ตอนที่ 1208

คู่หนึ่งบริสุทธิ์ดุจน้ำค้างยามเช้า ส่วนอีกคู่หนึ่งเต็มไปด้วยลมและฝุ่นที่พัดเข้ามาใส่หน้า

“ท่านนี้คือใคร?” ซือเฉียนเฉียนจงใจทำเป็นไม่รู้จักจ้านฉิงเหย่ เธอคิดว่าหากเธอถามคำถามเช่นนี้ ผู้ชายทุกคนจะตอบเธอกันอย่างคึกคัก

จากนั้นจ้านฉิงเหย่หันศีรษะมองไปที่ซือชิงหนิง “เลิกงานแล้วเดี๋ยวผมมาหาคุณ”

ซือชิงหนิงกระพริบตา และตอบอย่างเป็นธรรมชาติ “โอเค” จากนั้นเธอต้องเคารพเขาในฐานะเจ้านายต่อหน้าต่อตาผู้คน “เดินทางดีๆ นะคะประธานจ้าน”

ชายที่เพิ่งเดินไปไม่กี่ก้าวหันกลับมาจ้องมองเธออย่างสับสน จากนั้นเดินไปที่ลิฟต์โดยไม่หันกลับมามอง

ซือเฉียนเฉียนจ้องมองจ้านฉิงเหย่อยู่ห่างๆ และเธอยังเปรียบเทียบเขากับฉีหล่างเพียงเพื่ออยากรู้ว่าในสายตาของเธอ ฉีหล่างยังคงหล่อเหลา ไม่ถูกความหล่อของจ้านฉิงเหย่บดบัง ดูแล้วเขาช่างขี้เหร่เสียจนเไม่มีคุณสมบัติที่จะเปรียบเทียบกับจ้านฉิงเหย่

ฉีหล่างดูสถานการณ์แล้ว ไม่อยากเชื่อว่าซือชิงหนิงที่ถูกเขาทอดทิ้งจะสำนึกผิดและตะกายไปหาเจ้าชายแห่งจ้านซื่อกรุ๊ปและปรากฏตัวอยู่ในโรงแรมอย่างเปิดเผย ทำไมล่ะ? พวกเขามาเปิดห้องกันเหรอ?

เขาโมโหอยู่ในใจ ครั้งหนึ่งเขาเคยพาซือชิงหนิงมาที่โรงแรม เธอทำตัวเหมือนผู้หญิงที่บริสุทธิ์ แต่ตอนนี้เจ้าชายแห่งจ้านซื่อกรุ๊ปกลับพาเธอมาที่นี่ ทำไมเธอถึงเต็มใจมา?

เป็นการดูถูกภูมิหลังครอบครัวหรือความสามารถของเขาหรือเปล่า?

“ชือชิงหนิง แต่ก่อนคุณไม่ได้เป็นแบบนี้นี่” ฉีหล่างเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชาและพาซือเฉียนเฉียนออกไป “เฉียนเฉียน เราไปกันเถอะ”

“อาหล่าง คุณไปก่อนเถอะ!” ซือเฉียนเฉียนไม่เต็มใจที่จะไปกับเขา

"เฉียนเฉียนมัวทำอะไรอยู่? ผมจะพาคุณกลับบ้าน” ฉีหล่างก็ไม่อยากแยกจากเธอเช่นกัน

ชือชิงหนิงมองดูพวกเขาลากกันออกไป เธอหันไปหาซือเฉียนเฉียนและพูดว่า “กลับไปบอกพ่อแม่ขนะว่าฉันมีที่อยู่ ให้พวกเขาสบายใจได้”

หลังจากพูดจบ ซือชิงหนิงก็จากไป สายตาซือเฉียนเฉียนที่ด้านหลังก็แสดงความหึงหวงอย่างรุนแรง ซือชิงหนิงอาศัยอยู่ในบ้านของจ้านฉิงเหย่งั้นหรอ? หรือว่าครั้งนี้เธอวางแผนให้ไล่เธอออกจากบ้านและผลักเธอให้ไปอยู่อ้อมแขนของจ้านฉิงเหย่?

ซือเฉียนเฉียนโกรธมากจนเกือบจะกระทืบเท้า