บทที่​ 14 การยอมทำทุกอย่างเพื่อเมีย

ผมได้แต่ยิ้มดีใจในสิ่งที่เธอพูดมาเํอ้ป็นคนพูดคำไหนคำนั้นเด็ดเดียวและก้อเด็ดขาด​ ผมก้อผิดจิงๆที่ทำให้เธอนั้นเสียใจ​ แต่มันก้อแค่อารมณ์​ชั่วครั้งชั่วคราว​ ผมไม่คิดว่าเรื่องที่เธอนั้นเคยช่วยชีวิตผมจะทำให้เธอคิดมากถึงเพียงนี้จนทำให้ผมกับเธอนั้นต้องมาทะเลาะกันจนบ้านจะแตก

แต่!!... คุณต้องทำงานที่ฉันทำ!!... "ฉันได้แต่บอกสิ่งที่ต้องการและอยากให้เขารับรู้ว่าการต้องคุมงานของคุณพ่อเขานั้นมันเหนื่อยขนาดไหน"

แต่ผม.....

ไม่มีแต่... เพราะฉันท้อง!!

เมื่อชายหนุ่มได้ยินสิ่งผู้เป็นภารยาได้พูดออกมาก้อต้องตกละลึงกับสิ่งที่ได้ยินเหมือนสมองมันไม่สั่งการสัก10วินาที​ พอรู้สึกตัวเขารู้สึกดีใจที่เธอกำลังจะมีลูกให้​เขา

คุณไปฝากท้องหรือยัง.... " เขาถามเธอไปด้วยคำดีใจ"

ฉันให้เวลาคุณจนถึงตอนที่ฉันคลอด... ท่างานหรือสิ่งที่ฉันทำมันมีปัญหา​ คุณต้องเซ็นใบหย่าให็ฉันทันที​ "เธอบอกเขาด้วยใบหน้าอันนิ่งเชย"

ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณไม่ไปจากผม..... "เขาพูดด้วยรอยยิ้ม"