ตอนที่ 761

อรุณสวัสดิ์ ท่านประธานาธิบดีที่รัก! – ตอนที่ 761 หัวใจที่เต้นระส่ำ(1) ตอนที่ 761 หัวใจที่เต้นระส่ำ(1) โดย Ink Stone_Romance สองตาเธอจ้องมองเขา “เมื่อคืน…ใช่คุณมั้ย”

“ยังจะมีใครได้อีก? หรือว่า…” เย่เซียวหยุดเว้นช่วงเมื่อพูดถึงตรงนี้ “คุณอยากให้เป็นคนอื่น”

สิ้นคำของเขาอยู่ๆ ไป๋ซู่เย่ก็เผยยิ้มกว้างสดใส เสริมให้ใบหน้าดวงเล็กดูมีชีวิตชีวามากขึ้น

ราวกับแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านเข้ามาในห้องจากนอกหน้าต่าง…

เย่เซียวคอยมองอยู่อย่างนั้นรู้สึกเพียงแค่ความมืดครึ้มที่สุมอยู่ในอกถูกรอยยิ้มน้อยๆ ของเธอชะล้างไปมากโข

“คุณออกไปเถอะ ฉันจะรีบออกไป” เธอไม่ได้ตอบกลับเขาโดยตรงแต่รอยยิ้มร่าเริงบนหน้าได้อธิบายถึงความในใจเธอ ณ เวลานี้มากพอแล้ว

เย่เซียวเองก็มีสีหน้าที่ดูดีขึ้น รับคำ ‘อืม’ ถึงย่ำเท้าเดินออกไป

ไป๋ซู่เย่คอยมองแผ่นหลังนั่นพาลนึกไปถึงเมื่อคืน ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาเสี้ยวหัวใจที่ขาดหายไปราวกับถูกเติมเต็ม หันไปยิ้มให้ตัวเองในกระจกเล็กน้อยถึงลงมาจากเคาน์เตอร์กระจกเคลือบและเปลี่ยนเป็นชุดคนไข้โรงพยาบาลเขา

………………

ก่อนเธอออกมาเย่เซียวนั่งรอตรงโซฟาเดี่ยวและเปิดประวัติคนไข้ของเธอ หัวคิ้วขมวดเป็นปมแน่น มองจากมุมข้างยังดูออกว่าเขาอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวถึงวางประวัติคนไข้ลงย้ายไปข้างๆ

“ไปกันเถอะ”

“ไปไหน?”

“ไปตรวจร่างกาย”

เย่เซียวตอบสั้นๆ ไม่พูดพร่ำทำเพลงเพียงแค่หยิบเสื้อสูทตัวนอกของตัวเองคลุมไหล่เธอเงียบๆ มือใหญ่กอบกุมมือเธอ

ฝ่ามืออุ่นร้อนของชายหนุ่มแล่นผ่านปลายนิ้วส่งมาถึงหัวใจเธอ หลังชะงักไปอึดใจเธองอนิ้วกุมมือเขาตอบ

เพียงแค่การกระทำเล็กน้อยนี้แต่ทั้งคู่กลับใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะชัดเจนได้เพียงนี้

โลกใบนี้นอกจากอีกฝ่ายคงไม่มีใครที่มีความพิเศษเท่านี้อีกแล้ว…

ทั้งสองคนกุมมือเดินไปยังห้องตรวจด้วยกัน

มาถึงห้องตรวจคอยมองเหล่าคุณหมอพยาบาลที่ยืนเรียงรายหลายคน ไป๋ซู่เย่อดหันมามองเย่เซียวไม่ได้ “ร่างกายฉันมีตรงไหนสาหัสเหรอ?”

“ตรวจแล้วถึงจะรู้” ว่าถึงนี่เย่เซียวก็หยุดชะงัก สีหน้าขรึมลง “ทางที่ดีก็อย่ามี”

“ความจริงกระทรวงเรามีการตรวจสุขภาพทุกปี ฉันแข็งแรงมาตลอดนะ”

“แข็งแรงจริงจะมีสภาพอย่างคุณในตอนนี้เหรอ?” เย่เซียวยังนึกภาพที่เธอนอนให้น้ำเกลือบนเตียงเมื่อคืนได้ดี—อ่อนแอ อ่อนล้า ทรุดโทรม ทำให้เขาเป็นห่วงอย่างห้ามไม่ได้

สีหน้าเขาขรึมลงอีก “ตามคุณหมอเข้าไป ผมจะรออยู่ข้างนอก”

ไป๋ซู่เย่รู้ว่าตัวเองค้านเย่เซียวไม่ไหวแต่ได้ตรวจสุขภาพก็ไม่แย่ จากสภาพร่างกายของเธอในตอนนี้สู้เมื่อก่อนไม่ได้จริงๆ

เธอพยักหน้าแล้วเดินตามคุณหมอเข้าไปข้างใน

คุณหมอที่รับผิดชอบได้จัดตารางตรวจทุกส่วนของร่างกายทีละอย่างๆ ไม่เว้นแม้แต่หูคอจมูก

“ต้องตรวจกระทั่งหูคอจมูกเลยเหรอ?” ไป๋ซู่เย่นั่งลงแล้วถามคุณหมอผู้รับผิดชอบ

“ค่ะ คุณเย่ได้เน้นย้ำเป็นพิเศษว่าไม่ให้ละเว้นที่ใดสักที่”

“ไม่ต้องละเอียดขนาดนี้ก็ได้มั้งคะ? ฉันแค่เกิดอาการอักเสบ คุณหมอน่าจะรู้ดีที่สุด”

คุณหมอยิ้ม“พอดูออกว่าคุณเย่เป็นห่วงคุณเกินไปเลยกังวลนิดหน่อย คุณตรวจไป เขาถึงจะสบายใจได้บ้าง”

เป็นห่วง?

กังวล?