บทที่ 4 ฉันมาเอาชีวิตพวกแก

เขาว่ากันว่าคนที่เพิ่งรับตำแหน่งใหม่ๆจะทำท่าไว้ยศ แต่พอหนานซ่งกลับมาที่บริษัทตระกูลหนาน กลับทำให้คนอื่นจนตรอกแทน

มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในผู้บริหารระดับสูงกว่าสิบคน มีทั้งผู้อาวุโส ทั้งกรรมการบริษัท ในนั้นรวมถึงกรรมการวันนั้นที่เป็นพวกเดียวกันกับหนานหนิงไป่กับหนานหนิงจู๋ที่อยากจะวางท่าใส่หนานซ่งด้วย

ในห้องทำงานหนานหนิงไป่มีคนเต็มแน่นตั้งแต่เช้า ทั้งตบโต๊ะ เตะเก้าอี้ ตะคอกเสียงดัง "กูไม่สน กูทำงานให้บริษัทตระกูลหนานมาตั้งกี่ปี ยังไงก็ถือว่ามีผลงาน มีสิทธิ์อะไรมาไล่กูออก? ตระกูลของพวกมึงต้องให้เหตุผลกับกู ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกมึงอาหลานจะคิดบัญชีกัน ทำไมลากกูมาซวยด้วย ทำไม!"

คนอื่นๆก็โวยวายขอเหตุผล ตะคอกจนหน้าแดงคอแดง จนหน้าหนานหนิงไป่โดนน้ำลายกระเด็นใส่เต็มหน้า ไม่มีความเป็นผู้ดีสุดขรึมใส่สูทเลย ต่างก็แสดงธาตุแท้ออกมาหมด

หนานหนิงไป่โดนโวยวายใส่จนสมองอื้อ "ทุกคนใจเย็นก่อนนะครับ ใจเย็นๆก่อน……"

หนานหนิงจู๋กลับนั่งเล่นลูกประคำใหม่อยู่ที่มุมห้อง รักมากจนไม่ยอมวางลง ทำตัวเป็นเถ้าแก่ที่ไม่สนใจอะไรเลย เพราะตำแหน่งกรรมการของเขายังมั่นคงอยู่

ขอแค่ปลายมีดไม่หันมาทางเขา อยากหันไปทางไหนก็หันไปเถอะ

หนานหนิงไป่พยายามเกลี้ยกล่อมเพื่อนร่วมงานเก่าเหล่านี้ แล้วในใจก็เรียบนิ่งมากด้วย ไม่ว่าลูกน้องจะมีการเปลี่ยนแปลงยังไง ขอแค่เขานั่งตำแหน่งประธานกรรมการบริษัทให้มั่นคง แล้วอย่ากระทบต่อผลประโยชน์ของเขาก็พอ

ความจริงรายชื่อการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารระดับสูงนี้ หนานซ่งเอามาให้เขาดูแล้ว และเป็นผลลัพธ์จากการหารือของพวกเขาด้วย

"อาสองคะ ตอนนี้ตระกูลหนานเทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้ รากฐานของตระกูลเราไม่ได้มั่นคงขนาดนั้น เลี้ยงคนว่างไม่ไหวหรอกค่ะ เพื่อฟื้นฟูบริษัท หนูใช้เงินเก็บที่มีไปเกือบหมดแล้ว ถ้ายังปล่อยให้มอดข้าวกัดกินบริษัทอีก งั้นเราคงต้องถึงขั้นขายบ้าน จากที่หนูรู้มา อาสองกับอาสามเพิ่งซื้อที่ที่นอกเมืองทางเหนือ อยากจะสร้างสนามกอล์ฟ……"

ถ้ากระทบกับผลประโยชน์ตัวเองเมื่อไหร่ งั้นก็จะเป็นอีกเรื่อง เดิมทีหนานหนิงไป่ที่ขมวดคิ้วแน่นอยู่กลับเปลี่ยนสีหน้าทันที แล้วตบรายชื่อ-- ถอดตำแหน่ง! ต้องถอดตำแหน่ง!

จะไม่เลี้ยงมอดข้าวเด็ดขาด!

หนานซ่งขี้เกียจไปคุยกับตาแก่พวกนั้น เพราะทำชั่วได้ชั่ว เธอจึงออกจากบริษัท แล้วกลับบ้านเลย

คฤหาสน์ตระกูลหนาน หรือเรียกว่าสวนกุหลาบ เดิมทีเป็นสวนสาธารณะกุหลาบ เพราะคุณแม่หนานซ่งกับหนานซ่งชอบกุหลาบ หนานหนิงซงจึงซื้อไว้ แล้วสร้างเป็นคฤหาสน์ เป็นบ้านของทั้งสามคนครอบครัว