ตอนที่ 2
เด็กดียั่วรัก 2
November 4, 2026
เด็กดียั่วรัก 2
เธอมองสันจมูกโด่งเรียว ริมฝีปากหนาล่างบางบนอย่างคนเอาแต่ใจ ผมดกหนาที่หวีเรียบลงน้ำมันอย่างนักธุรกิจ สวมชุดสูทราคาแพงสีดำ
ยังสังเกตด้วยว่าวันนี้เขาสวมนาฬิกาเรือนโปรด เรือนนี้เขาซื้อมาสองสามปีแล้ว เมื่อตอนไปสวิสเซอร์แลนด์กับหวานใจคนเก่าที่เลิกลากันไปแล้วหลังจากกลับมาได้ไม่นาน
ทว่าเขาไม่เคยเสียใจ เธอรู้ดี การที่อยู่ร่วมกันมานานทำให้สัมผัสไปถึงสันดาน ไม่ใช่สิ ตัวตนที่แท้จริงว่าเขาไม่เคยรักผู้หญิงคนไหน อย่างดีก็แค่ควงเล่นไปมาสักสามสี่เดือน มากสุดหนึ่งปี จากนั้นก็เปลี่ยนไปควงคนใหม่ และไม่เคยพาเข้าบ้าน
“เธอจะยืนมองอีกนานไหม ปิ่น”
“คะ ก็จนกว่าคุณคินท์จะสั่งให้ปิ่นทำอะไรค่ะ”
เธอยังยั่วอารมณ์โดยไม่ทันเห็นสีหน้าของคินท์ เขาพบว่าการที่เธอมายืนใกล้สุดในรอบหลายปีกำลังทำให้เขาหวั่นไหวในกลิ่นกายสาว และปิ่นแก้วเองไม่ใช่ผู้หญิงขี้เหร่ ตรงกันข้าม
รูปร่างแม้ว่าดูผอมบางทว่าอวบอิ่มอย่างที่เขาคิดว่าคงเต็มมือแน่นอน เอวเล็กและสะโพกผายรับกันดีกับส่วนสูงพอดี ไม่เตี้ยและไม่สูง
และที่เขาสังเกตเห็นในวันนี้คงเป็นริมฝีปาก ที่เติมสีแดงระเรื่อด้วยลิปสติก มันดึงดูดใจเขาตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในห้อง
“ถ้างั้น มานั่งบนโต๊ะสิ ฉันจะได้สั่งงานได้ถนัด”
“บนโต๊ะ?”
“ใช่ ไม่กล้าหรือไง” เขาท้าทาย เลื่อนแก้วกาแฟและเอกสารออก แล้วเลื่อนเก้าอี้ถอยห่าง “ลงทุนยั่วฉันขนาดนี้ ถึงเวลาไม่กล้า ขี้ขลาด”
ปิ่นแก้วเม้มปากนิ่ง เธอรู้ว่ามันดูผิดแผกและไม่ใช่ตัวของเธอเอง แต่เมื่อเช้าเขาทำให้เธอฮึดสู้
ดวงตาหวานมองโต๊ะทำงานทำจากไม้อย่างดีสีเข้ม แล้วเหลือบสายตามองเขา ที่บัดนี้นั่งเท้าคางเอียงหน้ามาทางเธอ อย่างกับรู้ดีว่าเธอไม่มีวันทำ
แต่เขารู้จักเธอน้อยไป!
“ได้ค่ะ เอาสิคะ”
ปิ่นแก้วเดินไปนั่งขอบโต๊ะทันทีจนคินท์ต้องเป็นฝ่ายผงะ แต่ชั่ววินาทีเขากลับเลื่อนเก้าอี้มาจนชิดแล้วจับหัวเข่าเธออ้าออก
“คุณคินท์!!” ปิ่นแก้วโพล่งขึ้น น้ำเสียงตื่นตระหนกจนเขาหัวเราะ
“ไม่กล้าเหรอ” คินท์ท้าทายเธออีก
“ทำไมจะไม่กล้า ให้ถอดกางเกงในด้วยไหมคะ”
“เอาสิ ถอดแล้วถ่างให้กว้าง ๆ เลยนะ ฉันจะดู”
คินท์พูดจบเอนกายออกห่างยกมือกอดอกรอคอยว่าเด็กสาววัยยี่สิบตรงหน้าจะทำจริงดั่งที่พูดหรือไม่
แล้วแผ่นอกแกร่งพลันสะท้อนสะท้านขึ้นจากแรงสูดหายใจ นิ้วเรียวเล็กเคลือบสีแดงเริ่มเลื่อนเข้าในกระโปรงขยับสะโพกดุกดิก แล้วเจ้ากางเกงในตัวน้อยสีดำก็หลุดออกจนถึงหัวเข่า
เขาจดจ้องนิ่งตรงเป้า...
“เป้าแฉะ?”
“แปลกอะไร ที่คุณคินท์ยังเป้าตุง”
ปากหนาค่อยหยักยิ้ม “ค่อยยังชั่ว ฉันชอบคนปากดี ไม่ใช่ผู้หญิงเนียมอายเหมือนก่อน ถอดให้หมดสิ แล้วส่งมานี่”
“คุณคินท์ไม่คิดว่ามันแปลกประหลาดเหรอคะ”
“แปลกประหลาด อะไรล่ะ”
“ก็นี่มันห้องทำงาน”
“ทำอะไรแปลกใหม่บ้าง ชีวิตจะได้มีสีสันไง เร็วเอาออกมา”
ปิ่นแก้วยิ้มยั่วแล้วถอดกางเกงในออกจากเท้าจนได้ยื่นไปตรงหน้าแล้วโบก