บทที่ 390 มีความตั้งใจที่จะฝาก

“กษิดิ”

เมื่อได้รับความสุขที่เธอต้องการ มิลินท์ ก็อารมณ์ดี เธออยู่ในอ้อมแขนของเขา เงยหน้าขึ้นแล้วพูดว่า " ฉันมีข่าวอะไรจะบอกเธอ "

กษิดิมองลงมาที่เธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความรัก และพูดด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น: " ข่าวดี ข่าวดีหรือข่าวร้าย? "

“เป็นข่าวดีแน่นอนสิ ฉันแยกแยะข่าวร้ายออกแล้ว ฉันไม่อยากให้คุณได้ยินและกระทบอารมณ์ของคุณ”

อดไม่ได้ที่จะจูบที่ริมฝีปากเธอและพูดอย่างลึกซึ้ง: " ลินท์ คุณดีกับผมมากเลย "

“พึ่งรู้ว่าฉันดีกับคุณเหรอ ฉันคิดว่าทั้งหมดที่คุณจำได้คือสิ่งเลวร้ายที่ฉันทำกับคุณ ตั้งแต่เล็กจนโต เราทะเลาะกันบ่อยมาก คุณแพ้ฉันตลอด ต่อมาเมื่อเราโตขึ้น คุณหลบหน้าทุกครั้ง แต่ไม่ได้ตีกันต่อ "

กษิดิแตะจมูกของเธอและพูดว่า: " ผมเป็นคนที่ถูกฝึกฝนมาเป็นพิเศษ ผมจะเอาชนะคุณไม่ได้ได้ยังไง ผมแค่ยอมคุณ พอโตขึ้น ผมเลี่ยงคุณเป็นเพราะปัญหาของผมเอง เพราะถ้าผมได้พบคุณ ผมก็จะคิดมากและหน้าแดง กลัวว่าคุณจะหัวเราะเยาะผม ผมก็เลยหลบ”

เขามีความรู้สึกที่แตกต่างกับเธอตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น

มันถูกฝังอยู่ในใจตลอดเวลา จนพูดไม่ออก

หาก ลินท์ ไม่ถูกจับได้เมื่อที่เธอไปที่คลับ รักนะครั้งสุดท้าย และเมื่อทั้งสองทะเลาะกันในคืนนั้น ลินท์ ก็ผลักเขาล้มลงทันที และทั้งสองคนก็ปล่อยเรือไปตามน้ำ เขาไม่รู้ว่าเธอก็มีความรู้สึกต่อเธอ

ทั้งสองเติบโตขึ้นมาเผชิญหน้ากัน แต่พวกเขาไม่ได้สื่อสารกันเป็นการส่วนตัวไว้ดี ดังนั้นทั้งคู่จึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

แม้ว่าเขาจะคลั่งไคล้เธอก็ตาม

แต่ในสายตาคนภายนอก เขากลัวเธอและหลีกเลี่ยงเธอ

เธอรักเขา แต่ก็ชอบลงโทษเขา เธอก็กลายเป็นคู่ปรับและชอบรังแกเขาในสายตาคนอื่น?

มิลินท์ กะพริบตา " ไม่อย่างงั้นตอนนี้เราออกไปสู้กันไหม คุณห้ามยอมฉัน ให้ฉันดูว่าทักษะของฉันเป็นอย่างไร "

“คุณยังไม่ได้บอกว่าข่าวดีคืออะไรเลย”

กษิดิไม่ต้องการต่อสู้กับเธอแบบตัวต่อตัวเลย หากเขาทำร้ายเธอ คนที่เจ็บปวดใจก็เป็นเธอ

" ฉันน่าจะท้องแล้ว "

“อ้อ ท้องเหรอ อะไรนะฒ พูดอีกรอบสิ? ท้องเหรอ? ของผมเหรอ? ”

กษิดิ ค่อนข้างสงบในตอนแรก แต่หลังจากที่เขาเข้าใจความหมายของประโยคนั้น เขาก็ตกใจไปหมด เขาผลักลินท์ ออกไปด้วยความตกใจ และถามเธอด้วยความประหลาดใจ

มิลินท์ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อได้ยินคำถามของเขา หยิกเขาและพูดอย่างโกรธเคือง: " ถึงจะมีผู้ชายมากมายที่แอบชอบฉัน แต่ฉันรักคุณคนเดียว และคุณเป็นผู้ชายคนเดียวของฉัน ลูกในท้องของฉันไม่ใช่ของคุณแล้วจะเป็นใครได้อีก?”

กษิดิยิ้ม “ผมรู้เลยว่าเราจะได้เป็นพ่อแม่กันในไม่ช้า”

เขายอดเยี่ยมมาก!

วินาทีต่อมา เขากอดลินท์แล้วหมุนตัวเธอ ทำให้ลินท์วิงเวียน ตบเขาและตะโกนว่า: " กษิดิ อย่าหมุนแล้ว มันทำให้ฉันวิงเวียน "

กษิดิหยุดอย่างรวดเร็วและถามอย่างกระวนกระวาย: "ลินท์ คุณเป็นอย่างไรบ้าง? คุณยังเวียนหัวอยู่หรือเปล่า? ผมแค่มีความสุขมากเกินไป ผมจะได้เป็นพ่อคนแล้ว! "

" เมื่อกี้คุณยังขอให้ผมสู้กับคุณ มิลินท์ คุณจะกล้าเกินไปนะ! แล้วถ้า ... โชคดี โชคดีที่ผมไม่ได้ตกลง "