พ่อบ้านเอา(ใจ)เก่ง 1 : กล่อมบนเตียง (2) NC+

“อูยยย...คะ คุณหนูครับ” ลุงทองครางเสียงสั่นอย่างเสียวกระสัน เขาไม่กล้าส่งเสียงขยับตัวมากนักเพราะกลัวว่าคุณหนูจะตื่น จึงทำได้แค่นอนแน่นิ่งให้เธอนอนกอดต่อไป

“อ่าส์...อดทนเอาไว้ไอ้ทอง...” เขากัดฟันกรอดหักห้ามอารมณ์ดิบเถื่อนของตัวเองเอาไว้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณหนูเบียดนมใหญ่และโหนกนูนใส่เขาจนลำตั้ง เขาจึงมีความอดทนมากพอสมควร

ตั้งแต่เธอขึ้นชั้นมัธยมปลาย ร่างกายของเธอก็เจริญเติบโตอย่างดีเยี่ยม ทั้งหน้าอกคัพดี สะโพกผาย และเนินเสียวอวบอูมของเธอก็ขยายใหญ่จนเกินวัยไปมากโข

เขาเห็นความเปลี่ยนแปลงของเด็กสาวมาโดยตลอด จึงไม่เคยคิดอกุศลกับเธอเลยสักครั้ง แต่ทุกอย่างกลับพลิกผันตั้งแต่ตอนที่เขาเห็นเธอแอบช่วยตัวเองในห้องน้ำเมื่อสามเดือนก่อน...

ตั้งแต่วันนั้นเขาจึงเริ่มเกิดความใคร่ และรู้สึกความหื่นกระหายทุกครั้งที่ได้สัมผัสเนื้อตัวนุ่มนิ่มของเธอ...

“อูยยย...อย่าเบียดตรงนั้นสิครับ ซี้ดดด อ่าส์...”

ใบหน้าคมเข้มของลุงทองเหยเกอย่างหนักเมื่อคุณหนูเบียดเนินเสียวเข้าใส่ลำใหญ่ของเขาไม่หยุด

เขาแทบอยากจะจับเธอพลิกอยู่ใต้ร่างแล้วกระแทกลำเขื่องเข้าไปในรูเสียวเธอให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็พยายามอดใจเอาไว้สุดความสามารถ

“อื้ออ...คุณพ่อขาาา” พริมละเมอเสียงเบา ก่อนจะขยับใบหน้าเข้าไปซอกไซร้ตรงคอของลุงทองจนเขาขนลุกซู่ไปทั้งร่างอย่างเสียวกระสัน

“คุณหนูครับ...ซี้ดดด แบบนี้ลุงจะไม่ไหวเอานะ” ลุงทองพูดเสียงสั่น ดันใบหน้าหวานของเด็กสาวให้ออกห่าง แต่เธอกลับกอดก่ายเขาแนบแน่นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

“อืมม...”

สุดท้ายลุงทองก็ต้องยอมให้ร่างอวบอิ่มของคุณหนูบดเบียดจนลำตั้งอยู่นานจนถึงเที่ยงคืน พอเธอตื่นขึ้นมาเขาก็พาเธอลงไปทานข้าวแล้วขึ้นมาอาบน้ำแล้วกล่อมเธอนอนอีกครั้ง...

วันต่อมา

“ชุดนี้สวยไหมคะลุงทอง” พริมถามพร้อมกับหมุนตัวให้พ่อบ้านดู

“สวยมากเลยครับคุณหนู” เขายิ้มตอบกลับไปพร้อมกับจ้องมองร่างอวบอิ่มที่อยู่ในชุดเดรสสั้นเกาะอกสีฟ้าอย่างเอ็นดู

วันนี้เป็นวันหยุด ไม่ต้องไปโรงเรียน พ่อบ้านอย่างลุงทองจึงต้องคอยตามใจคุณหนูของบ้านตลอดทั้งวัน โดยการพาเธอไป กินข้าว ดูหนัง และชอปปิ้งของต่างๆ ที่เด็กสาวต้องการ

“งั้นเอาตัวนี้ด้วยแล้วกันค่ะ” เธอยิ้มกว้าง ก่อนจะกลับเข้าไปในห้องลองชุดเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นชุดเดิม

หลังจากจ่ายเงินเรียบร้อย เธอก็เดินควงแขนเขาไปดูเครื่องประดับต่อ พอเลือกเสร็จเธอก็เริ่มหิว เขาจึงพาเธอไปกินอาหารญี่ปุ่นที่อยู่ไม่ไกล

ระหว่างนั่งรออาหารมาเสิร์ฟ ร่างบางของเด็กสาววัยเดียวกันกับพริมก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับโบกมือทักทายอย่างดีใจ

“ฉันนึกว่าแกกลับไปแล้วนะเนี่ย”

เสียงของ 'อาย' เพื่อนสนิทที่โรงเรียนของพริมทักขึ้น เพราะก่อนหน้านี้เธอได้รับข้อความจากเพื่อนสาวว่ามาห้างแล้วกำลังจะกลับ ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอกันที่นี่

“พอดีหิวอะ เลยแวะกินอะไรก่อนกลับ”