บทที่ 305 ที่รัก ยกโทษให้ด้วยนะ！

ในระยะไกล ที่ใต้ต้นมะพร้าว เทวิกาพิงร่างสามีไว้ ถือกล้องโทรทรรศน์ มองไปที่คู่หนุ่มสาวบนโคดหิน แล้วพูดกับยศพัฒน์ว่า: "ที่รัก ศัตรูคู่แข่งของคุณกลายเป็นเชลยเพื่อนฉันไปแล้ว "

ยศพัฒน์ก้มหน้าจูบริมฝีปากเธอ ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “นี่เป็นผลสรุปที่คุณอยากได้ไม่ใช่เหรอ？”

เทวิกาวางกล้องโทรทรรศน์ลง มือข้างหนึ่งคล้องคอเขาไว้ แล้วเริ่มจูบริมฝีปากเขาก่อน

การที่ภรรยาริเริ่มก่อน ยศพัฒน์ไม่มีเหตุผลอำรที่ต้องปฏิเสธอยู่แล้ว จึงลงมือจูบกลับอย่างดูดดื่ม

หลังจากจูบเสร็จ ทำให้ภรรยาที่อยู่ในอ้อมกอดขาหายใจหอบไปเลยทีเดียว ทำให้เขาอยากพลอดรักกับภรรยาอย่างเร่าร้อนขึ้นมา แต่น่าเสียดายที่ประจำเดือนของเธอต้องอยู่กับเธออีกหนึ่งอาทิตย์ถึงยอมจากไป

ยังต้องรออีกสามวัน

นั่นเป็นเพราะห่วงสุขภาพของเธอ เนื่องจากประจำเดือนเพิ่งเสร็จ ร่างกายยังฟื้นฟูกลับมาไม่เหมือนเดิม ถ้าทำอะไรตอนนี้ เธออาจได้รับบาดเจ็บ และกระทบต่อความแข็งแรงของร่างกายอีกด้วย

รักเธอ ก็ต้องให้ร่างกายของเธอได้พักผ่อนบ้าง

ในเมื่ออดทนมาได้หลายวันแล้ว ต้องให้เขารอเพิ่มอีกสามสี่วันเขาก็รอได้

“แต่ไม่รู้ว่าครั้งนี้นฤเบศวร์จะตัดใจจากเปรมาได้หรือเปล่า”

“ดูจากปฏิกิริยาของเขาเมื่อคืนแล้ว ก็สามารถรู้ได้เลยว่าเขาตัดใจจากเปรมาได้แล้ว เขากับเพื่อนรักของคุณช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน เกิดความห่วยไยเธอขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาน่าจะรู้ความรู้สึกที่มีต่อกนกอรแล้ว”

ยศพัฒน์หยุดไปสักพัก แล้วพูดขึ้นว่า： “เมื่อก่อน ขอแค่เปรมาเกิดเรื่อง สติปัญญาของนฤเบศวร์ก็จะกลายเป็นศูนย์ทันที เหมือนคนบุ่มบ่าม ผมต้องขอบคุณเปรมาด้วย ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ การแข่งขันระหว่างผมกับนฤเบศวร์ ผมคงไม่สามารถเป็นผู้ชนะบ่อยครั้งได้”

“ความหลงใหลทำให้คนกลายเป็นบ้าได้ง่าย”

ความรักคือเรื่องที่ทำให้คนกลายเป็นคนโง่ได้ง่ายที่สุด

“ถ้าหากเขาไม่ห่วงใยกนกอร เขาจะไม่สนใจเลยว่ากนกอรไปที่ไหน เป็นเพราะห่วงใยเขาถึงได้โกรธ”

ยศพัฒน์หยิกแก้มเธอเบาๆ “คราวหลังถ้าคุณยังกล้าไปสถานที่แบบนั้นกับพวกเธออีก ไม่มีทางที่ผมจะหยิบขึ้นมาสูงๆ แล้วค่อยๆ วางลงเหมือนเมื่อวันอีก”

เทวิการีบยิ้มเอาใจเขาขึ้นมาว่า： “ไม่กล้า ไม่กล้าแล้ว”

“หึ！”

“ผู้ชายในนั้นไม่มีใครหล่อสู้สามีของฉันได้สักคน และไม่สง่างามเท่าสามีของฉันเลย ปล่อยผู้ชายดีๆ แบบนี้ไว้ไม่มอง กลับไปเที่ยวบาร์โฮส ฉันโง่ครั้งเดียวก็พอไม่มีทางโง่ครั้งที่สองเด็ดขาด ที่รัก ยกโทษให้ด้วยนะ”

ทำทุกอย่างเพื่อความอยู่รอดจริงๆ

“โทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ผมซื้อให้คุณข้างในมีรูปถ่ายเซลฟี่ของผมเยอะมาก เวลาที่คุณอยากดูหนุ่มหล่อ ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดดูอัลบั้มรูป รับรองคุณได้ดูจนร้อนผ่าวไปทั้งตัวแน่”

ทันใดนั้นเทวิกหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงทันที “ฉันยังไม่ได้สังเกตว่ามีอัลบั้มรูปใน

โทรศัพท์เลย

มีรูปถ่ายด้วย

ที่รัก มีรูปภาพที่คุณไม่ได้ใส่เสื้อผ้าด้วยใช่ไหม？รูปภาพแบบนั้นดูแล้วถึงจะทำให้ร้อนผ่าวไปทั้งตัว”

ยศพัฒน์： “……คุณเคยดูแล้วไม่ใช่เหรอ อีกอย่าง ผมกลัวว่าถ้าคุณดูแต่รูปภาพแบบนั้น จะทำให้เลือดกำเดาไหลได้”

เทวิกาหัวเราะเสียงดังออกมา

เปิดดูอัลบั้มรูปของสามีที่หล่อเหลาพวกนั้น เธอพูดขึ้นว่า： “ที่รัก คิดไม่ถึงว่าคุณจะร้อนแรงขนาดนี้ รูปภาพพวกนี้ถ่ายได้ไม่เลวเลย ต่อไปฉันมองคุณคนเดียวก็พอ รับรองไม่ไปมองผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด”

ขอแค่เขาไม่เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืนอีกก็พอ

“นฤเบศวร์ก็ได้ซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้กนกอรเหมือนกัน”

“แต่ว่า เป็นเพราะเขาเห็นผมซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ เขาเลยซื้อตามไปด้วย”

ยศพัฒน์พูดเสริมขึ้นมาอีกประโยค