ตอนที่ 1225

ดูท่าคงจะเป็นชีหลางที่โทรมา ทำไม ซือเฉียนเชียนจะทิ้งชีหลางหรือ

เช้าต่อมา ซือชิงหนิงตื่นขึ้นมาจากฝัน เธอรีบดูโทรศัพท์ทันที ตอนนี้เป็นเวลา 8.50 น.แล้ว เธออดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่ง

แม่เจ้า! ต้องไปทำงาน

หลังจากเธอลงจากเตียงแล้ว ในหัวของเธอก็เด้งขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

อ้ะ! เธอถูกไล่ออกแล้ว!

ไม่ต้องไปทำงานแล้ว

ซือชิงหนิงหวีผมยาวหนาของเธอ จากนั้นก็เข้าไปในผ้าห่มอีกครั้งหนึ่งเพื่อที่จะนอนอีกสักหน่อย แต่เธอกลับนอนไม่หลับ เธอจึงลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาและเปลี่ยนไปสวมชุดสบายๆ

เธอยืนอยู่ที่บันไดและได้ยินเสียงของน้องสาว ซือเฉียนเชียนดังขึ้นมาจากชั้นล่าง “พ่อคะ พาหนูไปด้วยเถอะนะคะ! หนูอยากเรียนรู้ว่าต้องดูแลบริษัทอย่างไรจริงๆ พ่อสอนหนูหน่อยสิคะ!”

“ก็ได้ อีกเดี๋ยวออกไปทำงานพร้อมพ่อเลยแล้วกัน ดูว่าจะเหนื่อยไหม” พ่อพูดขึ้นด้วยความรักและเอ็นดู

“ชิ! หนูไม่เหนื่อยอยู่แล้วค่ะ หนูจะตั้งใจเรียนรู้และเก็บประสบการณ์การดูแลบริษัท ต่อไปนี้จะได้รับช่วงต่อจากพ่อได้ไงคะ!” ซือเฉียนเชียนพูดขึ้นด้วยความมั่นใจ

“คุณหนูรองดูมีแววจริงๆ เลยนะคะ!” คนรับใช้พูดชม

“ใช่สิคะ ใครใช้ให้หนูเป็นลูกสาวคนดีของพ่อล่ะ!” ซือเฉียนเชียนพูดออกไปอย่างปากหวาน

ซือชิงหนิงมองไปยังแผ่นหลังของพ่อกับซือเฉียนเชียน เมื่อรอจนพวกเขาออกไปแล้ว เธอจึงลงไปที่ห้องอาหารชั้นล่าง คนรับใช้ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟให้เธอ คุณป้าที่ดูเธอโตมาตั้งแต่เด็กๆ พูดกับเธออย่างอ่อนโยน “คุณหนูใหญ่คะ ทานอาหารเช้าเสร็จแล้วไปเดินเล่นที่บริษัทของคุณท่านสักหน่อยสิคะ!”

ราวกับว่าเธอก็ดูออกว่าซือเฉียนเชียนพยายามแสดงความสามารถของตัวเองเพื่อเตรียมเป็นผู้สืบทอดในอนาคต ในบ้านหลังนี้ นอกจากลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของสามีภรรยาตระกูลซือแล้ว พวกเขาไม่เคยใส่ใจกับเรื่องอื่นอีกเลย เหล่าคนรับใช้ก็เห็นทั้งหมดว่าทันทีที่คุณหนูรองกลับมา เธอก็ทะเยอทะยานที่จะแย่งชิงทั้งต่อหน้าและลับหลัง ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างต้องเป็นของเธอเท่านั้น

ซือชิงหนิงทานโจ๊กไปหนึ่งคำ จากนั้นก็ยิ้มและพูดชม “คุณป้าคะ โจ๊กของป้าอร่อยขึ้นเรื่อยๆ เลยค่ะ”

คุณป้าอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ “คุณหนูทานโจ๊กของฉันมาตลอด ต้องเบื่อสิคะถึงจะถูก”