ตอนที่ 1
เด็กดียั่วรัก 1
November 4, 2026
เด็กดียั่วรัก
เด็กดียั่วรัก 1
ปิ่นแก้ว พาร่างงดงามสมวัยในชุดทำงานสมัยใหม่ลงบันไดบ้านด้วยความเร่งรีบ
“อ้าว ๆ อย่ารีบนักสิ ประเดี๋ยวพวกคุณ ๆ บนบ้านตื่นตกใจหมด”
“จ้าแม่”
เธอพูดแต่ร่างกลับทำตรงข้าม ยังวิ่งปนกระโดดด้วยความเร็วไปยังโรงจอดรถ
“พูดแล้วยังไม่ฟังอีก อย่าคิดว่าคุณประวิตรอุปถัมภ์แล้วจะทำอะไรก็ได้นะ อย่าลืมกำพืดตัวเอง”
ปิ่นแก้วหยุดชะงักทันทีเอี้ยวหน้ากลับไปมองแม่บังเกิดเกล้า ที่ยังทำงานเป็นแม่บ้านของมหาเศรษฐีหลังนี้มานานตั้งแต่เธอยังเด็ก จนกระทั่งบิดาของคุณคินท์ ชายไทยแท้เจ้าของบริษัทก่อสร้างอสังหาริมทรัพย์เบอร์ต้น ๆ ของไทย ได้มองเห็นความน่ารักของเธอแล้วมีเมตตา อุ้มชูรับเธอเป็นลูกบุญธรรมท่ามกลางเสียงคัดค้านของลูกตัวจริง โดยเฉพาะคุณคินท์
“ไม่ลืมหรอกค่ะแม่ แต่หนูสายมากแล้ว กลัวไปเข้างานไม่ทัน วันนี้วันแรกนะคะ”
เธอพูดจบหันหลังวิ่งลงบ้านทันทีขึ้นรถคันใหญ่ที่จอดรออยู่หน้าบ้าน
“ลุงสัน รีบหน่อยนะคะ หนูกำลังจะสายแล้ว”
“ได้เลยหนูปิ่น”
เธอเอนกายพิงเบาะหนังแล้วหลับตา นิ่งคิดว่าเธอกลายมาเป็นคุณหนูของบ้านนี้ได้อย่างไรกัน
คงเพราะความน่ารักในวัยเด็ก ผิวขาวใสและดวงหน้าหวานละมุน ทำให้เธอต้องใจคุณท่านที่มีแต่บุตรชาย
คุณประวิตรหรือพ่อ คำที่เธอเรียกขานมานานหลายปี พ่อบุญธรรม มีบุญคุณกับเธอมากมายจนไม่อาจชดใช้จนหมด และทุกวันนี้เธอยังได้รับสิทธิ์พิเศษเข้าทำงานในบริษัท ตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวคุณคินท์ ซึ่งเธอยังไม่รู้เลยว่าเขาจะว่ายังไงบ้าง
“ว่าไงนะครับพ่อ”
คินท์แทบตะโกนกร้าวออกมาเมื่อได้ยินบิดาพูดเรื่องให้ปิ่นแก้วขึ้นมาเป็นเลขานุการส่วนของเขา
“พ่อสั่งไปแล้ว หนูปิ่นกำลังขึ้นมา”
“แต่พ่อไม่ถามผมก่อน อีกอย่างผมมีเลขาส่วนตัวอยู่แล้ว”
“ก็แค่ช่วยฝึกงานให้น้อง อีกหน่อย น้องจะได้เป็นมือเป็นเท้าให้กับแก”
“เป็นมือเป็นเท้า! พ่อพูดเหมือนว่าน้องเขาเป็นผู้ชายหรือทาสรับใช้”
“พ่อไม่ได้คิดกับน้องปิ่นแบบนั้น แกก็รู้ดี แต่พ่อพูดขึ้นเนี่ยคิดแทนแก! ให้คิดเสียว่าอีกหน่อยน้องจะต้องช่วยงานแก”
“อีกหน่อยหมายถึงอะไร น้องไม่แต่งงานหรือครับ ไม่มีผัวแยกบ้าน”
“ไอ้คินท์!!”
“เอาล่ะ ๆ ผมขี้เกียจเถียงกับพ่อแล้ว เอาเป็นว่าถ้าปิ่นเขาทนมือทนเท้าผมได้ ก็เอา...ผมจะช่วยฝึกให้น้องเป็นเลขานุการส่วนตัวที่สุดเพอร์เฟค อย่างที่พ่อจะคาดไม่ถึงเลยครับ”
คินท์เค้นเสียงแล้วลุกออกจากห้องไปทันที กลับไปยังห้องทำงานรองประธานบริษัทที่อยู่ไม่ห่างกันมากนัก แล้วพอไปถึงจึงเห็นว่าเด็กชื่อปิ่นแก้ว ลูกบุญธรรมของพ่อได้มารออยู่ก่อนแล้ว
ลูกชายท่านประธานจึงกวาดสายตาไปทั่วร่างบอบบางแต่อวบอิ่มในชุดทำงานกระโปรงสั้นเลยเข่า และเสื้อเชิ้ตพอดีตัวทับด้วยสูทปิดมิดชิด เกล้าผมทรงสูงคล้ายซาลาเปา จึงยกยิ้ม
“สวัสดีค่ะคุณคินท์” ปิ่นแก้วยกมือไหว้สวัสดี ทั้งที่พบกันเสมอในบ้าน