บทที่ 661 ตอนนี้ กรรมตามสนองแล้ว

“พี่”

ณิศาแสร้งทำเป็นเขินอาย

กิติยายิ้มแล้วพูดออกมาว่า： “พอแล้ว พี่ไม่ล้อเธอเล่นละ ถ้าเธอชอบประยสย์จริงๆ พี่ก็ไม่ห้ามเธอไปจีบเขาหรอก และถ้าเขาก็รักเธอเหมือนกัน พี่ก็จะให้พวกเธอได้สมหวังกัน แต่ถ้าเธอรักเขาข้างเดียวตลอด เธอก็ตายใจเถอะ”

“ไม่ใช่หัวใจของคนทุกคนจะสามารถทำให้อบอุ่นได้ น้ำหยดลงมาทีละหยดจนทะลุก้อนหินสำหรับบางคนก็ไม่เป็นผลเหมือนกัน”

“พี่ ฉันยังไม่อยากแต่งงานเลย ยังอยากอยู่เป็นเพื่อนพี่อีกหลายปี”

ถึงแม้พี่จะแต่งงานเข้าบ้านตระกูลวาชัยยุง ก็ไม่มีทางออกไปจากตระกูลนนท์สัจทัศน์ ความจริงก็คือ ตระกูลนนท์สัจทัศน์มีแค่สองคนพี่น้อง พี่สาวเป็นคนดูแลจัดการเรื่องทั้งหมดของตระกูลนนท์สัจทัศน์ เป็นเสาหลักของตระกูลนนท์สัจทัศน์ชเนนทร์ไม่ใช่เขยแต่งเข้า แต่ศูนย์กลางของภรรยาของเขาอยู่ที่ตระกูลนนท์สัจทัศน์ ทั้งสองคนยังไม่ได้แต่งงานกัน แต่เรื่องมีลูกได้คุยกันเรียบร้อยแล้ว ลูกคนแรกใช้นามสกุลบ้านตระกูลวาชัยยุง ลูกคนที่สองใช้นามสกุลนนท์สัจทัศน์ นามสกุบนนท์สัจทัศน์ต้องการคนสืบทอด

แน่นอน ถ้าชเนนทร์ยิมยอมให้ลูกใช้นามสกุลนนท์สัจทัศน์หมด กิติยาก็ไม่มีปัญหา

ชเนนทร์เคยพูดคุยเรื่องนี้กับที่บ้าน บ้านตระกูลวาชัยยุงเป็นคนความคิดสมัยใหม่ ไม่ว่าเด็กจะใช้นามสกุลพ่อหรือนามสกุลแม่ก็ไม่แต่งต่างอะไร

เพราะยังไงก็เป็นหลายของบ้านตระกูลวาชัยยุงอยู่แล้ว

เนื่องจากทางบ้านสามีเป็นคนที่มีความคิดทันสมัย จึงทำให้กิติยายืนยันที่จะให้ลูกคนหนึ่งใช้นามสกุลวาชัยยุง

ชเนนทร์หัวเราะเยาะเธอ พวกเขายังไม่มีลูกกันเลย ก็คุยปัญหาเรื่องลูกจะใช้นามสกุลของใครก่อนแล้ว

“ลูกสาวโตแล้วเลี้ยงไม่อยู่หรอก ถ้าเลี้ยงไว้ก็จะกลายเป็นศัตรูกัน พี่ไม่อยากกลายเป็นศัตรูกับเธอนะ”

“พี่”

ณิศาร้องไม่พอใจออกมา

กิติยายิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “เธอนอนต่อเถอะ พี่จะออกไปวิ่งสักสองรอบ โอะ ใช่แล้ว……ไม่มีเรื่องอะไรละ”

ตอนแรกกิติยากะจะบอกเรื่องที่เทวิกากลับมาให้น้องสาวฟัง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเทวิกาถูกหัวหน้าครอบครัวของตระกูลสาระทาส่งตัวมาอย่างลับๆ กิติยาจึงไม่อยากพูด ถึงแม้จะเป็นน้องสาวตัวเอง เรื่องบางเรื่อง คนรู้ยิ่งน้อยยิ่งดี

