บทที่ 387 ยากที่จะคืนดีกัน

แต่ จะให้คนซื่ออย่างกษิดิสบายเกินไม่ได้ เขายังสู้นฤเบศวร์ไม่ได้เลย

นฤเบศวร์: ... ฉันอิจฉา กษิดิ ที่สามารถขึ้นรถบัสได้ก่อนแล้วค่อยจ่ายโดยสาร

ทุกคนเป็นแบบนี้ มักรู้สึกว่าคนอื่นดี แต่ในสายตาคนอื่นนั้นตัวเองก็แสนดีเหมือนกัน

เทวิกา และลินท์ กำลังคุยกันเรื่องในใจใต้ศาลา แต่ไซม่อนนั่งยองๆ อยู่ที่ประตูห้องภรรยา ราวกับว่าถ้าภรรยาไม่เปิดประตู เขาก็จะนั่งตลอดไป

เมื่อรู้เรื่องราวของสามีภรรยาคู่นี้แล้วก็ไม่มีใครมายุ่งอะไร ปล่อยให้ทั้งสองทรมานดันเอง

ญาณินไม่ได้กลับไปนอน เธอเองก็นอนไม่หลับ

หลังจากที่ทั้งคู่ไม่คุยกันเวลานานญาณินรู้สึกว่าการขังตัวเองอยู่ในห้องเพราะผู้ชายตัวคนเดียวเป็นการเสียเปรียบมากเกินไป อากาศดีขนาดนี้ เธอควรออกไปเดินเล่นและค่อยๆ ชื่นชมความสวยงาม ทิวทัศน์ของคฤหัสน์เมเปิล

เมื่อคิดเช่นี้ ญาณินเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเปิดประตู

" ที่รัก"

เมื่อเห็นประตูเปิด ชายชราที่นั่งยองๆ ก็มีความสุข เขารีบลุกขึ้นยืนและยื่นถาดให้ " ที่รัก คุณยังไม่ได้กินข้าวเช้า ผมเอามาให้คุณ "

ญาณิน ชำเลืองมองที่อาหารเช้า จากนั้นจ้องมาที่เขาและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า "คุณเรียกผิดคนแล้ว ฉันไม่ใช่ภรรยาของคุณ "

“เราไม่ได้หย่ากัน คุณก็เป็นภรรยาของผม”

ไซม่อน รู้ว่าไม่มีใครอยู่ชั้นบนแล้ว และไม่ต้องการศักดืศรีหรือหน้าตาอะไรแล้ว เกาะติดภรรยาไม่ปล่อย

นฤเบศวร์: สู้กับฉันได้เลยนะเนี่ย!

กนกอร: คุณยอมรับว่าคุณเป็นเกาะติดคนแล้วเหรอ?

ญาณิน โกรธมาก

เธอต้องการหย่า แต่ชายคนนี้ปฏิเสธที่จะหย่า ตอนนี้ ธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาจริงๆ

ผลักถาดออกไป สีหน้าของ ญาณิน เย็นชา " ฉันไม่หิว "

พูดจบเธอก็ยกเท้าเดินออกไป

ไซม่อน ยื่นมือออกไปคว้าเธอ แต่เธอปัดมันออกไปอย่างแรง

“ไซม่อน ฉันขอเตือน อย่าแตะต้องตัวฉัน ไม่งั้นฉันจะไม่มีวันให้อภัยคุณไปตลอดชีวิต!”

“ที่รัก ผมแค่อยากให้คุณหยุดและกินข้าวเช้า”

ไซม่อน ดูน่าสงสารมาก

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่หิว!”

“คุณจะไม่หิวได้ยังไง ผมถามแล้ว เมื่อคืนคุณไม่ได้กินอะไรมาก นานขนาดนี้คุณคงจะหิวแย่เลย ที่รัก กินข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยคุยกันนะ”

สีหน้าของ ญาณิน ดูแย่มาก " ไซม่อน คุณกลายเป็นคนหน้าด้านตั้งแต่เมื่อไหร่ บอกแล้วว่า อย่าเรียกฉันว่าที่รักอีก ฉันไม่อยากเป็นภรรยาของคุณ คุณมีสาวคู่ใจจำนวนมาก คุณพลอยไพลินยังรอฉันหลีกตำแหน่งให้อยู่ คุณชอบนางมากขนาดนั้น ก็ไปเรียกหล่อนว่าเมียไป! "

ไซม่อนรู้สึกโชคดีที่ได้เห็นสีหน้าที่โกรธมากของเธอ

ถ้าเธอไม่สนใจเขาจริง ๆ คงไม่แม้แต่จะอารมณ์เสีย ระหว่างพวกเขาก็จะจบลงจริง ๆ

" ที่รัก ผมกับพลอยไพลิน ... ผมไม่เคยแตะต้องหล่อนเลย ตอนนี้หล่อนเป็นผู้หญิงของเจ้าสาม"

ไซม่อน ต้องการอธิบายเรื่องระหว่างเขากับ พลอยไพลินเมื่อนึกถึงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทั้งสองไปไหนมาไหนพร้อมกันจริงด้วย แต่เขาไม่รู้จะอธิบายยังไง ดังนั้นเขาจึงพูดได้อย่างเดียวว่าเขาไม่เคยแตะต้อง พลอยไพลิน

พลอยไพลิน วางยาให้ ไซม่อนไม่สำเร็จ และกลับไปมีเพศสัมพันธ์กับคุณชล และทุกคนในตระกูลสาระทาก็รู้เรื่องนี้ สำหรับเธอแล้วมันเหมือนกับเรื่องที่หนักสาหัส

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกมา และไม่กินหรือดื่มอะไรทั้งนั้น ทำให้ผู้ใหญ่ในบ้านเป็นห่วงอย่างมาก