ตอนที่ 570
บทที่ 580 ประธานยวี่อยากมีลูก
October 22, 2026
ยวี่จิ้นเหวินประคองใบหน้าของหนานซ่ง ให้เธอมองตัวเอง พูดซ้ำข้างหูเธอทีละคำ
ให้เธอรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ยังมีชีวิตอยู่
เขาอยู่ข้าง ๆ อยู่เคียงข้างเธอ
ไม่แยกจากไปไหน
เขาเหมือนกับพระสวดมนต์ พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นเพราะการเน้นย้ำนี้ คำพูดที่หนักแน่นและแข็งแกร่ง ทำลายภาพความทรงจำเบื้องลึกของหนานซ่ง สายตาค่อย ๆ ดึงกลับมา จ้องมองอยู่ที่ใบหน้า ร่างกาย ของยวี่จิ้นเหวิน ความคิดกลับมารวมกันอีกครั้ง กลับมาสู่โลกความจริง
“อาจิ้น...” เธอเรียกเขาเบา ๆ
ยวี่จิ้นเหวินตอบเธอกลับในทันที “ฉันอยู่นี่”
เขากอดเธอแน่น ฝ่ามือใหญ่ลูบแผ่นหลังของเธอ
รู้สึกถึงความอบอุ่นและความแข็งแกร่งในอ้อมแขนของเขา ใจที่เต้นแรงของหนานซ่งค่อย ๆ สงบลง
เป็นกลิ่นที่เธอคุ้นเคย
สิบปีก่อน ท่ามกลางซากปรักหักพังของป่าทึบ เขาอุ้มเธอเดินออกมา กลิ่นหอมของไม้ที่ทำให้สงบจิตใจได้
พนักงานทำความสะอาดในโรงหนังเดินเข้ามา “คุณผู้ชายครับ พวกเราจะเคลียร์สถานที่แล้วครับ”
“ครับ พวกเราจะออกไปเดี๋ยวนี้”
ยวี่จิ้นเหวินตอบรับ นั่งตัวตรง ลูบใบหน้าของหนานซ่ง แล้วพูดอย่างอ่อนโยน “พวกเราออกไปกัน?”
หนานซ่งพยักหน้า “อืม”
“ให้ฉันอุ้มเธอไหม?”
แม้ว่ายวี่จิ้นเหวินจะถาม แต่กลับก้มตัวลง อุ้มเธอขึ้นมา หนานซ่งตะลึง ขัดขืนอย่างเร็ว “รีบปล่อยฉันลงเลย”
เห็นเธอหน้าแดงหูแดง ก็รู้ว่าเธอเขิน แต่นั่นก็หมายความว่าเธอกลับคืนเหมือนเดิมแล้ว
ยวี่จิ้นเหวินปล่อยเธอลง แล้วจูงมือเธอพาเธอออกจากโรงหนัง
เฮ่อเซินกับซูอิงกำลังถ่ายรูปกับแฟนภาพยนตร์อยู่ เมื่อเห็นหนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินออกมา จึงยิ้มกับแฟนภาพยนตร์แล้วโบกมือลา จากนั้นก็เดินมาหาพวกเขา
เห็นหนานซ่งตายังแดงอยู่ เฮ่อเซินหยิกแก้มของเธอเบา ๆ แล้วแสดงความห่วงใย “ไม่เป็นไรนะ?”
หนานซ่งพูดเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย “พอใช้ได้ ผ่านมันมาได้แล้ว”
“กล้าหาญมาก”
เฮ่อเซินชมน้องเล็กเหมือนกับเด็ก แล้วโอบบ่าของเธอ “เพื่อเป็นการตกรางวัล ตอนเที่ยงพี่สามเลี้ยงหม้อไฟเธอ!”
“ใช่พี่ซูอิงของฉันอยากกินหรือเปล่า?” หนานซ่งทำลายภาพพจน์ของพี่ชาย
เฮ่อชิงผลักหัวของเธอเบา ๆ “เรียก ‘พี่ซูอิง’ อะไร เรียก ‘พี่สะใภ้สาม’ ถึงจะถูก”
หนานซ่งทำหน้าตาทะเล้นใส่เธอ แล้วเดินไปคล้องแขนซูอิง
ซูอิงยิ้มแล้วพูด “ช่วงนี้ฉันติดอาหารรสเผ็ดมาก ไม่กินเผ็ดไม่ได้”
“ช่วยไม่ได้ ช่วงเวลาพิเศษนี่”
เฮ่อเซินยิ้มอย่างมีเลศนัย
?
หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินฟังออกว่าคำพูดนี้ไม่ปกติ ทั้งสองมองหน้ากัน หนานซ่งกะพริบตา มองไปทางซูอิง
จากนั้นสายตาก็มองไปทางท้องของเธอ
“พี่สะใภ้สาม พี่...มีแล้วเหรอ?”
ซูอิงพยักหน้าอย่างมีความสุข “อืม เพิ่งตรวจเจอ”
“!”
หนานซ่งถลึงตาโตในทันที “งั้นพวก พวกพี่...”
เธอตะลึงจนไม่รู้จะพูดอะไร
“ชู่” เฮ่อเซินยกนิ้วชี้ขึ้นบอกให้เธอเสียงเบา ๆ หน่อย จากนั้นก็พาพวกเขาเดินไปที่ร้านหม้อไฟ
เมื่อเข้าร้านหม้อไฟที่จองไว้ล่วงหน้าแล้ว ก็เข้าห้องส่วนตัว ไม่มีคนนอก เฮ่อเซินถึงได้พูดขึ้น “หากประกาศข่าวนี้ โปรดิวเซอร์กับนักข่าวจะต้องปั่นหัวข้อนี้ ความรักของพวกเราถูกบริโภคมากเกินไป เป็นบุคคลสาธารณะ เรื่องนี้ช่วยไม่ได้ ส่วนเรื่องเด็กก็ช่างเถอะ ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมาก”
เขามองไปทางซูอิง “นี่ก็เป็นการตัดสินใจหลังจากที่ฉันเจรจากับเสี่ยวซูแล้ว”