จากนั้นกิติยาก็เดินออกไปจากห้องน้องสาว

ณิศาหายใจออกมาอย่างโล่งอก

โชคดี ที่ไม่ถูกพี่สาวจับพิรุธอะไรได้

เธอเองก็ง่วงแล้ว นอนหลับก่อนดีกว่า เมื่อมีแรงแล้ว ถึงจะทำเรื่องได้มากยิ่งขึ้น

……

ณิชกานต์ไปหาชลที่ตระกูลเลิศธนโยธา ไม่เพียงแต่ตามหาคนไม่เจอ แต่กลับถูกคุณแก้วสั่งลูกน้องให้ตบตีเธอ จนเธอถูกลูกชายทั้งสองส่งไปที่โรงพยาบาล

เรื่องนี้ปิดไม่อยู่ ไม่นานนักก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองซูเพร่า

นักข่าวบันเทิงล้อมห้องของณิชกานต์ไว้อย่างมิดชิด จนไซม่อนต้องให้คนมาเคลียร์พื้นที่ ถึงส่งนักข่าวบันเทิงพวกนั้นออกไปได้

เพื่อคืนความสงบให้ผู้ป่วย

ตระกูลสาระทาโกรธมาก

ไม่ว่าณิชกานต์ทำอะไรชล แต่ตอนนี้เธอยังเป็นภรรยาของชลอยู่ เป็นคุณหญิงสามของตระกูลสาระทา คุณแก้วตบตีคนแบบนี้ ก็คือไม่เห็นตระกูลสาระทาอยู่ในสายตา

การรายงานข่าวกึ่งเท็จกึ่งจริงของนักข่าวสายบันเทิง เป็นการเติมเชื้อเพลิงให้กับความสัมพันธ์ของสองตระกูล

คุณแก้วไม่มีทางก้มหน้าขอโทษอยู่แล้ว ส่วนณิชกานต์ยิ่งไม่มีทางยอมรับผิด

เวลานี้ ณิชกานต์ยังคงนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าไม่ได้ดูแย่มาก แต่จิตใจยังคงแย่อยู่

พี่สะใภ้ฝั่งแม่ของเธอ และน้องสะใภ้ ต่างนั่งอยู่บนเตียงนอนเธอ

เมื่อพี่สะใภ้เห็นสภาพนี้ของเธอ ได้พูดเกลี้ยกล่อมออกมาอย่างเป็นห่วงว่า： “หัวใจของผู้ชายไม่ได้อยู่บนตัวเธอแล้ว เธอไปหาเรื่องก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น ลูกชายเธอก็โตขนาดนั้นแล้ว แถมเขาก็ไม่มีทางมีลูกได้อีกแล้ว ถึงแม้เขาจะไม่กลับบ้านเลย เธอก็ยังมีลูกชายอยู่ข้างกาย เธอจะลำบากไปทำไม……”

“ฉันผิดด้วยเหรอ？เขาไม่อยู่บ้านเลย วันๆ ไปเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอก อยู่กับนางแพศยาคนนั้น ฉันไปหาเขาแล้วมันทำไมเหรอ？ตราบใดที่ยังไม่ได้หย่ากัน ฉันก็ยังคงเป็นภรรยาเขาอยู่ เป็นภรรยาถูกต้องตามกฎหมาย นางแพศยาคนนั้นเป็นชู้ เป็นชู้ยังกล้าทำตัวกำเริบเสิบสาน เป็นเพราะว่าพวกเขามีคนเยอะ ไม่งั้นฉันก็สามารถฉีกปากนางแก่นั้นได้”

ณิชกานต์รู้ว่าพี่สะใภ้ไม่มีทางช่วยเธอ พวกเขากลัวเธอกับชลหย่าร้างกันมาก เพราะจะกระทบต่อผลประโยชน์ของตระกูลพัชรวิทิต

ตระกูลสาระทาไม่ใช่ชลพูดแล้วคนอื่นจะเชื่อฟัง ตราบใดที่ธุรกิจของตระกูลพัชรวิทิตยังมีประโยชน์ต่อบริษัทโอเอ กรุ๊ป ถึงแม้เธอกับชลจะหย่าร้างกัน ธุรกิจที่ทั้งสองบ้านทำร่วมกันก็ไม่มีทางหยุดชะงัก

แน่นอน เธอไม่มีทางหย่ากับชลอยู่แล้ว！