ตอนที่ 750

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 750 ยังคงรักคุณ(1) ตอนที่ 750 ยังคงรักคุณ(1) โดย Ink Stone_Romance ปลัดมองเธอนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่ง“คุณมั่นใจว่าจะห้ามไม่ให้เขาทำสัญญาได้มากเลยเหรอ?”

มั่นใจไหม?

เอาความมั่นใจมาจากไหน?

สัญญาสองฉบับนี้ไม่ใช่มูลค่าน้อยๆ แต่เป็นการค้าขายมากกว่าแสนล้าน ต่อให้ตอนนี้เย่เซียวมาแทนที่ไฟเรนเซ่แต่ลูกน้องส่วนมากก็คือคนเก่าคนอาวุโส หากเขาเจรจาไม่สำเร็จแล้วหลังจากนี้เขาเย่เซียวจะสยบพวกเขาอย่างไร? อย่าว่าแต่ทำเพื่อเธอเลย

“ทำไมไม่พูดแล้วเหรอ?”

ปลัดเค้นถามอีกครั้งเรียกสติเธอกลับมา เธอเงยหน้า “คุณเองก็บอกว่าเขาพิเศษกับฉันไม่ใช่เหรอ? ในเมื่อสิบปีก่อนฉันทำภารกิจสำเร็จได้ สิบปีหลังทำไมไม่ลองดูล่ะ? พวกคุณส่งคนมากขนาดไหนก็ใช่จะมั่นใจว่าฆ่าเย่เซียวได้ แถมยังจะสร้างความเสียหายแก่ทางเรามหาศาล ฉะนั้น…ลองเสี่ยงดูสักตั้ง!”

“เสี่ยงดูสักตั้ง?” นัยน์ตาปลัดเข้มขึ้นมองเธอด้วยท่าทีจริงจัง “ซู่ซู่ คุณต้องรู้นะว่าถ้าเสี่ยงรอบนี้แล้วแพ้ ผลจะเป็นยังไง? ยิ่งไปกว่านั้นการยื่นข้อเสนอใหม่ คุณต้องยื่นขอคำสั่งทางหทาร ผลของการปฏิเสธภารกิจไม่สำเร็จ…”

ปลัดพูดถึงนี่ก็ไม่ได้พูดต่อแต่สีหน้ากลับหนักอึ้งอย่างมาก

ไป๋ซู่เย่สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่และกล่าวหลังตัดสินใจเด็ดขาด “ถ้าฉันทำภารกิจไม่สำเร็จยอมเอาชีวิตเข้าแลก แต่ถ้าฉันทำภารกิจสำเร็จครั้งนี้ล่ะก็…ฉันเองก็มีคำขอร้องหนึ่งเหมือนกัน”

“คุณพูดมาเลย”

“…ฉันอยากลาออก”

ปลัดขมวดคิ้ว “คุณรู้ว่านี่ไม่ใช่ผลที่เราอยากเห็น คุณเป็น…”

“ฉันคิดมาอย่างดีแล้ว” ไป๋ซู่เย่ตอบกลับปลัดที่ต้องการจะพูดมากกว่านั้น “ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพักผ่อนดีๆ สักช่วงหนึ่ง”

ปลัดเห็นความแน่วแน่จากสายตาเธอ เห็นทีเธอคิดมาล่วงหน้าแล้ว เธอไม่ใช่คนที่จะฟังคำเกลี้ยกล่อมของใคร

ปลัดรู้สึกเสียดายในใจแต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้ารับ “ได้ ผมสัญญากับคุณว่าหลังทำภารกิจครั้งนี้สำเร็จ ถ้าคุณยังคิดจะลาออก ผมจะพยายามยื่นขอเบื้องบนให้คุณ”

“งั้นขอบคุณคุณล่วงหน้าเลยแล้วกัน”

“ผมจะโทรศัพท์ยื่นข้อเสนอของคุณเดี๋ยวนี้”

……………………

หนึ่งชั่วโมงให้หลังไป๋ซู่เย่ออกมาจากห้องทำงานของปลัดเพื่อกลับไปยังห้องทำงานตัวเอง

ไป๋หลางได้เดิมตามหลังเธอเข้ามาติดๆ

“ปลัดคุยกับคุณเพราะเรื่องเย่เซียวอีกแล้วใช่มั้ยครับ?” ไป๋หลางถามอย่างตระหนก

ไป๋ซู่เย่ไม่คิดจะปิดบังเขา จัดเก็บเอกสารที่เพิ่งส่งมาเมื่อเช้าไปพยักหน้าไปพลาง “อืม เอกสารพวกนี้นายช่วยจัดการหน่อยแล้วกัน ฉันคงไม่กลับมาในเร็วๆ นี้ ถ้ามีเรื่องสำคัญก็รายงานปลัดโดยตรงเลย”

“คุณจะไปฆ่าเย่เซียวจริงๆ เหรอ?” ไป๋หลางปิดประตูกดเสียงให้เบาลง “เย่เซียวเป็นคู่ต่อสู้ง่ายๆ ที่ไหน? รัฐมนตรี เขาเคยไว้ชีวิตคุณมารอบหนึ่งไม่เท่ากับว่าจะไว้ชีวิตคุณทุกครั้ง!คุณไปแบบนี้มันเท่ากับแมงเม่าบินเข้ากองไฟชัดๆ!”

“ฉันไม่ได้จะฆ่าเขา และไม่มีทางฆ่าเขา…”

“แล้ว?”

“ฉันแค่ไปลองห้ามการเจรจาสัญญาของเขา” หยุดเว้นช่วงอึดใจก่อนพูดเสริมอีกประโยค “ใช้วิธีอย่างสันติที่สุด”

“วิธีสันติที่สุด?” ไป๋หลางหลุดขำ “เรื่องมาถึงจุดนี้ระหว่างพวกคุณยังมีวิธีสันติอีกเหรอ? คุณเข้าใจเย่เซียวดีกว่าผม คิดว่าในใจคงรู้ดีกว่าผมมาก ความสำคัญของสัญญาฉบับนี้ที่มีต่อเขาใช่ว่าไม่กี่ประโยคของคุณจะขัดขวางได้? ยิ่งไปกว่านั้นเขาบอกคุณเองกับปากแล้วว่า ‘ตัดขาดความสัมพันธ์’ จากนิสัยของเย่เซียว คุณทำอะไรได้อีก?”

“ไม่งั้นจะทำยังไง?” คำพูดของไป๋หลางจี้ปมในใจของเธอ เอกสารในมือถูกปิดอย่างแรง เธอจรดสายตาไว้ตรงหน้าโต๊ะทำงาน “หรือว่าปล่อยให้พวกเขาไปตามฆ่าเย่เซียว? หรือว่า…ให้ฉันไปฆ่าเขาเองกับมือ แล้วค่อยฆ่าตัวตาย?”

“คุณกำลังเป็นห่วงชีวิตเขา?”

“ใช่ ฉันเป็นห่วงเขา เป็นห่วงแทบตาย!หัวใจเขามีกระสุนค้างอยู่ นั่นก็คือระเบิดเวลา ถ้าถูกคนในกระทรวงความมั่นคงหรือคนอื่นรู้เรื่องนี้เข้า เขาตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”

ไป๋หลางเงียบไปครู่หนึ่ง พักใหญ่ถึงกล่าว“แต่ว่า…เขาเคยบอกให้คุณทำแท้งลูกพวกเขาอย่างไม่ปราณีขนาดนั้น”