ตอนที่ 6 นั่งข้างผม

คนขับรถลงมาจากรถแล้วเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้ เฮย์เดนมีกฎว่าจะไม่มีใครมานั่งข้างเขาบนรถได้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม พวกเขาจะนั่งได้แค่ที่เบาะข้างคนขับเท่านั้น

ขณะที่วิโอเลตากำลังจะขึ้นรถ ชายหนุ่มที่เบาะหลังก็เปิดประตูหลังรถออกมาอย่างไม่คาดคิดและพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “คุณมานั่งข้างหลังก็ได้”

วิโอเลตาก้าวขาขึ้นรถมาข้างหนึ่งแล้ว เธอชะงักไป คนขับรถเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและมองเฮย์เดน “คุณครับ”

เฮย์เดนไม่สนใจคนขับรถและพูดกับวิโอเลตา “นั่งนี่สิ”

“อ้อ โอเค” วิโอเลตาไปนั่งที่เบาะหลัง คนขับรถที่ประหลาดใจก็ขึ้นรถไปเงียบๆ แล้วขับรถออกไป

วิโอเลตาขอบคุณเฮย์เดนอย่างสุภาพในรถ “ขอบคุณที่มารับฉันนะคะ”

เฮย์เดนเอนหลังพิงเบาะ เขาเลิกคิ้วอย่างสบายๆ และมองวิโอเลตาราวกับกำลังจ้องมองเหยื่อ

วิโอเลตารู้สึกไม่ค่อยสบายใจกับสายตาของเขามีอะไรผิดปกติกับโซเรน… เสื้อผ้าฉันสกปรกเหรอ? ทำไมเขาถึงจ้องฉันอยู่ได้? วิโอเลตามองเสื้อผ้าเธออย่างอึดอัดใจแต่ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรผิดปกติ

“ไม่เป็นไร คุณตอบแทนด้วยการเลี้ยงข้าวผมก็ได้”

วิโอเลตาผงะไปไม่ว่ายังไง เราก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เขาแค่มารับฉันไปเรียนด้วยกัน มันก็ไม่ได้ออกนอกเส้นทางของเขาสักหน่อย เขาจู่จี้ไปหรือเปล่าที่มาขอให้ฉันเลี้ยงข้าว? เขาคิดว่าเราสนิทกันมากเลยหรือไง?

“โอเค งั้นไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันนะ”

“คุณเรียนที่คณะศิลปะการแสดงหรือเปล่า?”

“ใช่”

“ผมจะไปหาคุณตอนเที่ยง”

“โอเค” วิโอเลตาโพล่งคำนั้นออกมา เธอไม่อยากจะพูดอะไรกับเขามากนัก

เฮย์เดนไม่ได้เป็นคนพูดเก่ง เมื่อวิโอเลตาไม่ได้พูดอะไรอีก เขาก็ไม่พูดเหมือนกัน เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาโซเรนแทน

เฮย์เดน: ‘ญาตินายสวยมากเลย’

โซเรน: ‘เฮด นายไปรับเธอแล้วใช่ไหม? ฉันยังไม่ได้เจอหน้าเธอเลยตั้งแต่เธอกลับมา เธอหน้าตาเป็นยังไงบ้างล่ะ?’

เฮย์เดนมองวิโอเลตา เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบไปว่า ‘อึ้งเลย’

อีกด้านหนึ่ง โซเรนผงะไปเล็กน้อย อึ้งเลยเหรอ? เขาหมายความว่าไง? เธอน่าเกลียดจนอึ้งไปเลยเหรอ? ให้ตายเหอะ ไม่แปลกเลยที่มีข่าวลือว่าเธอน่าเกลียดมากๆ เลยทำให้ตระกูลไวท์ไม่เผยตัวเธอออกมาให้คนอื่นเห็น

โซเรนรีบส่งข้อความไปหาเฮย์เดนอีกครั้ง ‘เฮด ยังไงๆ เธอก็เป็นลูกพี่ลูกน้องฉันนะ นายควรทำตัวดีๆ กับเธอ’ อย่าทิ้งเธอไว้ที่นั่นเพราะเธอน่าเกลียดเลยนะ! ไม่งั้นฉันจะอธิบายกับคนที่บ้านยังไงตอนกลับบ้านไป?! บ้าจริง!

เฮย์เดนเก็บโทรศัพท์ เขาไม่อยากส่งข้อความหาโซเรนอีกแล้ว

รถมาถึงทางเข้ามหาวิทยาลัยโทแลนด์ในเวลาอันสั้น วิโอเลตากำลังจะลงจากรถเมื่อเธอหันไปหาเฮย์เดนแล้วถามว่า “โซเรน พี่จะไปกับฉันไหม?”

เฮย์เดนไม่ชอบเข้ามหาวิทยาลัยผ่านประตูหลักเพราะมีคนเป็นจำนวนมาก และเขาไม่ชอบเสียงวุ่นวาย คนขับรถจึงรีบพูดขึ้นมาอย่างสุภาพว่า “คุณไวท์ครับ เขาไม่ชอบเข้าไปทางประตูหลัก…”

“ไม่เป็นไร ผมจะไปกับคุณเอง” เฮย์เดนขัดจังหวะก่อนที่คนขับรถจะพูดจบ เขารู้สึกอยากทำตามใจตัวเองและอยากลงจากรถไปกับวิโอเลตาแล้วเดินผ่านประตูมหาวิทยาลัยไปด้วยกัน

สิ่งที่ชายทั้งสองคนพูดมานั้นขัดแย้งกัน วิโอเลตารู้สึกว่าญาติของเธอนั้นแปลกมาก

คนขับรถดูเหมือนเขาเห็นผี วันนี้เฮย์เดนเป็นอะไรไปน่ะ? ทำไมจู่ๆ เขาก็เปลี่ยนใจแบบนี้?!

เฮย์เดนลงจากรถพร้อมกับวิโอเลตา เมื่อได้เห็นประตูมหาวิทยาลัยที่คุ้นเคย วิโอเลตาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าไม่ได้เห็นมันมานานมากแล้ว ขณะที่เธอกำลังจะเข้าไป เธอก็ได้ยินเสียงรอบๆ ตัวเธอ

“อ๊ะ! นั่นเฮย์เดนนี่!”