บทที่ 568 ถูกลิขิตมาให้นอนตายตาไม่หลับ

หนานซ่งไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเมื่อตื่นเช้าแล้วอาบน้ำยังต้องออกกำลังกายอีกด้วย

เธอสงสัยอย่างจริงจังว่ายวี่จิ้นเหวินกำลังแก้แค้นเธอที่เมื่อวานนี้ภายในรถเธออวดว่าประสิทธิภาพการต่อสู้ของหวังผิงนั้นแข็งแกร่ง เลยอยากพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตนเอง ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยได้สังเกตเห็นการแก้แค้นและการเปรียบเทียบของเขานั้นหนักหน่วงมาก เปรียบเทียบอย่างอื่นไม่ดีกว่าเหรอ?

และนี่ก็ยังอยู่ในพื้นที่ของเธอ ช่างกล้าหาญมากจริงๆ!

ในที่สุดก็คิดอยากกินอาหารเช้า ไม่ได้เอะอะจนนานเกินไป

หลังจากกินอาหารเช้าแล้ว ยวี่จิ้นเหวินก็ขับรถไปส่งหนานซ่งเข้าทำงาน หนานซ่งเอนตัวลงบนเบาะที่นั่งข้างคนขับ เธอเอ่ยถามเขาด้วยใบหน้าที่ง่วงนอน "วันนี้นายมีแผนอะไร? มาแบบนี้เดี๋ยวเหอจ้าวก็ระเบิดลงอีกหรอก"

"เขาระเบิดลง ฉันก็ไม่กลัวเขาหรอก"

สีหน้าของประธานยวี่ดูไม่มีความเกรงกลัว จากนั้นเอ่ยกับหนานซ่งว่า "วันนี้ฉันว่าจะไปหาจ้าวซวี่หน่อย"

"จ้าวซวี่？ เขายังอยู่เมืองหนานเหรอ?"

"อืม คาดว่าน่าจะอยู่ถึงสิ้นปีนี้"

หนานซ่งตอบรับ 'อ้อ' เธอหาวและถามอีกว่า "ไปหาเขาทำไมเหรอ?"

ไม่รอให้ยวี่จิ้นเหวินตอบ เธอก็เกิดปฏิกิริยาอีกครั้งพร้อมกับเบิกตากว้าง "เพราะหวังผิงเหรอ?"

"อืม"

ขณะรอสัญญาณไฟจราจร ยวี่จิ้นเหวินยกมือขึ้นและสัมผัสศีรษะของหนานซ่ง "ก็ยังไม่โง่นี่นา"

"ฉันไม่ได้โง่ ฉันแค่ง่วง สมองเลยสั่งการช้า"

หนานซ่งไม่พอใจที่ผมเผ้าของเธอยุ่งเหยิง

ยวี่จิ้นเหวินหัวเราะเบาๆ "ตำหนิฉัน ไม่ควรที่จะปลุกเธอตั้งแต่เช้าและให้เธอมา'ออกกำลังกาย'เป็นเพื่อนฉัน"

"......"

หนานซ่งเงยหน้าขึ้นและมองเขา "นายต้องการไหม?"

ยวี่จิ้นเหวินผงะไปชั่วขณะ "ต้องการอะไร?"

หนานซ่ง "หน้าของนายน่ะ"

ยวี่จิ้นเหวินเริ่มปฏิบัติการ 'เฮอะเฮอะเฮอะ...' ในช่วงเช้าอีกครั้ง

จากนั้นเขาพูดพร้อมรอยยิ้ม "มีเธอแล้ว ฉันจะยังต้องรักษาหน้าไว้ทำไมอีก? ต่อให้ไม่มีแล้วก็ช่างมันเถอะ"

เสียง 'เชือด' ดังขึ้นภายในใจของหนานซ่ง เธอรู้สึกว่าหลังจากที่ยวี่จิ้นเหวินคบกับเธอแล้วเขาก็หน้าหนามากขึ้นเรื่อยๆ

รถนั้นขับเร็วและเร็วยิ่งขึ้น มีแนวโน้มพัฒนาไปทางนักแข่งรถอย่างรวดเร็ว

นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดี

เธอต้องเบรกให้ทันเวลา ไม่พูดเรื่องไร้สาระกับเขาและพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจ

"จ้าวซวี่จะสามารถหาข้อมูลของหวังผิงได้เหรอ เขาเป็นหัวหน้าทีมสืบสวนคดีอาญา แต่เขาเป็นหัวหน้าแผนก"

รูม่านตาของยวี่จิ้นเหวินกระชับแน่นและเอ่ย "ก่อนอื่นฉันจะถามเขาว่าเขารู้ข้อมูลภายในหรือไม่ ถ้าไม่ ฉันก็จะไปหาคุณน้าให้คุณน้าช่วย"

หนานซ่งชำเลืองมองเขา เธอรู้ว่าตระกูลยวี่มีคุณท่านยวี่สอง คุณท่านยวี่สามและยังมีอีกคนหนึ่งคือคุณท่านยวี่ที่เป็นลูกบุญธรรมของตระกูลยวี่ เขาไม่ได้ทำธุรกิจ เขาประกอบอาชีพที่เป็นทางการ เพื่อให้เขาดูเป็นบุคคลธรรมดา นอกจากคนในตระกูลยวี่แทบไม่มีใครรู้จักตัวตนของเขาเลย เขาแทบไม่มีปฏิสัมพันธ์กับตระกูลยวี่ แต่เมื่อถึงเวลาสำคัญเขาก็มักยื่นมือเข้ามาช่วย

การมีสัมพันธภาพนั้นสามารถทำอะไรได้อย่างง่ายดายและเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร

หนานซ่งวางแผนที่จะสืบเสาะข้อมูลจากเฮ่อเสี่ยวเหวินและชีจิงจิง จะลองดูว่าจะได้รับข่าวสารที่สำคัญบ้างหรือไม่