บทที่​ 13​ การขอขอร้องอ้อนวอน

หญิงสาวเมื่อได้ยินเควินนั้นพูดกับเธออย่างไม่พอใจ​ ได้แต่มองหน้าเขาด้วยความโกรธ

คุณจะไม่ยอมอ่ะไร.... ในเมื่อคุณเป็นคนทำชีวิตครอบครัวพังเอง.... คุณจะไม่ยอมไม่ได้!!! "เธอพูดออกไปอย่างโกรธ​เคือง"

ผมรักคุณนะชล​ ขอร้องอย่าทำแบบนี้กับผมเลย "เขาพูดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่นองหน้า"

หญิงสาวไม่แม้จะมองผู้ชายที่เธอคิดว่ารักเขาหมดทั้งหัวใจ​ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เธอต้องเจอตั้งแต่มาอยู่กับเขานั้นมันทำให้เธอรู้จักคำว่า" จุดยืน

ฉันว่าคุณควรจะพูดความจิงอีกเรื่องที่คุณไม่เคยบอกฉันจะดีกว่า​" หญิงสาวพูดกับเขาโดยที่เธอเดินไปนั่งที่โต๊ะอย่างเหนื่อยล้า"

ความจิง???... ความจิงอะไรชลผมไม่เข้าใจ " ชายหนุ่มได้แต่เช็ดน้ำตาแล้วก้อเดินไปถามเธอ"

คุณจะให้ฉันพูดเองไมละ... " หญิงสาวทำเสียงนิ่งๆเพื่อที่จะไม่ทำให้อารมณ์​เธอนั้นเดือดมากขึ้น"

คุณก้อพูดกับผมมาสิ...... ชายหนุ่มได้แต่มองหน้าเธอ

หึ... หญิงสาวเยียดยิ้มอย่างเย้ยยันตัวเธอเอง​ ว่าทำไมถึงได้มีสามีที่โงิสิ้นดี

ได้ฉันพูดเองก้อได้!!!... ก้อเรื่องที่ฉันเคยช่วยคุณไว้แบบไม่ได้ตั้งใจ​ จนฉัน!! ได้มาอยู่กับคุณ..... และที่คุณรักฉันขอฉันแต่งงานก้อเพราะว่า​ ฉันมีบุญคุณ​กับคุณไง​ "เธอพูดออกไปด้วยเสียงอันดัง​ จนทำให้บอดี้การ์ด​และแม่บ้านทั้งหลายต่างตกใจกลัว

เธอควบคุม​อารมณ์​ตัวเองไม่ไหวแล้วคนตรงหน้าได้แต่เงียบเชยกับสิ่งที่เธอพูดออกไป

ท่าการที่คุณรักฉัน​เพราะคำว่า" บุณคุณ​"ฉันว่าฉันไม่ต้องการ.... เธอเริ่มมีอากการเวียนหัวหน้ามืดขึ้นมาจนต้องเรียกแม่บ้านเอายาดมมาให้เธอ

ยาดมค่ะคุณผู้หญิง....

ขอบใจ.... "เธอตอบแม่บ้านที่นำยาดมมาให้"