ตอนที่ 8
เมียทอม (75%)
November 4, 2026
หลังจากสบถในใจด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่านที่ไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ดิบที่กำลังก่อตัวขึ้นมาแบบปัจจุบันทันด่วน ปรเมศก็ออกคำสั่งเสียงกระด้าง
“รีบอาบน้ำ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”
กล่าวจบเขาก็รีบหมุนตัวเดินจากไป ทว่ายังก้าวขาไม่ทันพ้นห้องน้ำก็ต้องตัวเกร็ง ลมหายใจสะดุดไปเสียดื้อๆ เมื่อมือนุ่มๆ ของคุณหมอสาวคว้าหมับเข้าที่ข้อมือใหญ่
“เดี๋ยวก่อนสิ”
“อะไรอีกล่ะ เรื่องมากจริงมึงนี่” พ่อหนุ่มพันธุ์ดิบสวนกลับห้วนๆ โดยไม่ยอมหันมามองหน้าอีกฝ่าย เพราะไม่มั่นใจว่าตัวเองจะสามารถควบคุมสายตาให้อยู่ที่ระดับใบหน้าของยัยทอมขี้อ่อยได้หรือไม่
“ปลดตะขอเสื้อในให้กูหน่อย”
ชิบหาย! เวรแล้วไหมล่ะ!
เขาสบถคำหยาบๆ ในใจ ก่อนจะกลอกตาขึ้นฟ้าอย่างหัวเสียชนิดไร้คำบรรยาย แล้วก็ต้องแทบสะดุ้งเฮือกกับวาจาที่หลุดออกมาจากปากคนเมา
“นะ…เมศจ๋า ปลดตะขอเสื้อในให้น้ำหน่อย น้ำปลดเองไม่ได้”
ถ้อยคำออดอ้อนหวานหูทำเอาคุณหมอแบดบอยถึงกับทำหน้าไม่ถูก ก่อนจะปฏิเสธเสียงดังจนเกือบเป็นตะโกน
“ไม่โว้ย!”
จากนั้นเขาก็สะบัดมือออกจากอุ้งมือน้อย แล้วตั้งท่าจะหนีไปจากสถานการณ์ชวนใจสะท้าน ทว่าอีกฝ่ายกลับผวาโถมตัวเข้าหา แล้วสอดแขนร้อยรัดเอวสอบเอาไว้ กระแสความร้อนแล่นปราดไปทั้งสรรพางค์เพียงแค่กายของทั้งคู่ได้เข้าแนบชิดกัน ลมหายใจของคนที่เคยมั่นใจว่าควบคุมความดิบของตัวเองได้เริ่มติดขัดอย่างน่าโมโห
“ปล่อยกู ก่อนที่มึงจะเสียใจไปตลอดชีวิต” ปรเมศสั่งเสียงดุดันติดจะสั่น จะให้เขาควบคุมตัวเองให้เป็นปกติได้ยังไงไหว ในเมื่ออีกฝ่ายกอดซะแน่นขนาดนี้ แถมยังเบียดหน้าอกนุ่มๆ เข้ามาซะเขาแทบอยากจะสั่งสอนคนไม่รู้จักรักนวลสงวนตัวให้ดิ้นเร่าๆ และครางกระเส่าเป็นลูกหมา
“ทำไมกูต้องเสียใจ ในเมื่อมึงก็รู้ว่ากูคิดยังไงกับมึง”
“ไม่ว่ามึงจะคิดยังไงกับกู หยุดความคิดของมึงซะ กูขอย้ำอีกครั้งว่ากูไม่ชอบพวกผิดเพศ” ถึงแม้วาจาร้ายกาจที่เปล่งออกมาจากปากหยักจะดูไม่มั่นคงเหมือนอย่างที่แล้วมา แต่กระนั้นก็ยังทำให้คนฟังนึกน้อยใจ
“กูจะทำให้มึงชอบกูให้ได้” ธารธาราเอ่ยอย่างมาดมั่น ขณะจงใจบดเบียดหน้าอกอวบอิ่มเข้าหาอีกฝ่าย ทำเอาเขาสะดุ้งเฮือก หลุดสบถออกมาอีกครา
“เวรเอ๊ย! กูไม่มีวันชอบทอมอย่างมึง…ปล่อยกู!” ในตอนท้ายปรเมศโวยลั่นพร้อมทำท่าฮึดฮัดด้วยความโมโหระคนอึดอัดกับความรู้สึกบ้าๆ ที่กำลังถาโถมเข้ามาทลายกำแพงทิฐิอันเเรงกล้า
“ไม่ปล่อย”
นอกจากจะไม่ทำตามคำสั่งของพ่อคนเจ้าอารมณ์แล้ว แม่สาวขี้เมาหัวดื้อยังกอดเสียแน่นกว่าเดิม
“ทอมบัดซบเอ๊ย! กูบอกให้ปล่อยไงวะ” เขาคำรามลั่นด้วยความหัวเสียกับอาการดื้อด้าน ทว่าวินาทีถัดมาก็ต้องตัวแข็งทื่อเมื่ออีกฝ่ายทาบฝ่ามือลงตรงซีกแก้มทั้งสองข้าง แล้วเอ่ยท้าทายเสียงพร่า
“ดูสิ…ว่ากูมีอะไรที่ไม่เหมือนผู้หญิงบ้าง”
ขาดคำแม่เจ้าประคุณก็ถอยหลังออกมาสองก้าวเพื่อให้เขาได้ยลโฉมโนมเนื้อเต็มสองตา แถมยังมีหน้ามาแอ่นหน้าอกหน้าใจที่เขาเคยปรามาสว่าแบนราบโชว์หรา ครั้นเผลอไล่สายตาลงไปก็พบกับหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผาย ขาเรียวเสลาภายใต้กางเกงขาเดฟเข้ารูป