ตอนที่ 1207

“คุณเป็นคนล้อเล่นกับฉันก่อน” ซือชิงหนิงแสดงออกอย่างบริสุทธิ์ จากนั้นพูดอย่างจริงจัง “คุณชายจ้าน การแต่งงานแบบสายฟ้าแลบน่าตื่นเต้นมาก คุณแน่ใจเหรอว่าไม่อยากกุ๊กกิ๊ก?”

เดิมทีจ้านฉิงเหย่อยากทำให้เธอตกใจ แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกใจแทน เขาพูดอย่างรำคาญ “ซือชิงหนิง อยู่บ้านผมได้ ถ้าคุณกล้าคิดอะไรกับผม คุณหยุดคิดได้เลย”

ซือชิงหนิงมองชายที่ทิ้งเธอเดินกลับไปที่ห้องนอนใหญ่ เธอหัวเราะเยาะและเดินกลับไปที่ห้อง

เวลาสี่ทุ่ม ผู้ชายที่กำลังนอนเล่นเกมอยู่บนเตียง จู่ๆ นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ จึงรีบลุกขึ้นเดินไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว ล็อกกุญแจด้านในก่อนเข้านอนด้วยความสบายใจ

เหมือนกับว่าซือชิงหนิงเป็นคนที่โหดร้ายราวหมาป่าและเสือ

ในตอนเช้าตรู่

หลังจากที่ซือชิงหนิงตื่นนอนตอนแปดโมง เธอเปิดประตูและเห็นเสื้อผ้าอยู่ข้างนอก เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกอบอุ่น ชายคนนี้เตรียมเสื้อผ้าไว้ให้เธอ แต่เมื่อเธอหยิบมันขึ้นมา เธอพบว่าไม่ใช่แค่เสื้อผ้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึงชุดชั้นในด้วย

ใส่ใจเกินไปแล้ว!

ในเวลานี้มีเสียงเคาะประตูจากห้องนอนใหญ่และทั้งสองก็หันมามองหน้ากัน

เมื่อมองไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าในมือของเธอ จ้านฉิงเหย่ก็รู้ได้เลยว่าใครเป็นคนเตรียมไว้ให้เธอ คนที่เข้าไปในบ้านของเขาได้และรู้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านของเขา นอกจากอู๋เสี่ยวเสี่ยวผู้ช่วยของเขาก็มีไม่มีใครอื่นแล้ว

“คุณชายจ้าน ขอบคุณค่ะ!” ซือชิงหนิงหยิบเสื้อผ้าของเธออย่างมีความสุขและเข้าไปเปลี่ยนในห้อง

สิบนาทีต่อมา

ในห้องโถง จ้านฉิงเหย่กำลังดื่มกาแฟยามเช้าก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงดังมาจากชั้นสอง เขาเห็นหญิงสาวในชุดสีเขียวที่ลอยลงมาเหมือนนางฟ้าในป่าสีเขียว ผิวของเธอถูกปกคลุมด้วยหิมะและแสงอาทิตย์นอกหน้าต่างที่กระทบกับตัวเธอ แม้แต่เส้นผมก็ยังเปล่งประกาย

จ้านฉิงเหย่จ้องมองเธออยู่สองสามวินาที พอรู้ตัว เขาก็รีบหันหลังกลับ ราวกับว่าการมองเพียงเสี้ยววินาทีเดียวจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ภูมิใจ

“คุณชายจ้าน คุณจะออกตอนไหน? ให้ฉันไปส่งไหม? ฉันสายแล้ว” ซือชิงหนิงถามอย่างกระวนกระวาย

จ้านฉิงเหย่เหลือบมองนาฬิกา วางกาแฟลง คว้ากุญแจรถและเดินไปที่ลิฟต์