3.คุณหนูสุดร่าน กับคนงานก่อสร้างล่ำบึ้ก NC25+

ตอนที่ 3

นี้นรกหรือสวรรค์กันแน่

"ฮือ... เจ็บ เอาออกไป เอาออกไปที"

เสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจของเนตรนภาดังระงมไปทั่วห้องนอน ร่างบอบบางบิดเร้าด้วยความรุนแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงส่วนหัวที่บานหยักเริ่มเบียดแทรกเข้ามาในกายสาว

ความคับแน่นและดิบเถื่อนที่เธอไม่เคยรู้จักทำให้เธอรู้สึกเหมือนร่างกายส่วนล่างกำลังจะฉีกออกเป็นสองเสี่ยง น้ำตาไหลพรากจนเปียกหมอน แววตาเต็มไปด้วยความทรมานจนร้องไม่ออก

เบิ้มเองก็ต้องชะงักงัน เขาขบกรามจนเป็นสันนูน เหงื่อเม็ดเป้งผุดพรายตามแผ่นหลังกำยำ ร่องรักของคณหนูผู้นี้ช่างคับแน่นและไร้เดียงสาเสียจนบีบรัดท่อนเนื้อของเขาจนปวดหนึบ ความรุนแรงของแรงรัดทำให้ชายฉกรรจ์อย่างเขาเกือบจะพ่ายแพ้ปล่อยลาวาความแค้นออกมาเสียตั้งแต่ต้นทาง

"ชู้ววว... อย่าเกร็ง... ซี๊ดดด... อย่าเกร็งสิคุณหนู ถ้าไม่อยากเจ็บไปมากกว่านี้"

น้ำเสียงของเบิ้มเริ่มอ่อนลงเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความสงสาร แต่เพราะเขาก็แทบจะทนแรงบีบรัดไม่ไหว เขาใช้มือหนารวบมือเล็ก ๆ ของเธอที่ระดมทุบตีแผงอกเขาไว้อีกครั้ง

ก่อนจะโน้มตัวลงไปซุกไซ้ ดูดดึงยอดอกสีหวานที่ชูชันอยู่อย่างหนักหน่วง เขาใช้ลิ้นร้อนละเลงปลอบประโลมและปลุกเร้าไปพร้อม ๆ กัน จนกระทั่งสัมผัสได้ว่าร่างที่เคยแข็งทื่อเริ่มอ่อนระทวย และร่องรักที่แสนคับแคบเริ่มมีน้ำหวานหล่อลื่นออกมาผ่อนคลายความตึงเครียด

เมื่อสบจังหวะที่เหยื่อสาวเริ่มเผลอไผลไปกับรสกามที่เขามอบให้ เบิ้มก็สูดลมหายใจเข้าลึก กระชับสะโพกสอบให้มั่นคง แล้วกดกระแทกลำเนื้ออวบใหญ่เข้าไปจนสุดแรงเกิดในคราวเดียว

สวบ!

"กรี๊ดดดดด!"

เนตรนภาหวีดร้องสุดเสียง ร่างทั้งร่างสะดุดเฮือกจนตัวโยน ความรู้สึกเหมือนมีเหล็กร้อนทิ่มแทงทะลุผ่านเยื่อพรหมจรรย์ที่หวงแหนมาทั้งชีวิตจนขาดสะบั้น ความเจ็บปวดรวดร้าวแล่นพล่านไปทั่วโสตประสาท

มือเล็กที่หลุดจากการพันธนาการจิกเล็บลงบนต้นแขนกำยำของเบิ้มอย่างแรงจนเลือดซิบออกตามรอยเล็บ

เบิ้มแช่ค้างกายอยู่ครู่หนึ่ง รับรู้ได้ถึงเลือดสาวที่เคลือบชโลมท่อนเนื้อของเขา ความเป็นชายของเขาพองขยายจนเต็มเปี่ยม เขามองดูใบหน้าเนียนที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดปนสะอื้น ความแค้นที่เคยสุมอกบัดนี้ถูกเติมเต็มด้วยความใคร่ที่แสนบ้าคลั่ง

"มันจบแล้วคุณหนู... คืนนี้คุณเป็นของผมแล้ว"

