บทที่ 422 กนกอร เรียกที่รักมาฟังหน่อยสิ

เมื่อนฤเบศวร์เข้ามา ก็มองหาร่างของกนกอร

เมื่อเห็นกนกอรนั่งอยู่กับกันตภณ สีหน้าของเขาดิ่งลงทันที

กันตภณคนนี้ยังกล้ามาหากนกอรอีก

กันตภณยังไม่รู้เหรอว่าเขารู้แล้วว่าคุณปู่ของเขาสนับสนุนเขาอยู่เบื้องหลัง？

หรือว่าเขารักกนกอรเข้าให้แล้วจริงๆ ？

เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ในข้อนี้ นฤเบศวร์ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เกย์บางคนไม่ได้เป็นเกย์สุดทาง พวกเขาสามารถกลับมาเป็นปรกติได้ หรือบางทีอาจชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชายก็ได้

นฤเบศวร์เดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

“คุณมาแล้วเหรอ”

ไม่รอให้นฤเบศวร์พูด กนกอรพูดขึ้นมาก่อน พร้อมกับลุกขึ้นยืน เมื่อนฤเบศวร์เดินมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอยังเอื้อมมือไปช่วยเขาจัดปกคอเสื้อและเนกไทที่เขาสวมให้เรียบร้อย

เนื่องจากพฤติกรรมนี้ของกนกอร ทำให้ความโกรธของเขาหายไปเป็นปลิดทิ้งทันที และใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“กนกอร เนกไทผมผูกได้ไม่ได้ เนื่องจากผมปวดแขน จึงผูกเนกไทคแบบลวกๆ คุณช่วยผมผูกใหม่ได้ไหม？”

กนกอรรู้ว่าเขาจงใจพูดแบบนี้ แต่ก็ยอมทำตามความต้องการของเขา ช่วยเขาดึงเนกไทออก แล้วผูกให้ใหม่ จากนั้นถามเขาออกมาว่า： “ยังไม่เลิกงานสินะ คุณมาที่นี่ทำไม？”

เขาออกไปจากร้านกาแฟแล้วไปบริษัทได้ยังไม่นานเลย ก็กลับมาอีกในเวลาอันสั้นนี้ ทำให้กนกอรรู้สึกกังวลว่าเขาจะปล่อยเรื่องของบริษัทไว้ไม่สนใจเพราะเธอ

ถึงแม้ถึงจะไปตระกูลเดชอุปน้อยมาก และไม่ได้ไปสัมผัสกับคนของตระกูลเดชอุปมากเท่าไหร่ แต่ก็รู้ว่าคริษฐ์ของบ้านสามต้องการยึดตำแหน่งของนฤเบศวร์

ถ้านฤเบศวร์ปล่อยเรื่องของบริษัทไว้ไม่สนใจเพราะเธอ แล้วถูกคริษฐ์ของบ้านสามแย่งตำแหน่งประธานไป แม่สามีเก่าของเธอคงจะยิ่งเกลียดเธอ และคิดว่าเธอเป็นตัวซวยไม่ยอมเปลี่ยนแน่ๆ

“ผมไม่มาได้เหรอ？”

นฤเบศวร์ถลึงตาใส่กันตภณ

กันตภณยังคงดื่มเบียร์อยู่ เหมือนมองไม่เห็นนฤเบศวร์ยังไงอย่างงั้นเลย

“ผมไม่อยู่เมื่อไหร่ ควายป่าคนนี้ก็มาหาคุณทันที กนกอร”

จู่ๆ กนกอรก็จับมือทั้งสองข้างของกนกอรไว้ พูดออกมาอย่างจริงจังว่า： “กนกอร พวกเราแต่งงานกันใหม่ดีไหม？มีแต่การได้แต่งงานใหม่อีกครั้ง ผมถึงจะรู้สึกอบอุ่นใจ”

กนกอร： “……”

เธอมองไปที่กันตภณ พูดกับนฤเบศวร์ที่หึงหวงขึ้นมาอีกอย่างเสียไม่ได้ว่า： “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยังไง ยังจะมาหึงหวงอีกคุณไม่รู้สึกว่ามันเปรี้ยวเหรอ？หรือว่าคุณชอบความเปรี้ยว เดี๋ยวฉันไปซื้อน้ำส้มสายชูซุปเปอร์มาเก็ตตรงข้ามมาสิบขวด ให้คุณดื่มจนพอใจไปเลย”

“กันตภณอารมณ์ไม่ดี ก็แค่เกลี้ยกล่อมให้เขาดื่มน้อยหน่อย พวกเราสองคนไม่มีอะไรกันจริงๆ”

นฤเบศวร์ดีใจที่พบว่ากนกอรกำลังอธิบายเรื่องระหว่างเธอกับภณให้เขาฟัง

“เวลาที่เขาอารมณ์ไม่ดี คุณเกลี้ยกล่อมเขาให้ดื่มน้อยหน่อย แต่ทำไมตอนที่ผมอารมณ์ไม่ดี ไม่เห็นคุณเกลี้ยกล่อมผมเลย？อีกอย่าง คุณเรียกชื่อเขาด้วย เรียกอย่างสนิทสนม คุณไม่เคยเรียกชื่อผมอย่างสนิทสนมมาก่อนเลย เรียกแต่แบตบอส ตอนที่เรียกอย่างเกรงใจที่สุดก็คือคุณนฤเบศวร์”

เขาอยากฟังกนกอรเรียกชื่อเขาหวานๆ เมื่อเขาได้ยินคงต้องขนลุกซู่ไปทั้งตัวแน่

กนกอรเห็นกันตภณยังคงกระดกดื่มเบียร์อยู่คนเดียว จึงถอนหายใจออกมา แล้วดึงนฤเบศวร์ไปที่หน้าเคาร์เตอร์ จากนั้นกดเขาให้นั่งลง ส่วนเธอยืนอยู่ข้างเขา แล้วพูดเสียงเบาออกมาว่า： “ภณ……คุณกันตภณเขาเสียใจเรื่องความรัก เรื่องของเขา คุณเองก็รู้ ตอนนี้วิกฤติของตระกูลศิริวรภูวดลผ่านพ้นไปแล้ว คนในครอบครัวของ นิรุตต์บังคับให้เขาแต่งงาน ความทุ่มแทและความเสียสละของคุณกันตภณไม่คุ้มเลย”