พ่อบ้านเอา(ใจ)เก่ง 1 : กล่อมบนเตียง (1)

“ฮึก คุณพ่อใจร้ายที่สุดเลย”

เสียงสะอื้นของ ‘พริม’ คุณหนูวัย 18 ปีดังออกมาจากในห้องนอนหรูหราโทนสีฟ้าอ่อน เธออยู่ในชุดนักเรียนเอกชนชื่อดัง นั่งกอดเข่าอยู่ตรงหัวเตียงพลางซุกหน้าร้องไห้อย่างเสียอกเสียใจ ที่พ่อของตัวเองไม่ยอมกลับมาบ้านเกือบสามเดือนแล้ว

[พ่อขอโทษนะพริม หนูอยากได้อะไรบอกได้เลยนะ พ่อจะซื้อให้หนูทุกอย่างเลย]

เสียงของ ‘คุณณรงค์’ พ่อของคุณหนูพริมดังออกมาจากมือถือที่วางอยู่ข้างๆ กัน

เขาเป็นเจ้าของธุรกิจเครือข่ายดังรวยระดับมหาเศรษฐี เป็นพ่อม่ายเมียตาย มีลูกสาวเพียงคนเดียวนั่นก็คือพริม แต่เพราะธุรกิจรัดตัวทำให้เขาไม่สามารถมอบเวลาและความรักให้กับเธอได้เท่าที่ควร

สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงแค่มอบสิ่งของ กระเป๋าแบรนด์เนม บัตรไม่จำกัดวงเงินให้เธอได้ใช้เท่านั้น

แต่เขาคงไม่รู้ว่าเธอไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้นมากเท่าความอบอุ่นจากคนเป็นพ่อ...

“ไม่เอา หนูไม่อยากได้อะไร...ฮึก หนูอยากให้คุณพ่อกลับมาหาหนู”

[โถ่...พ่อขอโทษนะลูกรัก ช่วงนี้พ่อติดธุระสำคัญจริงๆ ไว้วันหลังพ่อจะพาไปเที่ยวแล้วชอปปิ้งเป็นการไถ่โทษให้นะ]

เสียงของณรงค์ดังตอบกลับมา พอเด็กสาวได้ว่าเขาไม่สามารถมาได้จริงๆ ก็ยิ่งน้ำตาไหลพรากมากกว่าเดิม

“ฮึก ฮือออ...หนูไม่คุยกับคุณพ่อแล้ว!”

พูดจบเธอก็หยิบมือถือขึ้นมากดวางสาย แล้วซุกตัวลงไปใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ร้องไห้ออกมาเสียงดังจนได้ยินไปถึงข้างนอกห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“คุณหนูครับ...ให้ลุงเข้าไปข้างในได้ไหม?”

เสียงของ ‘ลุงทอง’ พ่อบ้านวัย 48 ปี ที่คอยดูแลคุณหนูมาตั้งแต่เด็กๆ ดังขึ้นจากด้านนอก พริมจึงใช้หลังมือปาดน้ำตาแล้วตะโกนตอบกลับไป

“เข้ามาเลยค่ะ”

แอดดดดด

“คุณหนูหิวหรือยังครับ ตอนนี้ก็เลยเวลาอาหารมานานแล้วนะ” ลุงทองวางแก้วนมลงบนหัวเตียงของเด็กสาว พร้อมโน้มตัวไปใกล้แล้ววางมือลงลูบผมนุ่มสลวยสีดำของเธออย่างเป็นห่วง

เขาดูแลคุณหนูพริมมาสิบกว่าปี ย่อมรักและเอ็นดูเธอราวกับลูกหลานแท้ๆ ของตัวเอง พอได้ยินเสียงสะอื้นจากเด็กสาวหัวใจของเขาก็ปวดหนึบตามไปด้วย

“ฮึก...หนูยังไม่หิวค่ะ” พริมตอบกลับไปพร้อมกับยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงศีรษะของตัวเอง แล้วนอนหันหลังให้เขา

“ถ้างั้นให้ลุงกล่อมไหมครับ นอนพักสักหน่อย พอตื่นก็ค่อยลงไปกิน” มือหนาดังผ้าห่มผืนหนาออก แล้วแตะมือลงบนแขนขาวผ่องของเด็กสาวเบาๆ

เขาเป็นคนช่วยกล่อมคุณหนูนอนและดูแลเธอทุกๆ อย่างตั้งแต่ยังเล็ก เธอจึงติดเขาแจ แทบไม่ให้เขาห่างจากตัวเลยถ้าไม่ไปโรงเรียน แม้ตอนนี้เธอจะใกล้เรียนจบมัธยมปลายแล้วแต่ก็ยังคงอ้อนให้เขากล่อมเธอนอนทุกๆ คืน