ตอนที่ 270
บทที่ 270 แผนการของนฤเบศวร์
October 22, 2026
“ทำไมยังนั่งอยู่อีก ไปล้างมือสิคุณ หรืออยากให้ฉันช่วยล้างมือด้วย”
นฤเบศวร์รีบลุกขึ้นไปล้างมือ
พอเขาล้างมือเสร็จเดินออกมา กนกอรก็กินของว่างเหล่านั้นไปครึ่งหนึ่งแล้ว
ปากเขากำลังพูด พร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ “กนกอร คุณเหมือนยังกินไม่อิ่ม ถ้าผมกิน แล้วคุณกินไม่อิ่มจะทำยังไง”
“งั้นคุณก็นั่งดูฉันกินแล้วกัน”
นฤเบศวร์: “...”
เขาแค่อยากแสดงความห่วงใยต่อเธอ แต่คำตอบของเธอก็ตรงไปตรงมาเกินไป
พอเห็นว่าเขากำลังนั่งดูเธอกินอยู่จริงๆ กนกอรก็รู้สึกขบขัน เธอผลักจนขนมครึ่งจานไปตรงหน้าเขา “กินซะ ไม่อย่างนั้นคุณอดตายแล้วจะไม่มีใครจ่ายค่าบริการให้ฉัน แล้วฉันจะทำทั้งหมดนี้ไปเพื่ออะไร”
นฤเบศวร์รีบหยิบของว่างกินทันที
สิ่งที่เธอพูดนั้นค่อนข้างบาดใจ แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี
เขาไม่กล้าพูดไร้สาระอีก เขาพูดผิดไปเยอะแล้ว ก้มหน้าก้มตากินดีกว่า
ตอนที่น้องพนักงานกลับมาพร้อมกับถุงอาหารขนาดใหญ่ ทั้งสองคนก็กินของว่างเสร็จแล้ว
“พี่อร，คุณนฤเบศวร์ ทานอาหารมื้อดึกได้แล้วค่ะ”
เจ้าของร้านแจกจ่ายอาหารมื้อเย็นแบบกล่องให้กับทั้งสองคน หลังจากที่นฤเบศวร์รับส่วนของเขาแล้ว เขาก็เอ่ยขอบคุณน้องพนักงาน แล้วพูดกับกนกอร: “กนกอร ผมว่าพนักงานคนนี้คุณควรเพิ่มเงินเดือนให้นะ”
ที่ฉลาด อาหารมื้อดึกมาให้ด้วย
หลังจากพูดจบ เขาก็รู้ว่าเขาพูดมากเกินไป จึงรีบแก้ตัว: “ผมไม่ได้จะยุ่งเกี่ยวกับเรื่ืิองภายในร้านของคุณ ผมแค่คิดว่าพนักงานที่ดีควรได้รับรางวัล”
“ฉันได้ยินมาว่าผู้ช่วยธันวาก็เป็นพนักงานที่ดีมาก คุณนฤเบศวร์ห้ามลืมขึ้นเงินเดือนให้ธันวาด้วยนะคะ ส่วนพนักงานในร้านของฉัน ถ้าพวกเธอทำงานได้ดี ฉันจะเพิ่มเงินเดือนให้เอง น้องพนักงานทำงานดีแบบนี้ นฤเบศวร์ คุณอย่าพูดแต่ปาก ต้องแสดงความจริงใจด้วย เช่น ให้ค่าตอบแทน”
“พี่อร ไม่ต้องค่ะ หนูไม่...”
กนกอรแหย่น้องพนักงานใต้โต๊ะ น้องพนักงานยังพูดไม่ทันจบก็หยุดพูดไป
นฤเบศวร์ตกตะลึงไปสักพัก จากนั้นก็หยิบกระเป๋าเงินออกมา แล้วหยิบเงินปึกหนึ่งออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะยื่นให้น้องพนักงาน พร้อมกับพูดว่า “นี่คือค่าตอบแทนที่ไปซื้ออาหารมาให้ฉัน”
น้องพนักงานประเมินน่าจะได้มาเกือบสองพัน แต่เธอไม่กล้ารับ
กนกอรแหย่เธออีกครั้ง ก่อนที่เธอจะกล้ารับเงินมา
“พี่อร คุณนฤเบศวร์ ค่อยๆ กินนะคะ หนูไปทำความสะอาดร้านเตรียมปิดร้านก่อน”
น้องพนักงานรีบเดินไปดึงพิชญ์สินี
ทั้งสองเดินไปข้างในร้าน ก่อนที่น้องพนักงานนับเงินปึกนั้น มีเกือบสองพัน ทั้งหมดหนึ่งพันแปด เธอหยิบออกมาหกร้อย และนับอีกหกร้อยให้พิชญ์สินี แล้วยัดอีกหกร้อยที่เหลือใส่มือพิชญ์สินี แล้วพูดเสียงเบาว่า “นี่เป็นส่วนของพี่อรค่ะ”
พิชญ์สินียกยิ้มและพูดว่า “รับเงินมาจริงๆ เหรอ”
“พี่อรบอกให้หนูรับมาค่ะ ฉันก็เลยรับมา น้าเป็นคนขอให้หนูไปซื้ออาหารมื้อดึก น้าควรได้รับค่าตอบแทนเหมือนกันพี่อรเป็นคนนำโชคลาภมาให้ หนูก็ควรแบ่งให้พี่อรด้วย เราแบ่งเท่า ๆ กัน “
พิชญ์สินียดกยิ้ม และไม่ปฏิเสธ ยังไงซะ คู่แข่งของลูกเขยเธอก็มีเงินมาก และเขาเป็นคนเสนอเรื่องให้ค่าตอบแทนเอง ไม่รับก็เสียดาย ถ้าได้มาเยอะๆ อาจจะทำให้เขาล้มละลายได้ เขาจึงไม่มีความมั่นใจที่จะต่อกรกับลูกเขยของเธอได้