1.ติวสวาท กับลูกศิษย์คนโปรด NC

ตอนที่ 1

ถ้าผมทำได้... พี่ต้องให้รางวัลผมนะ

สายร้อนพัดผ่านใบหน้าสวยคมของ เอม เอมิกา ขณะที่เธอยืนอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่สุดหรูสไตล์ยุโรป มือเรียวกระชับสายกระเป๋าแน่นเพื่อพยายามกลบอาการสั่น

เธออยู่ในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดตาที่ดูสุภาพ แต่ก็ไม่อาจซ่อนรูปร่างที่พระเจ้าประทานมาได้อย่างมิดชิด เอวที่คอดกิ่วรับกับสะโพกผายภายใต้กระโปรงทรงเอ และหน้าอกอวบอิ่มที่ดันเนื้อผ้าจนตึงเปรี๊ยะทำให้เธอเป็นจุดสายตาเสมอ ทว่าตอนนี้สิ่งที่เธอกังวลไม่ใช่รูปลักษณ์ แต่เป็นตัวเลขในบัญชีที่เป็นศูนย์

เธอต้องการเงินก้อนโตมาจ่ายค่าเทอมมหาลัยชื่อดังก่อนจะถูกตัดสิทธิ์สอบปลายภาดเรียนนี้ และงานติวเตอร์ครั้งนี้จึงเป็นความหวังสุดท้าย

“ข้อตกลงของเราชัดเจนนะคะ หนูเอมิกา” เสียงเรียบเย็นของเจ้าของบ้านผู้ทรงอิทธิพลดังขึ้นในห้องรับแขกที่เต็มไปด้วยกฎระเบียบ

“หน้าที่ของหนูคือทำอย่างไรก็ได้ ให้ กาย ลูกชายของฉันได้เกรดสี่ และสอบเข้ามหาลัยที่เดียวกับเธอให้ได้ ถ้าทำสำเร็จ เงินโบนัสก้อนนี้จะเป็นของเธอทันที”

เอมมองดูตัวเลขในสัญญาจ้างที่สูงลิบลิ่วจนแทบหยุดหายใจ เธอพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล

“เอมจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้เขาสอบติดค่ะ”

จากแม่บ้านเดินนำเอมิกาขึ้นไปยังชั้นบนที่เงียบเชียบ ก่อนจะหยุดลงที่หน้าห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ เมื่อประตูบานหนาถูกเปิดออก เอมก็ได้พบกับ กาย ลูกชายเจ้าของบ้านที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากภาพจำของเด็กเรียนที่อยู่แต่ในกรอบ

เขาเป็นเด็กหนุ่มร่างสูงโปร่งที่นั่งตัวงอเล็กน้อยอยู่หลังโต๊ะไม้ กายสวมแว่นสายตากรอบหนาเตอะจนมองไม่เห็นแววตาชัดเจน เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวโอเวอร์ไซส์ตัวใหญ่ที่ทำให้เขาดูตัวเล็กกว่าความเป็นจริง ท่าทางที่ดูนิ่งขรึมทำให้เอมคิดในใจว่าเขาคงเป็นเพียงเด็กหนุ่มคุณหนูที่ไม่เคยลำบาก และอาจไม่เคยออกไปเผชิญโลกภายนอกที่วุ่นวายเลยสักครั้ง

“สวัสดีจ้ะกาย พี่ชื่อเอมนะ ต่อไปนี้เราจะมาเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยกัน” เอมส่งยิ้มพิมพ์ใจพลางขยับไปนั่งลงข้าง ๆ เขา

เธอส่งชีคหนา ๆ และอธิบายถึงหัวข้อวิชาที่จะสอนด้วยความกระตือรือร้น น้ำเสียงของเธอเจื้อยแจ้วพร้อมขีดเขียนลงบนกระดาษอย่างคล่องแคล่ว ทว่าในจังหวะนั้นเอง เด็กหนุ่มที่แสร้งทำเป็นฟังบทเรียนกลับเริ่มตกอยู่ในภวังค์อื่น สายตาภายใต้แว่นหนานั้นไม่ได้จดจ้องที่สูตรฟิสิกส์ แต่กลับเริ่มซุกซนสำรวจไปตามเรือนร่างที่แสนยั่วยวนของติวเตอร์สาว

ยิ่งเอมขยับตัวอธิบายด้วยความตั้งใจ หน้าอกหน้าใจที่อวบอิ่มภายใต้เสื้อนักศึกษาพอดีตัวก็กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจและท่วงท่าการเคลื่อนไหว กายจ้องมองสัดส่วนโค้งเว้านั้นอย่างลืมตัว เลือดในกายของเด็กหนุ่มที่ไม่เคยผ่านมือผู้หญิงคนไหนมาก่อนเริ่มสูบฉีดอย่างแรงจนหน้าแดงก่ำ หัวใจเขาเต้นรัวเหมือนกลองรบ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ร้อนรุ่มแล่นพล่านไปทั่วร่างจนเขาแทบไม่ได้ยินเสียงสอนของเธออีกต่อไป

