ตอนที่ 415
บทที่ 415 พลอยไพลินมาแล้ว
October 22, 2026
วันต่อมา
ยังไม่เช้าเลย มือถือของผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาดังขึ้น
กลางดึกเขาเพิ่งจะนอนลง รู้สึกว่าเพิ่งหลับไป ก็ถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือ และเขาก็รู้สึกโกรธ
คนที่กล้าโทรศัพท์มาหาเขาตอนนี้ ทางที่ดีมีเรื่องใหญ่ ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าเขาไม่เกรงใจ
“ท่านผู้นำ คุณหนูออกไปแล้ว นั่งเครื่องบินส่วนตัวไปแล้ว บอกว่าจะไปเมืองแอคเซสซ์”
คนที่โทรมาคือลูกน้องของผู้นำตระกูลเลิศธนโยธา
ได้รับข่าวนี้ อาการง่วงนอนของผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาก็หายไป และลุกขึ้นมานั่งทันที “พวกแกไม่ห้ามคุณหนูไว้หน่อยเหรอ?”
สองพ่อลูกไซม่อนยังอยู่ที่เมืองแอคเซสซ์ พลอยจะต้องไปหาไซ่ม่อนแน่นอน
และอาจจะไปเผยไต๋กับญาณิน
ถ้าอยู่ที่เมืองซูเพร่า ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาไม่เป็นกังวลและก็ไม่สนใจด้วย ปล่อยให้ลูกสาวทำอะไรตามใจก็ได้ แต่ที่ลูกสาวไปก็คือเมืองแอคเซสซ์ เขายากที่จะเอื้อมมือเข้าไปยุ่งในเมืองแอคเซสซ์ ลูกสาวก็ไปในฐานะเมียน้อย ได้รับความกรุณาสิถึงจะเป็นเรื่องแปลก
“ห้ามไมได้ครับ”
“เวรเอ๊ย!”
ด่าประโยคหนึ่ง ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาก็สั่งว่า: “ไปเตรียมเครื่องบินเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปเมืองแอคเซสซ์”
คนทางฝั่งเมืองแอคเซสซ์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพลอยไพลินนั่งเครื่องบินส่วนตัวมา
เทวกาตื่นขึ้นมาในเวลาเดิม
ผู้ชายที่อยู่ข้างกายไม่อยู่บนเตียง เธอลูบพื้นที่ข้างๆเธอ มันเย็น แสดงว่า ยศพัฒน์ลุกขึ้นไปตั้งนานแล้ว
หยิบโทรศัพท์มาดูเวลาบนโต๊ะข้างๆหัวเตียง จากนั้นก็ดูโมเม้นต์วีแชท แล้วก็ดูข้อมูลของกลุ่มหลักในคิวคิว หลังจากอ่านเสร็จหมดแล้ว เธอจึงลุกขึ้น
10 นาทีต่อมา เทวิกาก็เปิดประตูเดินลงไปชั้นล่าง เมื่อประตูเปิดออก ก็เห็นคนรับใช้คนหนึ่งกำลังจะเคาะประตู เห็นเธอเปิดประตู คนรับใช้คนนั้นก็รีบทักทาย จากนั้นก็บอกว่า: “คุณนายน้อย ข้างนอกมีผู้หญิงที่ชื่อพลอยมาหา เธอบอกว่าเธออยากพบแม่คุณค่ะ”
“ผู้หญิงที่ชื่อพลอยเหรอ? อยากเจอแม่ฉันเหรอ?”
เทวิกาขมวดคิ้ว
เทวิกายังไม่ได้เจอพลอยไพลิน รู้เพียงแค่การมีพลอยไพลินคนนี้อยู่จากปากของพี่ชายและแม่
นั่นคือหญิงชู้ของพ่อ หลายปีมานี้อยู่ข้างกายพ่อมาตลอด ไปร่วมงานเลี้ยงต่างๆกับพ่อ เข้าสังคม เช่นเดียวกันกับภรรยาของผู้นำตระกูลของตระกูลสาระทา
ในสายตาของคนอื่น พลอยไพลินขาดแค่ใบรับรองเท่านั้นเอง
เช้าตรู่ พลอยไพลินมาถึงที่นี่เพื่อมาบอกว่าอยากพบแม่ของเธอ?
เธอเป็นเมียน้อยที่กำเริบเสิบสานมากนะ!
“พ่อฉันตื่นหรือยัง?”
คนรับใช้กล่าว: “ผู้นำตระกูลสาระทาเดินทางกลับโดยเครื่องบินตั้งแต่เช้าตรู่แล้วค่ะ เป็นเครื่องบินที่คุณชายส่งผู้นำตระกูลสาระทาขึ้นเครื่องค่ะ
เทวิกา: ……
พ่อของเธอยังรังเกียจที่เธอเป็นลูกสาวไม่เอาใจใส่ ตัวเขาเองล่ะ? กลับไปก็ไม่รอให้ลูกสาวคนนี้ตื่นและพบเธอก่อนไป มีลูกเขยไปส่งก็พึงพอใจแล้วสินะ?
เทวิกาบ่นพ่อตัวเองอยู่ในใจที่มารีบไป อีกอย่างก็ไม่ได้มาหาลูกสาวคนนี้อีกด้วย
เธอก็เป็นแค่ข้ออ้างที่พ่อจะมาหา
“พี่ชายฉันกับลูกพี่ลูกน้องฉันยังไม่ไปใช่ไหม?”
“คุณธนัทไปกับท่านผู้นำ คุณชายยังไม่ตื่นค่ะ”
เทวิกาพึมพำเล็กน้อย คนรับใช้ไม่ได้ยินว่าเธอพึมพำว่าอะไร
“ผู้หญิงที่ชื่อพลอยอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ คุณชายไม่ให้เธอเข้ามาค่ะ”
เทวิกาเดินลงไปชั้นล่างทันที
“ที่รัก คุณตื่นแล้วเหรอ”