บทที่ 231 ชายชราสามคน

ไป๋ลู่ยวี๋จับคอของซูรุ่ยอย่างประมาทเหมือนเด็ก และกัดใบหน้าของเขา

"......"

ฉากนี้ทำให้หัวใจของหญิงสาวผุพังและชายแท้ก็ยังอยากร้องไห้

แขกในร้านอาหารกลายเป็นคนที่อยากรู้อยากเห็นอย่างกระทันหัน เมื่อมองไปที่นี่ เมื่อเห็นว่ากล้องกำลังจะยกขึ้น หนานซ่งก็รีบลากพี่น้องสองคนขึ้นไปชั้นบน เกรงว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่ละอายใจ

แม้ว่าซูรุ่ยจะเป็นลูกทูนหัวของลั่วอินและเป็นลูกบุญธรรมของพวกเขา แต่เนื่องจาก "กฎอำนาจ" ของลั่วอิน พวกเขาก่อตั้งพันธมิตรเป็นพี่น้องกันที่สวนกุหลาบเมื่อพวกเขายังเด็ก ฝึกฝนร่วมกัน ต่อต้านด้วยกัน และลงโทษด้วยกัน

การ~ปฏิวัติภราดรภาพ ได้ตั้งขึ้นในสมัยนั้น

ไป๋ลู่ยวี๋จูบซูรุ่ยเมื่อตอนที่เขายังเด็ก เขามีความสุขมากจนไม่รู้ทิศรู้ทาง และเขาก็มีความสุขเหมือนเด็ก 3 ขวบ

"ทำไมมีแค่คุณที่มา ยินยินล่ะ?"

ไป๋ลู่ยวี๋เทไวน์ให้ซูรุ่ย "แล้วไม่ใช่ว่าเด็กน้อยคนนั้นก็ไม่มาเหรอ? ทำไมถึงไม่มาด้วยกันล่ะ?"

ซูรุ่ยพูดอย่างเฉยเมย "ไม่เชื่อฟัง เลยโดนฉันกักขัง"

หน่านซ่งชำเลืองมองที่นี่ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ซูรุ่ยพูดนั้นเป็นความจริง และใส่ร้ายภายในใจ: แน่นอนว่าสถานะทางครอบครัวของผู้ชายก็แกล้งทำเป็นว่าเป็นเช่นนั้น

"ทำไมถึงไปทำแบบนั้นกับเขาล่ะ เด็กทำผิดอะไร? คะแนนสอบไม่ดีเหรอ? หรือทำลายความสัมพันธ์ของคุณอีกครั้ง?"

ไป๋ลู่ยวี๋ยิ้มเยาะเย้ยพี่ชายคนนี้เป็นหนุ่มโสดหมื่นปีและมีปัญหาใหญ่ ทั้งหมดเป็นเพราะว่ามีหญิงสาวล้ำค่าที่ไม่ต่อสู้เป็นเวลาสามวันและไปที่บ้าน

"ออกจากบ้านและมีความรักก่อนวัยอันควร มันง่ายที่จะปิดเธอ"

ซูรุ่ยเขย่าแก้วไวน์แดงของเขา เขาดูเหมือน "พ่อที่โดดเด่น"

"มีความรักก่อนวัยอันควร? !"

เป็นเรื่องปกติที่ซูยินจะหนีออกจากบ้าน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องมีความรักก่อนวัยอันควร

ไป๋ลู่ยวี๋อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง "เด็กน้อยหลงรักใครเหรอ? ใครกันที่เป็นคนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ที่สามารถทำให้ดวงตาของเราสูงขึ้นกว่าหน้าคุณซู"

เดิมทีหนานซ่งต้องการช่วยซูยินปกปิดอะไรบางอย่าง

อย่างไรก็ตามซูรุ่ยโดนหักหลัง ไม่ได้ตั้งใจจะปกปิดเพื่อลูกสาว ดังนั้นจึงบอกชื่อโดยตรงว่า "ตระกูลฟู่ที่เมืองหรง ฟู่ยวี่ลูกชายคนเดียวของฟู่ปั๋วซิ่ง"

"อะไรนะ? !"

เฉวียนเยี่ยเชียนรู้สึกประหลาดใจในครั้งนี้

กลายเป็นว่าเด็กคนนั้นฟู่ยวี่เหรอ? !

ดวงตาที่เฉียบคมของเฉวียนเยี่ยเชียนเต็มไปด้วยแสงอันเยือกเย็น และมือของเขาที่ถือแก้วไวน์ก็กำอย่างแน่น

ไอ้เด็กเวรนั่น แค่ยั่วยวนน้องสาวยังไม่พอ ตอนนี้เขาแกล้งหลานสาวอีก มันทำเกินไปแล้วนะ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคลื่นของพลังงานนั้น!

ไป๋ลู่ยวี๋ดูสับสน "ทำไมถึงเป็นฟู่ยวี่กันล่ะ? ไม่ใช่ว่าเด็กนั่นกำลังตามจีบเธออยู่เหรอ?"

เขามองไปทางหนานซ่ง

แล้วถามด้วยความประหลาดใจว่า "ยินยิน และเขาหายดีแล้วเหรอ?"

"ไม่" หนานซ่งขมวดคิ้วและพูดเบาๆ "ยัยเด็กนั่นเห็นฟู่ยวี่แล้ว ก็อยากจะจีบเขา ยังจีบไม่ติด"

"......."

ในประโยคเดียวเฉวียนเยี่ยเชียนและไป๋ลู่ยวี๋ตบโต๊ะด้วยกันแล้วจ้องเขม็ง "จีบไม่ติด! ฟู่ยวี่ตาบอดเหรอ? ทำไมถึงตาไม่ถึงกับยินยินของเราล่ะ"

"หนวกหูจะตาย"

หนานซ่งปิดหูและเหลือบมองสองพี่น้องที่กำลังจ้องมองและคำราม "นี่เธอต้องการให้พวกเขาดีกันหรือว่าไม่อยากให้พวกเขาดีกันกันแน่?"

ไป๋ลู่ยวี๋ "แน่นอนว่าไม่อยาก!"

เฉวียนเยี่ยเชียนพูดตรงๆ "แต่ถ้ายินยินของเราไม่ต้องการ แล้วฟู่ยวี่มีสิทธิ์อะไร?"

ไป๋ลู่ยวี๋ "ก็จริง!"

หนานซ่ง "........"

พูดไม่ออก