ตอนที่ 428
บทที่ 438 เจ้าหญิงน้อยหึงแล้ว
October 22, 2026
“สัมภาษณ์เสร็จแล้วเหรอ?”
ยวี่จิ้นเหวินเดินเข้ามา ท่าทางดูเหมือนชายหนุ่มที่มาหาแฟนสาวที่ห้องเรียน
ผู้ช่วยถือชานม ทาร์ตไข่ เค้กเข้ามา เชิญทีมงานสัมภาษณ์ดื่มชายามบ่าย ยวี่จิ้นเหวินยื่นชานมในมือแก้วนั้นให้หนานซ่ง
“ฟองนมหมีแพนด้า ฟานยินบอกว่าอันนี้อร่อยที่สุด”
หนานซ่งรับมา ไม่พูดอะไร เขาจึงพูดเสริมอีกประโยค “ถึงแม้ฉันอยากจะขุนให้เธออ้วนหน่อย แต่ชานมแก้วเดียวไม่มีทางอ้วนแน่ วางใจได้”
เธอสนใจเรื่องนี้เหรอ?
หนานซ่งเงยหน้า ถลึงตาใส่ยวี่จิ้นเหวินเล็กน้อย “นายมาได้ยังไง? ไม่ใช่บอกให้นายอยู่ดูแลคุณตาคุณยายเยอะ ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
“พวกเขารำคาญฉัน จึงไล่ฉันออกมา”
ยวี่จิ้นเหวินนั่งยอง เอาชานมในมือหนานซ่งมา ช่วยเธอเสียบหลอดดูด แล้วยื่นชานมให้เธอ จากนั้นก็พูดขึ้น “ฉันมาง้อเธอด้วยพอดี”
“ฉันไม่ได้โกรธ จะง้ออะไร”
หนานซ่งก้มหน้าดื่มชานม หวานแต่ไม่เลี่ยน อร่อยมากจริง ๆ
ยวี่จิ้นเหวินพยักหน้า “อืม เธอนิสัยดีมาก อารมณ์ไม่ร้ายเลยสักนิด”
“...”
หนานซ่งหน้าบึ้ง ทำไมไม่รู้สึกว่านี่คือคำชมนะ
ยวี่จิ้นเหวินหันหน้าไปทางเหอซู่ ถึงได้ลุกขึ้นยืน “ขอบคุณอาจารย์เหอมากนะครับ รบกวนคุณต้องลำบากมาถึงที่นี่”
“คุณยวี่เกรงใจกันเกินไปแล้วค่ะ พวกเราต้องขอบคุณการร่วมมือของคุณหนานค่ะ”
เหอซู่ยิ้มแล้วพูด “พูดจริง ๆ นะคะ ก่อนที่จะมานี่ฉันเป็นกังวลมาก แต่พวกเราคุยกันอย่างสนุกสนาน กระแสการออกอากาศน่าจะดีมาก รอให้เสร็จสมบูรณ์ ดิฉันจะส่งมาให้พวกคุณดูก่อนว่ามีจุดไหนที่ต้องปรับเปลี่ยน ยินดีต้อนรับที่จะเจรจากับพวกเราได้ตลอดเวลานะคะ”
“ครับ/ค่ะ” ยวี่จิ้นเหวินกับหนานซ่งพยักหน้าตอบรับพร้อมกัน
เหอซู่พูดกับยวี่จิ้นเหวิน “ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่จะสามารถสัมภาษณ์คุณยวี่ได้อีกครั้งคะ ฉันสนใจประสบการณ์ “การหนีตาย” ของคุณเป็นอย่างมากค่ะ”
“ไว้มีโอกาสนะครับ”
ยวี่จิ้นเหวินพูด “ช่วงนี้ยังอยากจะพักผ่อนอีกสักหน่อย ขอฟื้นฟูสติอารมณ์ก่อนนะครับ”
“เข้าใจค่ะ”
เหอซู่พยักหน้า มองดูคนหนึ่งที่ยืนอยู่ ส่วนอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้าม ทั้งสองเหมาะสมกันเป็นอย่างมาก จิตวิญญาณของอาชีพก็อดไม่ไหว จึงพูดขึ้นอีก “ฉันกำลังวางแผนจะทำรายการทอล์คโชว์ของคู่รัก หมั้นกัน แต่งงานกัน หย่ากันก็ได้หมด ไม่ทราบว่าท่านทั้งสอง สนใจไหมคะ?”
“...”
ยวี่จิ้นเหวินกับหนานซ่งตกตะลึงพร้อมกัน จากนั้นก็มองตากัน ผ่านไปครู่หนึ่ง ยวี่จิ้นเหวินพูด “งั้นรอให้พวกเราแต่งงานแล้วกันนะครับ”
หนานซ่งเกือบจะพ่นชานมออกมา
เขากล้าคิด กล้าพูดจริง ๆ!
หลักจากที่ทีมงานสัมภาษณ์ของสถานีโทรทัศน์กลับไป หนานซ่งถึงได้ถามยวี่จิ้นเหวิน “นายเป็นคนติดต่ออาจารย์เหอ ใช้ให้เธอมาหาฉัน?”
“อืม”
ยวี่จิ้นเหวินพูดสารภาพ “ก่อนหน้านี้ฉันเคยรับการสัมภาษณ์ของเหอซู่ ประทับใจในตัวเธอมาก รู้สึกว่าให้เธอได้รับการสัมภาษณ์แบบนี้ ทำให้ผู้คนเข้าใจเธอได้มากขึ้น ดีกว่าโดนนักข่าวล้อมในงานแถลงข่าวซะอีก วันนี้เธอได้พูดคุย รู้สึกเป็นยังไงบ้าง?”
“เหมือนกับนาย รู้สึกไม่เลว”
หนานซ่งก้มหน้าดื่มชานม
ยวี่จิ้นเหวินฟังน้ำเสียงของเธอ. รู้สึกไม่ค่อยปกติ จึงมองหน้าเธอ ก็รู้สึกไม่ปกติ
ครุ่นคิดถึงคำพูดของตัวเองเมื่อสักครู่ เขารีบโบกมือ พูดเสริม “ไม่ไม่ไม่...เมื่อกี้ที่ฉันพูดว่าประทับใจมาก แค่ความหมายบนตัวอักษรเฉย ๆ ยอมรับในความเป็นมืออาชีพของพิธีกร ไม่ได้มีความรู้สึกส่วนตัว เธออย่าคิดมากไปนะ!”
หนานซ่งได้ยินเขาพูดพร่ำ ก็กัดหลอดแล้วจ้องมองเขา
รอให้เขาพูดจบ เธอจึงปล่อยหลอด แล้วกัดริมฝีปาก “ฉันคิดมากไป หรือนายคิดมากไป?”
“...”
ยวี่จิ้นเหวินมองเธออย่างไม่แน่ใจ “เธอหึงแล้วจริง ๆ เหรอ?”