บทที่ 6

เรื่องที่น้ำอุ่นบอกว่ามีคนกลุ่มอื่นพูดคุยกันหรือแอบเล่นโทรศัพท์กันนั้น ไม่ใช่ว่าพวกกายไม่เห็นนะแต่พวกเขาเลือกที่จะไม่สนใจซะมากกว่า แล้วใครจะทำไมละก็พวกเขาอยากจะทำโทษแค่กลุ่มนี้กลุ่มเดียวเท่านั้นนี่นา เขาเป็นถึงเฮดว๊ากจะทำอะไรก็ได้ใช่ไหมล่ะ จะว่าเขาใจร้ายก็ไม่ได้นะเพราะตอนแรกชายหนุ่มคิดแค่จะเรียกมาแกล้งเล่นนิดหน่อยก็เท่านั้น แต่ใครจะคิดละว่าเหยื่อตัวน้อยของเขาจะฝีปากร้ายกาจขนาดนี้ แถมสายตาที่จ้องมองเขาเมื่อครู่นี้นะ เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อเขาให้ได้ซะขนาดนั้น เพราะฉะนั้นชายหนุ่มจะต้องตักเตือนเธอสักหน่อย เดียวเสียระบบกันหมดพอดี หึหึ

“จ้องตาไม่กะพริบเลยนะคุณเพื่อนกาย” เสียงของลุคพูดล้อเพื่อนของตัวเองด้วยความหมั่นไส้ เมื่อเห็นว่ากายนั่งจ้องมองรุ่นน้องที่ชื่อน้ำอุ่นตาแทบไม่กะพริบ ไอ้นี่มันร้ายจริงๆ แถมยังเรียกพวกน้องเขามาแกล้งเล่นตั้งแต่วันแรกเลยด้วย

“แต่ดูแล้วน่าจะดื้อพอตัวเลยวะ” เลโอพูดเสริมขึ้นเมื่อชายหนุ่มคิดถึงเรื่องที่เธอกล้าเถียงพวกเขาเมื่อครู่ ดูแล้วน่าจะดื้อมากเลยทีเดียวแล้วอย่างนี้เพื่อนของเขาจะเอาอยู่ไหมเนี่ย

“พวกนายนี่นะ…ไม่ทำเกินไปหน่อยหรือไง” แพรวาพูดต่อว่าพวกเพื่อนตัวเองอย่างสุดจะทน แค่แอบเล่นโทรศัพท์มือถือไม่เห็นต้องลงโทษกันหนักขนาดนี้เลย ไหนบอกว่าถูกใจน้องเขาไงแล้วมาแกล้งกันอย่างนี้นี่นะ

“ไม่เป็นไรหรอกน่า…ไอ้ไนท์นายเอาเมียนายไปเก็บสิ” เสียงของเลโอพูดบ่นขึ้น เมื่อเห็นว่าแฟนเพื่อนตัวเองเริ่มพูดบ่นว่าพวกตัวเองอีกครั้ง ขี้บ่นจริงๆ เลยยัยบ้าเนี่ย ไม่รู้ว่าเพื่อนของเขาทนอยู่กับเธอมาได้ยังไงตั้งสามสี่ปี

“ใช่…ขัดจังหวะดูสาวๆ วิ่งหมด” ลุครีบพูดเสริมขึ้นอีกคนไม่รู้จะพูดบ่นอะไรนักหนา

“ถามจริงเถอะในหัวของพวกนายเนี่ยนอกจากเรื่องผู้หญิงแล้ว ยังมีเรื่องอื่นบ้างไหมเนี่ย” แพรวาไม่สนใจคำพูดของพวกเพื่อนแล้วพูดต่อว่าขึ้นอีกรอบไม่หยุด เธอละปวดหัวกับพวกผู้ชายกลุ่มนี้ซะจริงๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าแฟนหนุ่มของตัวเองอยู่กลุ่มนี้นะ เธอไม่มายืนพูดให้เปลืองน้ำลายอยู่ตรงนี้หรอก

“ก็มีน่ะ…แต่มีน้อยครับบบ”

“ใช่…ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ”

ลุคกับเลโอพูดจบก็พากันหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น แล้วส่งยิ้มระรื่นให้กับแพรวากลับไปอย่างกวนๆ

เขาเรียกว่าการใช้ชีวิตให้คุมต่างหากละ ใครมันจะรีบเอาเมียตั้งแต่ยังไม่เข้าปีหนึ่งเหมือนไอ้ไนท์กันแหละ เป็นไงละตอนนี้จะไปเที่ยวไหนทีก็ต้องขอเมียสุดที่รักของมันก่อนตลอด ตัวนี่ติดกันแทบจะตลอดเวลาเลยด้วยซ้ำ

“จ๊ะ จ๊ะ …ระวังเถอะสักวันผู้หญิงพวกนั้นจะเอาโรคมาให้หรือไม่ก็อุ้มลูกมาให้ไปเลย ถึงตอนนั้นฉันจะสมน้ำหน้าให้” แพรวาเห็นท่าทีของเพื่อนแต่ละคนแล้วก็ยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่ อย่าให้พลาดมาก็แล้วกันเธอจะเหยียบซ้ำให้จมดินเลย

“ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอนครับคุณเพื่อนแพรวาสุดสวย”

“ใช่…เห็นพวกผมเป็นกันแบบนี้ก็ป้องกันตัวเองอย่างดีนะครับ”