ภายใต้กรอบแว่นหนาเตอะนั้น ดวงตาของเขากำลังพร่าเลือนด้วยความต้องการ ภาพในหัวของเขาเตลิดไปไกล จินตนาการไปถึงผิวขาวละเอียดใต้ชุดนักศึกษาที่เขาอยากจะสัมผัส ร่างกายที่เต็มไปด้วยส่วนโค้งเว้านี้หากไร้อาภรณ์ปกปิดจะงดงามเพียงใด

เขามโนภาพว่ามือของตนกำลังลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนและเอวคอดกิ่ว ความปรารถนาอันรุนแรงทำให้ความคับแน่นกลางลำตัวเริ่มประท้วง ท่อนเนื้อหนุ่มที่เพิ่งแตกพานขยายตัวแข็งขืนจนดันกางเกงผ้าเนื้อดีขึ้นมาเป็นลำ ทว่ายังดีที่มีโต๊ะไม้ตัวใหญ่ช่วยบดบังความลับที่พวยพุ่งนั้นไว้ได้

"กาย... กาย น้องกาย ฟังพี่เอมอยู่หรือเปล่าคะ"

เอมิกาเอ่ยเรียกพร้อมกับเอียงคอสงสัย เมื่อเห็นเด็กหนุ่มนิ่งค้างไปพักใหญ่ ดวงตาจ้องเขม็งมาที่เธอโดยไม่กะพริบ

"ครับ! ครับ... ผมฟังอยู่ครับ" กายสะดุ้งสุดตัวจนไหล่ไหว แววตาเลิ่กลั่กรีบก้มลงมองชีทเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหู การสอนในชั่วโมงแรกจบลงด้วยความพึงพอใจของเอมิกา เธอเก็บชีทเรียนใส่กระเป๋าด้วยรอยยิ้ม พลางคิดในใจอย่างโล่งอกว่าโชคดีที่ได้ลูกศิษย์เรียบร้อย ตั้งใจเรียน และอยู่ในระเบียบวินัยแบบนี้ งานของเธอคงจะราบรื่นจนถึงวันสอบแน่ ๆ

แต่สำหรับกาย... นี่คือชั่วโมงที่ทรมานที่สุดในชีวิต ความขาวนวลของลำคอ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่ลอยมาแตะจมูก และแรงกระเพื่อมของหน้าอกหน้าใจยามเธอพูด มันทำให้เลือดในกายหนุ่มเดือดพล่านจนแทบระเบิด ทันทีที่เอมเดินพ้นประตูห้องไป เด็กหนุ่มรีบทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ พลางหอบหายใจหนักหน่วงพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาเป็นครั้งแรก…

ผ่านไปสามครั้งกับการทำหน้าที่ติวเตอร์ในบ้านหลังนี้ แต่ละครั้งที่เอมิกาก้าวเท้าเข้ามา ความรู้สึกของเธอก็เริ่มเปลี่ยนจากความมั่นใจกลายเป็นความฉงนใจ เพราะไม่ว่าเธอจะตั้งใจงัดเทคนิคการสอนที่เข้าใจง่ายที่สุดมาใช้แค่ไหน ลูกศิษย์หนุ่ม ของเธอก็ยังคงมีอาการแปลก ๆ อยู่เสมอ

กายมักจะนั่งนิ่งจนดูเหมือนหุ่นปั้น บางครั้งเขาก็เหม่อลอยจ้องมองมาที่เธอนิ่งนานจนเอมต้องเรียกชื่อซ้ำ ๆ สองสามรอบกว่าเขาจะสะดุ้งตื่นจากภวังค์

แววตาที่สับสนและใบหน้าใต้กรอบแว่นที่ขึ้นสีระเรื่อทุกครั้งที่เธอขยับเข้าไปใกล้เพื่อชี้แนะโจทย์ ทำให้เอมิกาแอบคิดไปเองว่า กายอาจจะเป็นเด็กที่มีสมาธิสั้นหรือกดดันจากการคาดหวังของพ่อแม่จนเกินไป

"กายคะ... วันนี้สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยนะ หรือว่าบทเรียนบทนี้มันยากไป" เอมิกาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางโน้มตัวเข้าไปใกล้หวังจะเช็กว่าเขาเข้าใจจุดไหนผิดไปหรือเปล่า

แต่เธอไม่รู้เลยว่า ทุกครั้งที่เธอก้มตัวลงมา กลิ่นหอมจากซอกคอขาว ๆ และร่องอกรำไรที่ปรากฏแก่สายตานั้น คือยาพิษชั้นดีสำหรับวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่าน กายต้องพยายามข่มอารมณ์ดิบอย่างหนักหน่วงจนมือใต้โต๊ะกำเข้าหากันแน่น

“เปล่าครับ” เขาปฎิเสธออกไป กระทั้งถึงวันสอบเก็บคะแนนมาถึง

ผลสอบเก็บคะแนนที่วางอยู่ตรงหน้าทำให้โลกทั้งใบของเอมิกาแทบพังทลาย ตัวเลขสีแดงฉานที่น้อยจนน่าใจหายทำให้น้ำตาเธอรื้นขึ้นมาคลอเบ้า ทั้งที่เธอมั่นใจว่าถ่ายทอดความรู้ให้เขาอย่างสุดความสามารถ

เย็นวันนั้น บรรยากาศในคฤหาสน์หลังใหญ่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง มันเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความกลัวของเธอเอง