ตอนที่ 87

แม้แต่ถังจือซย่าก็เหลือบไปมองอีกครั้ง เป็นเรื่องยากที่จะเห็นชายคนนี้อาย เธอยังอยากถ่ายรูปแก็บเป็นที่ระลึก!

"เอ่าล่ะ รบกวนคุณพ่อคุณแม่ยืนข้างลูกๆ ของตัวเอง เข้าสู่ช่วงเวลาพ่อแม่ลูกและลูกรอบแรกของเรา"

สีจิ่วเฉินยืนอยู่ข้างถังจือซย่า เด็กน้อยกอดเขาอย่างมีความสุข ผู้หญิงสองคนข้างถังจือซย่ากำลังคุยกันด้วยรอยยิ้ม "เขาเป็นพ่อที่หล่อที่สุดที่ฉันเคยเห็น"

“ไม่ ฉันคิดว่าเป็นดารา!”

ถังจือซย่าได้รับความอิจฉาอีกครั้งจากผู้หญิงสองคน หนึ่งในนั้นถามอย่างกล้าหาญว่า "นั่นคือสามีและลูกชายของคุณใช่ไหม!"

ถังจือซย่าแอบหน้าแดง พยักหน้าและยอมรับ

ช่วงแรกบนเวทีคือการเลี้ยงบอล ลูกๆ และพ่ออยู่ในกลุ่มเดียวกัน ทุกครั้งเข้าร่วมสามกลุ่ม พ่อส่งบอลให้ลูกๆ แล้วลูกๆ กลับไปสู่เส้นชัย

การแข่งขันเริ่มขึ้น ผู้ปกครองในกลุ่มผู้ชมต่างสนุกสนาน เมื่อถึงคราวของสีจิ่วเฉินความคล่องตัวของเขาทำให้พ่อทั้งสองอยู่ในกลุ่มเดียวกัน และเด็กน้อยก็ถือลูกบอลและรีบกลับเข้าเส้นชัยทันที กลายเป็นผู้ชนะ

ผู้ชนะของแต่ละกลุ่มยังคงแข่งขันผลัดกันต่อไป และในท้ายที่สุดสีจิ่วเฉินและถังอวี่เฉินได้รับรางวัลที่หนึ่ง

ถังจือซย่าซึ่งอยู่ในกลุ่มผู้ชมเห็นปากเล็กๆ ของลูกชายที่ไม่สามารถปิดด้วยความปิติได้ และดวงตาของเธอก็เปียกโชก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นลูกชายของเธอดูเย่อหยิ่งและภูมิใจมาก และผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา นั่งยองๆลง อ่อนโยนและใส่ใจ เพื่อปาดเหงื่อให้ลูกชาย

ในขณะนี้ถังจือซย่ารู้สึกว่า เธอไม่ได้ให้บ้านที่สมบูรณ์กับลูกชาย เธอเป็นหนี้ลูกชายของเธอ

ทันทีหลังจากนั้น คือเกมโยนวงกลม พ่ออุ้มลูกชายหมุนหกรอบอย่างรวดเร็ว จากนั้นผู้ปกครองก็โยนแหวน ใครขว้างได้เร็วและแม่นยำคนนั้นชนะ

เมื่อพ่อคนอื่นอุ้มลูกหมุนจนเวียนหัวหาทิศทางไม่เจอ สีจิ่วเฉินหมุนลูกไปแล้วสิบรอบด้วยความเร็วเหมือนตำราเรียน รวดเร็วและแม่นยำ ความแข็งแกร่งและความเร็วนั้นน่าทึ่งมาก

“โอ้ พระเจ้า! พ่อคนนั่นน่าทึ่งมาก! หล่อมาก!” มีแม่คนหนึ่งตะโกนออกมาทั้งๆ ที่อดกลั้นไว้

นี่คือเสียงของแม่ทุกคนในที่นี่ พ่อคนนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ

ทุกคนในกลุ่มผู้ชมประหลาดใจที่สีจิ่วเฉินและถังจือซย่าก็จ้องมองด้วยกรามของเขาก็ตกตะลึง ได้เห็นหน้าลูกชายตัวน้อยมีความสุขอีกครั้ง