บทที่ 264 ติดตามเรื่องหลังจากนั้น

ระหว่างทางที่กลับคฤหัสถ์เมเปิล ยศพัฒน์ได้รับโทรศัพท์จากอินทัช

เทวิกาได้ยินเขาเอ่ยสั่งอินทัช: “ส่งไปให้นฤเบศวร์หนึ่งชุด ทิ้งไว้ให้ฉันอีกหนึ่งชุด ฉันจะเอาไปคิดบัญชีกับเปรมาแล้วส่งให้คุณปู่เร็นกับคุณบัณฑิตาด้วย”

หลังจากวางสาย เทวิกาก็หันมาถามเขา: “อะไรคะ?”

เขาจะเอาไปไปหาเปรมา

ยศพัฒน์ขับรถพร้อมกับตอบคำถาม: “เป็นข้อมูลของเปรมาตอนอยู่ต่างประเทศครับ หลังจากเปรมากลับประเทศมา ผมส่งคนไปตรวจสอบและรวบรวมข้อมูลมา ตอนนี้ถือว่าข้อมูลครบถ้วนแล้ว และถึงเวลาเอามาใช้ประโยชน์ ข้อมูลนี้สำหรับเปรมาแล้วถือว่าเป็นการโจมตีที่ร้ายแรง”

ตอนที่เขายังไม่ได้แต่งงานกับเทวิกา คนอื่นมักจะพูดว่าเขาไม่คิดจะคบใคร และไม่คิดจะแต่งงานเพราะเขารอเปรมากลับมา

เขาอธิบายมานับครั้งไม่ถ้วน ว่าเขากับเปรมาไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคิดกัน แต่ไม่มีใครเชื่อเขา

ในสมัยนี้ พูดโกหกถึงจะมีคนเชื่อ พูดความจริง ไม่มีใครเชื่อ

ในเมื่ออธิบายไปก็ไม่มีประโยชน์ เขาก็ไม่อยากอธิบายอะไรอีก

ในตอนนั้นเขายังโสด อย่างมากก็แค่ถูกคนอื่นแกล้งหยอกเล่น ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะจัดการกับเปรมา

หลังจากแต่งงานกับเทวิกาแล้ว เปรมาก็เดินทางกลับมา เธอไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ นึกว่าพวกเขาเติบโตมาด้วยกัน แล้วเขาจะมีเมตตาต่อปล่อยเธอไป ดังนั้นถึงได้กล้าที่จะก่อปัญหาให้กับเทวิกา

ยศพัฒน์แก้แค้นแทนภรรยา แต่จะไม่ทำเรื่องที่ผิดกฎหมาย เขาเป็นคนประเภทจะทำอะไรต้องรอบคอบและเด็ดขาด ต้องการทำลายทุกสิ่งที่เปรมาหวงแหน ทำให้เปรมาไม่เหลืออะไร ในเรื่องการแก้แค้นเปรมา เขาดำเนินการอย่างเงียบๆ

“เปรมาต้องทำไม่ดีอะไรตอนอยู่ที่ต่างประเทศใช่ไหมคะ และน่าจะเป็นเรื่องที่แม้แต่นฤเบศวร์ ก็รับไม่ได้ด้วย?”

หลังจากได้ยินเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเปรมา อารมณ์ของเทวิกาก็ดีขึ้นมาบ้าง

“อืม ถ้านฤเบศวร์เห็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่ผมส่งให้เขา เขาจะต้องตายใจจากเปรมาแน่นอน ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากนฤเบศวร์ ธุรกิจของบ้านตระกูลไชยรัตน์ก็ย้ายไปต่างประเทศแล้ว เปรมาอยู่ในเมืองแอคเซสซ์ก็ไร้ที่พึ่งจะทำอะไรก็ลำบาก”

“คุณไม่ได้ทำการตอบโต้ด้วยวิธีการทำนองเดียวกันเหรอคะ ทีเธอยังโพสต์คลิปวิดีโอลงบนอินเทอร์เน็ต และว่าจ้างพวกหน้าม้าบนโซเชียลมาปั่นข่าวเลย”

ยศพัฒน์หันไปมองเธอ จากนั้นก็หันกลับไปมองทางตรงหน้า และขับช้าลง

“ทุกคนต่างมีสิทธิของความเป็นส่วนตัว พวกเรายังไม่ได้รักการอนุญาตจากผู้อื่น แล้วแฉข้อมูลส่วนตัวของอีกฝ่ายออกไปจำนำพามาด้วยผลกระทบที่ร้ายแรงและอาจจะทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างรุนแรง นั่นเป็นเรื่องผิดกฎหมาย”

“เธอทำผิด แต่พวกเราจะทำตามไม่ได้ คุณไม่ได้ยินที่คุณพ่อของคุณพูดเหรอ เขาจะฟ้องร้องเธอ ถ้าเราทำตามเธอ เผยแพร่ข้อมูลส่วนตัวของเธอบนอินเทอร์เน็ต ในทางกลับกันเธอก็สามารถฟ้องร้องพวกเราได้”

เทวิกานิ่งคิดตาม ก่อนจะเอ่ยชมสามีของเธอ: “คุณพัฒน์คะ คุณเป็นคนที่นิ่งสงบที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยค่ะ”

“สมกับที่เป็นถึงประธานบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ป”

“ผมอยากใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับคุณ คิดจะทำอะไรจึงต้องคำนึงถึงคุณก่อนเสมอ จะไม่นิ่งสงบไม่ได้”

เทวิการู้สึกหวานเหมือนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์

ขอแค่มีสามีคนนี้ เธอก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

เรื่องที่เทวิกาไม่ใช่ลูกสาวของบ้านตระกูลวาชัยยุง นฤเบศวร์รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าฐานะที่แท้จริงเทวิกาจะสูงศักดิ์ขนาดนี้

คุณหนูของตระกูลสาระทาแห่งเมืองซูเพร่า

ในฐานะคุณชายของตระกูลเดชอุป และถูกเลี้ยงดูสั่งสอนจากคุณปู่เร็น นฤเบศวร์รู้ดีกว่าเปรมาถึงตำแหน่งของตระกูลสาระทาในเมืองซูเพร่า

มองข้ามความไม่มั่นคงภายในของตระกูลสาระทา ในเมืองซูเพร่านั้น ตระกูลสาระทาเป็นเหมือนกษัตริย์ท้องถิ่น

และเป็นตระกูลมหาเศรษฐี

มีตระกูลที่ร่ำรวยมากมาย แต่ตระกูลมหาเศรษฐีกลับมีไม่มาก

ถึงแม้นฤเบศวร์ไม่อยากยอมรับก็ต้องยอมรับ ว่าแม้แต่ตระกูลเดชอุปของเขายังไม่ใช่ตระกูลมหาเศรษฐีเลย

แต่ตระกูลอริยชัยกุลใช่

ตอนนี้เทวิกาเป็นถึงคุณหนูของตระกูลมหาเศรษฐี เธอกับยศพัฒน์รวมกัน ไม่ใช่พันธมิตรที่แน่นแฟ้นระหว่างตระกูลมหาเศรษฐีเหรอ?