บทที่ 370 ในงานเลี้ยง

เทวิกาเผยสีหน้าสุขุม ท่าทางผ่าเผย ปล่อยให้ท่านจอมมองสำรวจเธอ

ท่านจอมลอบพยักหน้า แม้เทวิกาจะเติบโตมาในครอบครัวสามัญชน แต่เธอมีออร่าความสูงศักดิ์มาแต่เกิด ไม่ว่าจะด้านไหนก็ไร้ที่ติจริงๆ ถือว่าเหมาะสมกับคุณพัฒน์

นี่เองก็เป็นผู้หญิงที่มีวาสนา

แม้ตอนอายุครึ่งขวบจะประสบเคราะห์ร้าย แต่ท้ายที่สุดเคราะห์ร้ายก็กลายเป็นความโชคดี ก่อนหน้าที่ยังตามหาพ่อแม่แท้ๆไม่เจอ แม้จะเป็นหญิงสามัญชนก็สามารถมัดใจคุณพัฒน์ได้ ได้ยินมาว่าคุณพัฒน์เองก็รอเธอเติบโต รอแต่งงานกับเธอมานานถึงสิบปี

ท่านจอมเองก็นับถือคนตระกูลอริยชัยกุล ตอนที่เทวิกายังเป็นหญิงสามัญชน ก็สามารถยอมรับเทวิกาเป็นคุณนายน้อยของตระกูลอริยชัยกุลได้ ให้อิสระในการเลือกคู่ครองกับลูกหลานแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะมีในตระกูลเศรษฐีทั่วไปหรอกนะ

อย่าว่าแต่ตระกูลเศรษฐีเลย แม้แต่ครอบครัวธรรมดาที่ฝ่ายหนึ่งฐานะดีหน่อย แล้วอีกฝ่ายฐานะด้อยกว่า พ่อแม่ของฝ่ายที่ฐานะดีกว่าก็ไม่มีทางยอมให้ทั้งคู่แต่งงานกันได้

ถึงว่าทำไมตระกูลอริยชัยกุลถึงสามารถยืนหยัดในเมืองแอคเซสซ์ได้ ซ้ำยังยิ่งอยู่ยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งอยู่ยิ่งรุ่งเรือง ลูกหลานก็ยิ่งอยู่ยิ่งเยอะ อีกทั้งยังโดดเด่นกันทุกคน พวกเขาคงไม่รับรู้ว่ามีคนอิจฉาปู่ภูธิปมากขนาดไหน

“ได้ยินชื่อเสียงของคุณนายบุญเยี่ยมมานานแล้ว คืนนี้ได้พบเจอก็สมกับที่เล่าลือกันจริงๆ”

ท่านจอมสำรวจเทวิกาเสร็จก็ยื่นมือขวาไปจับมือกับเทวิกายิ้มๆ

เทวิกาจับมือกับเขาตามมารยาท และทักทายคนอื่นๆของตระกูลกรภัควัฒน์

“คุณพัฒน์ คุณนายบุญเยี่ยม เชิญเข้าข้างในครับ”

ท่านจอมเชิญสองสามีภรรยาเข้าไปข้างใน

คุณนายน้อยของตระกูลกรภัควัฒน์คือนายหญิงตระกูลคนต่อไป เธออยู่เป็นเพื่อนเทวิกา ทั้งคู่เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก แต่ด้วยฐานะของเทวิกา คุณนายน้อยตระกูลกรภัควัฒน์ก็ควงแขนเทวิกาอย่างเป็นมิตรและเป็นกันเอง พาเธอเข้าไปในข้างในไปพลางหาเรื่องคุยไปพลาง

“พี่”

หลังจากที่เห็นชเนนทร์ เทวิกาก็หยุดฝีเท้าและยิ้มทักทายพี่ชาย

คุณนายน้อยตระกูลกรภัควัฒน์ปล่อยมือที่ควงแขนเทวิกาออกอย่างรู้กาลเทศะ

ชเนนทร์เดินมา เขาทักทายท่านจอมก่อน แล้วค่อยทักทายคนอื่นๆต่อ สุดท้ายก็จึงจะยิ้มตอบน้องสาว

ดังนั้น ชเนนทร์เองก็ถูกพาเข้าไปข้างในด้วยเช่นกัน

ประธานรุ่นอาวุโสและภรรยาของพวกเขาที่มาถึงกันก่อน เมื่อเห็นคู่สามีภรรยายศพัฒน์เข้ามา ถ้าไม่เดินไปทักทาย ก็ยกแก้วขึ้นแสดงความเคาพ

ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก สองสามีภรรยายศพัฒน์ก็ล้วนพยักหน้ายิ้มตอบ

งานเลี้ยงที่ตระกูลกรภัควัฒน์จัดขึ้น เดิมทีก็เป็นงานเลี้ยงธุรกิจอยู่แล้ว ทุกคนที่เข้าร่วมงานเลี้ยงล้วนมาด้วยจุดประสงค์ที่จะพูดคุยกันเรื่องธุรกิจ สานสัมพันธ์กับนักธุรกิจที่ช่วยเหลือตัวเองได้

ยศพัฒน์คือประธานบริษัทที่อายุน้อยที่สุดในเมืองนี้ ซ้ำยังเป็นผู้นำของบริษัทที่ใหญ่ที่สุด เพียงแค่เขาปรากฏตัว ก็ย่อมเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในงาน รอบตัวก็ล้อมไปด้วยคนมากมายที่เข้ามาพูดคุยด้วย

ส่วนเทวิกาก็มาด้วยความคิดที่จะมาเรียนรู้ จึงอยู่ข้างยศพัฒน์ตลอดเวลา

หลังจากที่ชเนนทร์เข้ามาก็แยกจากสองสามีภรรยา

เขาขอไวน์สองแก้วแล้วออกจากคฤหาสต์ที่หรูหรา ยังไงซะ บรรดาแขกเหรื่อในคืนนี้ เขาก็คือคนที่มีสถานะต่ำสุด เพราะเห็นแก่น้องสาวและน้องเขย ก็เลยไม่มีใครกล้าเมินเขา ทว่าเขาอยากไปไหน ก็ไม่มีใครสนใจจริงๆ

ชเนนทร์รอกิติยาอยู่ข้างนอก

เอ็มอาร์ กรุ๊ปไม่เหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่แข็งแกร่งกว่าบริษัทของชเนนทร์มากๆ กิติยาย่อมงานยุ่งกว่าเขา สองวันมานี้ ชเนนทร์ก็ไม่ได้เจอเธอเลย

เมื่อรักใครสักคน หากไม่ได้เห็นคนคนนั้นแค่วันเดียว ก็ราวกับจากกันสามปี

จู่ ๆ ชเนนทร์ก็นึกถึงน้องเขยที่รอน้องสาวเขามานานถึงสิบเอ็ดปี ซ้ำยังต้องกำจัดศัตรูหัวใจมากมายลับหลัง ความอดทนและความรักใคร่นี้ ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้จริงๆ