ตอนที่ 88

พระเจ้าช่วย! บนโลกนี้มียาเสียที่สามารถกินได้ไหม?

ไมโครโฟนถูกส่งไปยังปากของเธอแล้ว แต่สมองของถังจือซย่าว่างเปล่า เธอไม่สามารถพูดคำเหล่านี้ได้เลย!

“หม่ามี๊ รีบสารภาพเถอะ !” ข้างๆ เธอ เด็กน้อยดึงขากางเกงของเธออย่างตื่นเต้น

ถังจือซย่าทำได้เพียงออกไปและพูดใส่ไมโครโฟนอย่างรวดเร็วว่า "สามีฉันรักคุณ"

หลังจากพูดจบถังจือซย่าก็คิดที่จะก้าวลงจากเวทีอย่างรวดเร็ว แต่ในขณะนี้ เสียงที่ไม่แปลกใจของอาจารย์ใหญ่ดังขึ้นอีกครั้ง

"เชิญคุณพ่อกอดคุณแม่หน่อย!"

สมองของถังจือซย่าสั่นไปครู่หนึ่ง แขนของชายคนนั้นโอบรอบเอวของเธอ วินาทีต่อมา เธอถูกกดเข้าไปในหน้าอกของชายคนนั้น ลมหายใจของเธอเต็มไปด้วยฮอร์โมนเพศชายที่มีเสน่ห์ของผู้ชาย

ใต้เวที เสียงปรบมือดังขึ้นถังจือซย่าตกตะลึงเป็นเวลาสองสามวินาทีจากนั้นก็ผลักชายคนนั้นออกไปโดยไม่รู้ตัว

พวกเขาลงจากเวีทีแล้ว เด็กน้อยกลับไปที่ตำแหน่งของเขา สีจิ่วเฉินก็นั่งถังจือซย่าข้างๆ ถังจือซย่าไม่กล้ามองเขา เพียงแค่ตั้งตารอกิจกรรมพ่อแม่และเด็กที่จะสิ้นสุดในเร็วๆ นี้

โชคดีมีกิจกรรมพ่อแม่ลูกสำหรับลูกจากชั้นเรียนอื่นและแม่ของพวกเขา ประมาณ 4 โมงเย็น พิธีมอบรางวัลเริ่มขึ้น เด็กน้อยได้รับรางวัลถ้วยแก้วเล็กซึ่งทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมกับความสำเร็จ

ในที่สุด เมื่ออาจารย์ใหญ่ประกาศสิ้นสุด ถังจือซย่าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก อยากจะเป็นคนแรกที่รีบออกจากประตูโรงเรียนพร้อมกับลูกชายของเขา

ในที่สุด กลับมาที่รถของสีจิ่วเฉิน พ่อแม่ทุกคนเห็นพ่อของถังอวี่เฉินกำลังขับรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอมมูลค่าหลายสิบล้าน

ในรถ

“ลุงสี วันนี้ลุงเยี่ยมมาก” เด็กน้อยชมเชย

“เหนื่อยแล้วสินะ! ลุงสีชวนหนูไปทานอาหารเย็น” สีจิ่วเฉินหันไปหาจุนเหยียนเล็กน้อยแล้วพูด

ถังจือซย่าปฏิเสธทันที “ไม่จำเป็น ฉันจะพาเฉินเฉินกลับบ้าน”

“หม่ามี๊ ไม่ควรเป็นลุงสีที่ชวนเราไปทานอาหารเย็น แต่เราควรชวนลุงสีไปทานอาหารด้วยกัน คืนนี้ไปทานอาหารมื้อใหญ่กัน หม่ามี๊เลี้ยง” เด็กน้อยจัดแจงให้ชัดเจน

ต่อหน้าลูกชายถังจือซย่าไม่อยากเป็นคนขี้เหนียวที่ไม่รู้จักขอบคุณ เธอรู้สึกว่าลูกชายของเธอพูดถูก วันนี้สีจิ่วเฉินช่วยลูกชายของเธอ เธอควรตอบแทนเขา

“ตกลง งั้นฉันเลี้ยงอาหารเย็นคุณ” ถังจือซย่าพูดกับชายที่ขับรถ