถูกเปรมาทำร้ายจิตใจจนด้านชาไปแล้ว

หลังจากนิ่งเงียบไปสักพัก นฤเบศวร์ก็ตอบตกลงคุณณัฏฐาว่าจะไปที่บ้านตระกูลไชยรัตน์

นฤเบศวร์ยอมมาแล้ว คุณณัฏฐาถึงได้รู้สึกโล่งอก

นฤเบศวร์รักเปรม์มาก เขาไม่น่าจะตัดใจจากเปรม์ไปง่ายๆ

หลังจากที่คุณณัฏฐาวางสายไป นฤเบศวร์ก็นิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะทำงาน แล้วเดินออกไปข้างนอก

พอเปิดประตูห้องทำงานออกมา เขาก็เห็นเลขาหนุ่มของเขากำลังถือซองเอกสารเดินมา และเตรียมจะเคาะประตู คิดไม่ถึงว่าเขาจะออกมาจากข้างในพอดี

“ท่านประธานครับ”

เลขาหนุ่มรีบยื่นซองเอกสารให้นฤเบศวร์ แล้วพูดว่า “เอกสารจากอินทัชครับ ให้ผมส่งต่อให้ท่านประธาน”

นฤเบศวร์เลิกคิ้วแล้วถามว่า “อินทัช? อินทัชไหน?”

“ผู้ช่วยพิเศษของบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ป อินทัชครับ”

พอได้ยินแบบนี้ นฤเบศวร์ก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้น เขาหยิบซองเอกสารมา แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย: “เราไม่มีงานที่ต้องร่วมงานกับบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ป อินทัชส่งเอกสารอะไรมาให้ฉัน”

หรือว่าอินทัชจะคิดหักหลังยศพัฒน์?

แล้วส่งเอกสารลับของบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ปให้เขา เพื่อเป็นบันไดสู่การยอมจำนน?

หลังจากที่นฤเบศวร์เปิดซองเอกสาร แล้วหยิบเอกสารข้างในออกมา นอกจากกระดาษสองสามแผ่น ส่วนที่เหลือเป็นรูปถ่ายทั้งหมด

เขาหันไปดูรูปถ่ายอย่างสงสัย

เลขาก็เหลือบมองอย่างสงสัยเช่นกัน

จู่ๆ นฤเบศวร์ก็รีบปิดรูปภาพไม่ให้เขาดู

“ไปทำงานได้แล้ว”

นฤเบศวร์สั่งเลขาหนุ่มด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วหยิบรูปถ่ายกับเอกสารที่ดูเหมือนประวัติคนไข้รีบเดินตรงไปทางประตูลิฟต์ส่วนตัว

จนกระทั่งเข้าไปในลิฟต์เขาถึงเปิดดูรูปถ่ายอีกครั้ง

ยิ่งดูใบหน้าของเขาก็ยิ่งเคร่งเครียด

รูปถ่ายเป็นภาพถ่ายของเปรมา กับผู้ชายหลายคน

ถ้าหากรูปถ่ายพวกนี้ทำให้สีหน้าของนฤเบศวร์เคร่งเครียด กระดาษไม่กี่แผ่นนั้นก็ทำให้เขารู้สึกสิ้นหวังต่อเปรมาอย่างสมบูรณ์

มันเป็นประวัติการผ่าตัดของเปรมาในต่างประเทศ เป็นการผ่าตัดตกแต่งเยื่อพรหมจารี

รูปถ่าย และกระดาษทั้งหมดหลุดลงจากมือของนฤเบศวร์ ปลิวลงบนพื้นเหมือนใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงหล่น แล้วกระจายไปบนพื้น จนทั่วพื้นลิฟต์

ใบหน้าของนฤเบศวร์ซีดเซียว เขายืนพิงผนังลิฟต์ ไม่อยากเชื่อว่าสิ่งที่เขาเห็นจะเป็นเรื่องจริง

การที่เปรมาคบหากับคนอื่นตอนอยู่ต่างประเทศ นฤเบศวร์ไม่แปลกใจเลย

ในสายตาของเขา เธอคือสาวงามคนหนึ่ง

ถ้าบอกว่าไม่มีคนมาจีบ มันเป็นไปไม่ได้เลย

เธอเดินทางไปต่างประเทศเพราะยศพัฒน์ การจะลองมีความรักครั้งใหม่เพื่อลืมยศพัฒน์ ก็เป็นเรื่องปกติ

แต่ว่า ต่อหน้าเขาเธอกลับพูดเหมือนเธอแน่วแน่ต่อยศพัฒน์และไม่ยอมรับว่าเคยคบหากับคนอื่นตอนอยู่ที่ต่างประเทศ

สิ่งที่ทำให้นฤเบศวร์เจ็บปวดมากที่สุดคือเปรมาเคยมีเพศสัมพันธ์กับชายอื่นมาแล้ว แต่ก่อนที่จะกลับประเทศมา เธอกลับไปทำการผ่าตัดเพื่อตกแต่งเยื่อพรหมจารี ต้องการจะโกหกยศพัฒน์ว่าเธอเก็บความบริสุทธิ์ของตัวเองไว้เพื่อเขา?

ยศพัฒน์ไม่สนใจว่าเธอเคยทำอะไรบ้าง เพราะยศพัฒน์ไม่ได้รักเธอ

ที่เธอทำแบบนั้น มีแต่จะนำพาความเจ็บปวดมาให้เขา

ไม่ว่าใครก็ยากที่จะยอมรับว่านางฟ้าที่แสนบริสุทธิ์ในใจเขาจะเป็นผู้หญิงสำส่อนถึงขนาดนี้

ไม่ใช่ว่านฤเบศวร์จะมีปมในใจ เขาแค่ไม่ยอมให้เปรมาแบบนี้ต่อไป

อ่อ จริงสิ ที่เปรมาทำแบบนี้ไม่ได้ทำเพื่อหลอกเขา แต่พยายามหลอกยศพัฒน์ต่างหาก

นฤเบศวร์ยกยิ้มขมขื่น: “เปรมา แม้แต่โกหกคุณก็ขี้เกียจโกหกผมเลยใช่ไหม? สำหรับคุณ ผมก็แค่คนโง่ที่ทำตามใจคุณทุกอย่าง ใช่ไหม”

“ฉันมันโง่ ฉันมันโง่จริงๆ...”

นฤเบศวร์หัวเราะออกมาทันที

ทุกคนบอกว่าเขาโง่

เขาเชื่อแล้ว เขาโง่จริงๆ