บทที่ 414 เคยยอมซะที่ไหนกัน

“โอกาสดีๆแบบนี้ก็พลาดได้……”

ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาพูดครึ่งหนึ่งและไม่ได้พูดต่อ

ใครก็ฟังออกว่าเขาไม่เต็มใจและขุ่นเคืองในคำพูดของเขา

คนในโทรศัพท์ก็เงียบไปครู่หนึ่ง

ประยสย์ไม่เคยห่างจากบอดี้การ์ดเลย บอดี้การ์ดของเขาก็มีความเป็นมืออาชีพในการงานมาก มีบอดี้การ์ดคอยปกป้อง ประยสย์หนีรอดจากความตายได้ทุกครั้ง การกระทำของพวกเขาล้มเหลวแล้ว แต่ก็ยอมรับมัน

แต่ครั้งนี้ประยสย์อยู่ตามลำพัง และไม่ได้พาบอดี้การ์ดมาด้วย ตามหลักเหตุผลแล้ว แผนของเขาไม่มีทางล้มเหลว ถึงแม้ว่าไม่สามารถทำให้สำเร็จ ดีร้ายยังไงก็ต้องให้ประยสย์ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่กลับไม่มีเลย

หรือว่า เป็นเพราะสถานที่ลงมือคือเมืองแอคเซสซ์?

“ดึกมาแล้ว”

อีกฝ่ายพูดมาประโยคหนึ่ง วางสายโทรศัพท์ และไม่ฟังคำตำหนิของผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาอีก

เขาเคยยอมซะที่ไหนกันล่ะ?

หลังจากที่เข้าร่วมแล้ว ก็ตั้งหน้าตั้งตารอการตายของประยสย์ เมื่อประยสย์ไม่ตาย เมื่อเขาได้รับช่วงต่อของตระกูลสาระทาทั้งหมด คิดจะแตะต้องเขาอีกก็เป็นเรื่องที่ยากมากแล้ว

ดูเหมือนว่า ตอนนี้พวกเขาจะแตะต้องประยสย์ก็เป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก

การลักลอบสังหารสองครั้งล่าสุดล้มเหลว

ไม่รู้ว่าหมอนั่นโชคดีอะไรปานนั้น จู่ๆ ก็กลายเป็นคนโชคดี เปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นเรื่องดีได้ทุกครั้ง

หลังจากที่ผู้นำตระกูลเเลิศธนโยธาวางสาย เขาก็อยู่ในห้องหนังสือสักพัก แล้วลุกขึ้น กลับไปในห้องของเขา

คุณแก้วกำลังนอนหลับฝัน ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาอารมณ์ไม่ดี เห็นภรรยานอนหลับปุ๋ยเช่นนั้น คิดไม่ถึงว่าเขาเกิดความรู้สึกอิจฉา ยื่นมือออกไปและผลักภรรยาสองสามครั้ง

ผลักจนภรรยาตื่น

“ที่รัก ทำไมเหรอ? ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมคุณยังไม่นอนอีก?”

หลังจากที่คุณแก้วถูกผลักจนตื่น ก็ลุกขึ้นมา มองดูเวลา และถามสามีด้วยความห่วงใย

หลังจากถามเสร็จก็หาว 2 ครั้งติดต่อกัน นอนหลับอยู่ดีๆถูกปลุกให้ตื่น เธอก็ง่วงนอนแทบแย่

“อารมณ์ไม่ดี นอนไม่หลับ คุณยังดีนะ ไม่ต้องกังวลอะไร นอนหลับเหมือนหมูเลย ผมสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีให้คุณขนาดนี้ คุณก็ยังไม่รู้จักสอนลูกสาวให้ดีๆ ดูพลอยในตอนนี้สิกลายเป็นแบบไหนไปแล้ว คุณเห็นแล้วไม่ปวดใจบ้างเหรอ?”

“เป็นความผิดของฉันทั้งหมด ถ้าคุณไม่ซื้อยาปลุกเซ็กส์นั่นให้พลอย พลอยก็ไม่มีทางถูกไอ้เลวอย่างคุณชลข่มขืนหรอก”

สิ่งที่ทำให้ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาโกรธที่สุดคือคือคุณชลหลับนอนกับลูกสาวสุดที่รักของเขา

นั่นคือหมากที่เขาใช้เพื่อบุกเข้าไปในตระกูลสาระทา

ยิ่งกว่านั้นลูกสาวของเขา ก็โหดเหี้ยม และชั่วร้ายเหมือนกันกับเขานั่นแหละ

แม้จะบอกว่าเขาใช้ลูกสาวเป็นหมาก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางจากการที่เขารักลูกสาวของเขา

“พลอยต้องกินข้าวแล้วล่ะ และต้องเดินออกมาจากห้องแล้ว ที่รัก เรื่องนี้ ฉันก็มีความผิด ฉันก็รู้สึกปวดใจกับพลอยเช่นกัน พลอยคือคนที่ฉันอุ้มท้องมาตั้ง 10 เดือนกว่าจะคลอด ฉันปวดใจยิ่งกว่าคุณเสียอีก แต่เรื่องมันมาถึงนี้แล้ว พวกเราจะทำอะไรได้?”

“และก็เป็นเพราะพลอยไม่ระวังเอง……ไม่มีใครคิดว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้หรอก”

คุณแก้วถอนหายใจ

สิ่งที่ทำให้ผู้นำตระกูลเลิศธนโยธาหดหู่มากที่สุดก็คือลูกสาวของตนเสียตัว ไม่ได้คิดไซม่อนรวมเข้าไปด้วย กลับเป็นคุณชลแทน แม้ว่าเขาจะโกรธมากก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถกล่าวโทษคุณชลได้ทั้งหมด

ครอบครัวของพวกเขา นอกจากยอมรับความซวย ก็ทำได้เพียงยอมรับความซวยนั่นแหละ

สองสามีภรรยาไม่พูดอะไร

ครู่หนึ่ง คุณแก้วก็ถามหยั่งเชิงว่า: “คุณชลมาเยี่ยมพลอยทุกวัน แต่พลอยก็ไม่อยากเจอเขา คุณชลบอกว่าถ้าพวกเรายอมให้เขารับผิดชอบพลอย เขาก็จะรับผิดชอบให้ถึงที่สุด คุณว่าไง?”