ความคลั่งแค้นจากการถูกโกงหยาดเหงื่อแรงงานสะท้อนออกมาผ่านท่วงท่าที่ดุดันและดิบเถื่อน เขาเริ่มขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่างบางอย่างรุนแรง ทุกจังหวะที่โถมกายลงไปคือความเกลียดชังที่แปรเปลี่ยนเป็นแรงขับเคลื่อนทางกามารมณ์

ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระทบกันหนัก ๆ ดังสะท้อนไปทั่วห้องนอนหรูที่บุผนังเก็บเสียงอย่างดี เตียงนอนราคาสูงสั่นโยกตามแรงส่งของชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ เนตรนภาถูกกระแทกจนร่างคอนไปมา

หัวใจของเธอเต้นระรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก ในตอนแรกมันคือความเจ็บปวดรวดร้าวที่ทำให้เธออยากจะขาดใจตายเสียตรงนั้น แต่ทว่าเมื่อจังหวะที่ป่าเถื่อนดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ร่างกายที่ไร้เดียงสาก็เริ่มทรยศต่ออุดมการณ์

ความยิ่งใหญ่ที่คับแน่นอยู่ในกายสาวเริ่มแผ่ซ่านความร้อนระอุไปทั่วท้องน้อย ความจุกเสียดเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้านที่ล้ำลึกเกินกว่าจะพรรณนา

"อึก... อื้อออ... อ๊ะ"

เสียงร้องไห้อ้อนวอนเริ่มขาดห้วง เปลี่ยนเป็นเสียงครางประหลาดที่เนตรนภาเองก็ไม่เคยได้ยินจากปากตัวเองมาก่อน ใบหน้าขาวนวลเงยแหงนส่ายไปมาบนหมอน

ดวงตาที่เอ่อล้นด้วยน้ำตาเริ่มพร่าเลือนด้วยความกระสันซ่าน สองขาที่เคยเกร็งต้านกลับเริ่มขยับขึ้นมาเกี่ยวรัดเอวหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเบิ้มไว้แน่นอย่างลืมตัว

"เป็นไงล่ะคุณหนู ไอ้คนงานก่อสร้างชั้นต่ำคนนี้... มันทำให้คุณหนูเสียว จนลืมความเจ็บได้ใช่ไหม" เบิ้มคำรามอย่างสะใจ เมื่อเห็นเหยื่อสาวเริ่มบิดเร้าสะโพกตอบรับแรงกระแทกของเขา

เขาโน้มตัวลงไปฝังคมเขี้ยวขบเม้มตามซอกคอและลาดไหล่ทิ้งรอยรักสีกุหลาบช้ำไว้ทั่วเรือนร่างขาวผ่อง มือหนาข้างหนึ่งรวบผมยาวสลวยของเธอไว้แล้วดึงรั้งให้เธอเงยหน้าขึ้นรับจูบที่ร้อนแรงและหยาบโลน

เขาบดขยี้ริมฝีปากบางจนบวมเป่ง บังคับให้เธอรับรสชาติของความแค้นที่แสนหวานฉ่ำ

"อื้อออ... อ๊าาา... พี่เบิ้ม... อ๊ะ... เจ็บ... ... อ๊ายยย"

เนตรนภาหลุดครางชื่อเขาออกมาด้วยอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด ความรุนแรงที่เขายัดเยียดมาให้กลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่เผาไหม้ศักดิ์ศรีของเธอจนมอดไหม้ ร่างกายของเธอกำลังโหยหาสัมผัสที่จาบจ้วงนี้อย่างบ้าคลั่ง ยิ่งเขาตอกย้ำความแข็งแกร่งเข้าหาลึกเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งตอดรัดเขาแน่นขึ้นเท่านั้น ราวกับว่าในวินาทีนี้นรกที่เขาเคยมอบให้ได้กลายเป็นสวรรค์ที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้อีกต่อไป

ร่างกายของเนตรนภากระตุกเกร็งอย่างรุนแรงจนปลายนิ้วเท้าจิกเกร็งเข้าหากัน ความเสียวซ่านมหาศาลพุ่งทะยานจู่โจมจนสมองเธอขาวโพลน

ผนังเนื้อนุ่มภายในสั่นระริกและตอดรัดท่อนเนื้อกำยำของเบิ้มเป็นจังหวะถี่กระชั้นราวกับจะสูบเอาพละกำลังทั้งหมดของเขาเข้าไป