บทที่ 371 พี่น้องตระกูลนนท์สัจทัศน์

“พวกพ่อกับแม่จะกลับไปแล้ว พรุ่งนี้หนูต้องหาเวลาไปซื้อของให้พวกเขาเอากลับไป พวกลุงกับอาช่วยดูแลทุกอย่างของบ้านเรา ต้องซื้อของกลับไปฝากพวกเขา”

ชเนนทร์ตอบเสียงอืม ถามว่า “ทุกวันนี้เธอออกไปทำงานเช้ากลับบ้านดึก จะมีเวลาไปซื้อของเหรอ? หรือไม่ก็ให้พี่ไปซื้อเถอะ”

“ไม่ต้องหรอก ถ้าหนูไม่มีเวลา ก็เขียนลิสต์ให้ป้ามะนาวไปซื้อกลับมาให้หนูก็ได้”

ชเนนทร์พูดกลั้วเสียงขำว่า “ก็ได้”

น้องสาวเขาเป็นถึงคุณนายน้อยอริยชัยกุลแล้ว ถ้าจะซื้อของอะไรก็ไม่จำเป็นต้องออกไปเองจริง ๆ

“เธอไม่ได้เอาเรื่องของพี่ไปบอกแม่ใช่ไหม?”

ชเนนทร์ถามแบบนี้ก็จริง แต่เดาว่าน้องสาวคงบอกไปแล้วแน่ ๆ

เพราะช่วงนี้แม่ไม่ได้โทรมาเร่งให้เขาแต่งงานอีกแล้ว

“บอกไปแล้ว ถ้าไม่บอก พี่คิดว่าพี่จะได้อยู่อย่างสุขสงบแบบนี้เหรอ ตอนนั้นหนูถูกแม่เร่งให้แต่งงานบ้าคลั่งขนาดไหน พี่ก็รู้ แม่เร่งพี่ไม่ได้ก็มาเร่งหนูแทน หนูเป็นเกราะกำบังให้พี่ด้วยซ้ำ”

ชเนนทร์รีบชนแก้วกับน้องสาวทันที “ครับ ๆ ๆ ขอบคุณคุณน้องสาวที่เป็นเกราะกำบังให้พี่ มา พี่ขอคารวะเธอ”

เทวิกาหัวเราะร่วน แล้วเอ่ยว่า “ตอนนั้นแม่เร่งให้หนูแต่งงานจนหนูแทบกลายเป็นบ้า แต่ตอนนี้พอมาคิดดูอีกที จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าถ้าแม่ไม่เร่งหนูอย่างบ้าคลั่งขนาดนั้น หนูกับพัฒน์ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเริ่มต้นยังไง เขาน่ะ ดีกับหนูมากก็จริง แต่ติดตรงพูดไม่เก่งนี่แหละ พูดคำพูดหวานหูไม่เป็นเลยสักนิด”

ชเนนทร์ “……วิกา มาตรฐานเธอสูงเกินไป แค่ฉันเห็นพวกเธอคนอยู่ด้วยกัน ฉันก็ต้องชิ่งหนีไปให้ไกล จะได้ไม่ถูกป้อนอาหารหมา”

เทวิกาหัวเราะ เว่อร์ขนาดนั้นเลยเหรอ?

แต่สามีเธอเป็นคนชอบทำไม่ชอบพูด ช่างเถอะ ทุกคนล้วนมีวิธีแสดงความรักของตัวเอง

เธอเองก็ไม่ค่อยพูดจาหวานแหววกับยศพัฒน์มากนัก แม้แต่ของขวัญก็ให้น้อยมาก

เมื่อรู้ตัวว่าเธอเองก็ยังทำได้ไม่มากพอ เทวิกาก็ลอบคิดในใจว่าเธอต้องชดเชยกลับมาให้ได้

เธอกำลังจะปริปาก แต่จู่ ๆ พี่ชายเธอก็เดินถือแก้วไวน์ไปยังรถคันหนึ่งที่เพิ่งจอดเมื่อกี้นี้

สองพี่น้องเอาแต่คุยกัน ไม่สังเกตเห็นรถคันนั้นขับเข้ามา แต่เพราะชเนนทร์ตาดี ถึงดูออกว่าเป็นรถของกิติยา

เทวิกาเองก็เดินตามพี่ชายไป

กิติยามาถึงงานสายสุด ผู้คนที่จับกลุ่มคุยกันในลานกว้างจึงล้วนมองไปที่กิติยา

กิติยาไม่ได้พาคนขับรถมาด้วย เธอขับรถมาเอง เมื่อลงจากรถ เธอก็รีบอ้อมไปที่ฝั่งที่นั่งข้างคนขับ ก่อนจะเปิดประตูรถ แล้วยื่นมือไปให้คนในรถอย่างเอาใจใส่

ทุกคนต่างมองภาพนี้กันอย่างสงสัยใคร่รู้ อยากรู้ว่าคนในรถคือใคร ถึงสามารถทำให้ประธานหญิงหน้าเย็นชาคนนี้สุภาพขนาดนี้ได้

กิติยาเย็นชามากก็จริง แต่พวกผู้หญิงถูกชะตากับเธอมากๆ

เหตุผลหลักคือเธอแต่งตัวยูนิเซ็กส์มาโดยตลอด ดูหล่อเหลาเหมือนผู้ชาย นิสัยเย็นชานั่นก็ยิ่งขับให้เธอดูเท่มาก สามารถมัดใจผู้หญิงได้อย่างง่ายดาย

หากว่าตามที่ชเนนทร์พูด เขาเคยเห็นกิติยาถูกผู้หญิงตื๊ออยู่บ่อยครั้ง

เฮ้อ ศัตรูหัวใจของเขาไม่ได้มีแค่ผู้ชายแต่มีผู้หญิงด้วย

เทวิกาที่เดินตามพี่ชายมาพลันเห็นมือเรียวยาวขาวผ่องยื่นออกมาวางบนมือของกิติยา ก่อนที่เธอจะเห็นหญิงสาวที่สวมชุดราตรีสีขาวลงจากรถ

หญิงสาวคนนั้นอายุใกล้เคียงกับเธอ รูปร่างสูงเพรียว ออร่าสง่าสงาม หน้าตาจิ้มลิ้ม ซึ่งก็คือสาวสวยคนหนึ่ง

ไม่ต้องถาม ก็เดาได้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือใคร จะเป็นใครไปได้นอกจากกัญณิศา คุณหนูรองตระกูลนนท์สัจทัศน์

เทวิกากำลังคิดไม่ตกพอดีว่าจะสานสัมพันธ์กับกัญณิศายังไงดี คิดไม่ถึงเลยว่ากิติยาจะพาน้องสาวมาร่วมงานเลี้ยงในคืนนี้ด้วย

เธอได้ยินพัฒน์บอกว่า กัญณิศาปรากฏโฉมหน้าน้อยมาก หลายๆคนในเมืองแอคเซสซ์ยังไม่เคยเห็นหน้าของกัญณิศามาก่อนด้วยซ้ำ