ตอนที่ 785

เจียนจือเพ่ยรู้สึกว่าเธอเรียกร้องมากเหลือเกิน แต่คราวนี้เขาไม่ตามใจเธอ "ถ้ายังหลงทางอีก ฉันจะหาคนพาเธอกลับห้องละกัน"

"เจียนจือเพ่ย ไม่สำคัญว่าคุณจะลืมฉัน แต่ฉันจะจดจำคุณเสมอไปค่ะ แม้ว่าคุณจะแต่งงานแล้ว คุณก็ยังเป็นผู้ชายที่ฉันรักมากที่สุด" เยี่ยวานวานพูดอย่างจริงจัง หันหลังกลับและจากไปอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ชายที่อยู่ข้างหลังยืนอึ้งอยู่ที่เดิมครู่หนึ่ง แววตาลึกๆ ของเจียนจือเพ่ยมองไปยังทางที่เยี่ยวานวานจากไป จากนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างได้ เอื้อมมือไปล้วงกระดาษที่เธอให้เขาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วคลี่ออก

ลายมือเป็นของเขา

เมื่ออ่านข้อความในนั้น เขาขมวดคิ้วเรียวอีกครั้ง ตนเองเขียนถ้อยคำที่เปี่ยมเสน่หามิคลายเช่นนี้ให้กับผู้หญิงคนหนึ่งตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

แต่ลายมือนี้เป็นของเขาจริงๆ

เขาสูญเสียความทรงจำบางส่วนเมื่อไหร่กันแน่ ความทรงจำบางส่วนเกี่ยวกับเธอคนนี้อย่างนั้นหรือ

เจียนจือเพ่ยขมวดคิ้ว อีกสามวันเขาจะต้องแต่งงาน เขาไม่ต้องการให้เกิดเรื่องยุ่งยากใดๆ แม้ว่าเขาจะมีอะไรกับผู้หญิงคนนี้ แต่มันก็เป็นแค่อดีตและไม่สลักสำคัญอะไรแล้ว

บ้านตระกูลเฉียว

เฉียวเสวี่ยเม่ยเพิ่งได้รับข้อความ เธอถามแผนกต้อนรับเพื่อสืบข่าวรายชื่อแขกที่มาพักครั้งนี้ น่าตกใจที่มีชื่อเยี่ยวานวานด้วย ทำให้เฉียวเสวี่ยเม่ยไม่อาจข่มตาหลับได้ลง

เยี่ยวานวานแอบมาที่นี่จริงๆ หรือ เธอต้องการทำอะไรกันแน่ อยากจะรื้อฟื้นความสัมพันธ์เก่าๆ กับเจียนจือเพ่ยอย่างนั้นหรือ เฉียวเสวี่ยเม่ยคิดถึงเรื่องที่เธอทำให้ตนเองโกรธ มันเกิดขึ้นในถิ่นของเธอพอดี และเธอแก้แค้นคืนได้เต็มที่

"เธอมาถูกเวลาพอดี แกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง จะโทษฉันไม่ได้" เฉียวเสวี่ยเม่ยหัวเราะเย็นชา ถึงอย่างไรเธอเป็นคู่หมั้นของเจียนจือเพ่ยแล้ว และอีกสามวันจะเป็นงานแต่งงานของเธอ สามวันนี้เธอทรมานเยี่ยวานวานได้เต็มที่

คืนนั้น เยี่ยวานวานนอนไม่หลับจนถึงรุ่งเช้า ดวงตาแดงก่ำเพราะร้องไห้ เธอรู้สึกว่า เจียนจือเพ่ยที่เธอพบในวันนี้ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าระคนกัน

เกิดอะไรขึ้นกับเจียนจือเพ่ยกันแน่ตอนที่เขากลับไปที่ตระกูล ทำไมเขาจำเธอไม่ได้ หรือว่าเขาสูญเสียความทรงจำ

แต่คืนนี้ ถังจือซย่านอนหลับจนถึงเที่ยงคืน ค่อยรู้สึกว่าผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอกลับมาแล้ว เธอฝืนความง่วง เอ่ยถามว่า "คุณเจออะไรบ้างไหมคะ"

“อืม พรุ่งนี้เราค่อยคุยกัน นอนเถอะ!" สีจิ่วเฉินจูบผมของเธอเบาๆ ช่วยกล่อมเธอนอนหลับ