บทที่ 595 คุณชี้นิ้วสั่งฉันเหรอ?

เมื่อกลับมาเมืองหนาน หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินแยกกันคนละทาง

ยวี่จิ้นเหวินรับผิดชอบส่งหนานซานไฉกลับสวนกุหลาบ หนานซ่งขึ้นรถกลับบริษัทโดยตรง หลัวกังตามอยู่ด้านหลังเธอ ติดตามอยู่ตลอดเวลา

นายหน้านายหลัง ’ออกจากงาน’ อย่างภาคภูมิใจ

“มีเรื่องอะไรต้องการให้ฉันช่วย โทรหาฉันได้ทุกเมื่อ” ยวี่จิ้นเหวินกำชับกับหนานซ่งอย่างไม่วางใจ

เธอชินกับการรับผิดชอบคนเดียว ไม่พึ่งพาเขา สำหรับเขาไม่ใช่ความเคยชินที่ดีอะไร

“รู้แล้ว ตอนที่ควรจะรบกวนนาย ฉันไม่เกรงใจนายแน่” หนานซ่งพูด

ยวี่จิ้นเหวินกลับขมวดคิ้ว “ผิดแล้ว เรื่องของเธอก็คือเรื่องของฉัน ทำไมถึงเรียกว่า ‘รบกวน’? ไม่ได้รบกวนสักนิด”

หนานซ่งยิ้ม แล้วพูด “ค่ะ~”

เธอยิ้มแล้วโบกมือลายวี่จิ้นเหวินกับนายท่าน จากนั้นเมื่อประตูปิดลง รอยยิ้มบนใบหน้าของหนานซ่งก็หายไป เธอหยิบแท็บเล็ตออกมาเสียบหูฟัง ต่อสายโทรศัพท์กับแผนกตรวจสอบของบริษัทแข่งกับเวลา เธอตรวจสอบข้อมูลผลิตภัณฑ์ในตอนแรกที่ส่งมา ศัพท์เทคนิคต่าง ๆ ออกมาจากปากได้อย่างราบรื่นและรวดเร็ว

หลัวกังนั่งอยู่ด้านข้างเธอ ตะลึงกับทักษะการเปลี่ยนหน้าของหนานซ่ง และรู้สึกประหลาดใจที่เธอทำงานจริง ๆ

คุณหนูใหญ่เขาเคยเจอมาเยอะแล้ว มีหลายคนที่ภายนอกดูสดใสกระฉับกระเฉงกว่าหนานซ่ง ลับหลังทั้งขี้เกียจทั้งเห็นแก่ตัว วัน ๆ ไม่ทำคุณประโยชน์อะไร เดินช็อปปิ้งทานข้าวถ่ายรูปก็บนว่าเหนื่อย แต่ละคนเหมือนนางฟ้าที่ไม่มั่วสุม ไม่เห็นจะหาเงินอะไร แต่การใช้จ่ายเงินแต่ละคนเก่ง ๆ ทั้งนั้น

คุณหนูที่เหมือนกับหนานซ่งที่ทั้งเตะต่อยได้ทั้งแบกเรื่องราวไว้ได้ น้อยของน้อยมาก ๆ

เขาชื่นชมผู้หญิงที่ไม่เสแสร้ง จริงจังทำงาน และก็ยินยอมที่จะปกป้องเธอ

เมื่อมาถึงบริษัทตระกูลหนาน หนานซ่งไปเจอกับกู้เหิงที่แผนกตรวจสอบ กู้เหิงยืนตรง “ขอโทษด้วยครับประธานหนาน เป็นความรับผิดชอบของผม...”

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะตามจี้ว่าใครผิด ไปจัดการปัญหาก่อน”

หนานซ่งขัดจังหวะการตำหนิตนเองของเขา

เป็นการยากที่จะป้องกันขโมยทั้งกลางวันและกลางคืน เรื่องที่เธอเป็นกังวลมากที่สุด ท้ายที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว

ไม่ว่าข้าศึกจะมาในรูปแบบไหนก็มีวิธีรับมือ คุณหนูใหญ่ตระกูลหนานไม่กลัวเรื่องอะไรอยู่แล้ว

—

กู้เหิงทำตามคำสั่งของหนานซ่ง เชิญหน่วยงานการตรวจสอบมา ตรวจสอบเข็มกลัดสองชิ้นนั้นอีกรอบ

ผลการตรวจสอบ: ผลิตภัณฑ์ที่เซี่ยโหวซื้อจากบริษัทหนานจิวเวลรี่ไม่มีปัญหา แต่ผลิตภัณฑ์ที่คุณน้าคนนั้นส่งมาที่บริษัทยวี่จิวเวลรี่แท้จริงแล้วคือเพชรปลอมที่มีสารก่อมะเร็ง ถึงแม้เพชรจะปลอม วัสดุโลหะที่ดัดได้คือของจริง โลโก้ของบริษัทหนานจิวเวลรี่ที่แกะสลักไว้ก็เป็นของจริงเช่นกัน

ผลออกมา เหมือนกับที่หนานซ่งคิดไว้ แต่ก็ไม่ได้หยุดความเคร่งขรึมของเธอได้

กู้เหิงพูดเสียงต่ำ “ที่ยุ่งยากคือ เพชรปลอมชุดนี้รั่วไหลออกจากบริษัทหนานของพวกเรา และผ่านช่องทางการขายอย่างเป็นทางการไม่รู้ว่าผสมไปเท่าไหร่แล้ว จะตรวจสอบจากตรงไหน และก็ไม่สามารถเรียกคืนได้...นอกจาก” เขามองไปที่ใบหน้าของหนานซ่ง “นอกจากเรียกคืนมาทั้งหมด”

แต่แบบนี้ ชุดนี้ก็ถือว่ายุ่งฟรี ๆ บริษัทหนานจิวเวลรี่ก็จะเผชิญกับความเสียหายครั้งใหญ่

ในตอนที่กลับมา อันที่จริงหนานซ่งเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด

เธอแทบไม่ค่อยลังเลอะไร “งั้นก็เรียกคืนทั้งหมด ถึงจะพังก็ต้องพังในมือตัวเอง ดีกว่าเอาสารก่อมะเร็งอยู่บนตัวลูกค้า ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริง ๆ ชื่อเสียงของบริษัทตระกูลหนานก็จบสิ้น พวกเราก็รับผิดชอบไม่ไหว ชีวิตมนุษย์สำคัญกว่าเงินเสมอ”

กู้เหิงตะลึง แต่ก็ตอบรับในทันที “ครับ!”

ศัตรูอยู่ในความมืด ฉันอยู่ในที่สว่าง

เรื่องแบบนี้เร็วดีกว่าช้า

บริษัทหนานจิวเวลรี่ยื่นฟ้องอย่างเป็นทางการ เวยป๋อก็แถลงการณ์อย่างเป็นทางการ ว่าผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่ของบริษัทหนานจิวเวลรี่ที่แสดงในงานRose Show เกิดจากความประมาทของบุคลากรภายใน มีเพชรปลอมปะปนเข้าไปด้วย เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของผู้บริโภค บริษัทหนานจิวเวลรี่เรียกกลับผลิตภัณฑ์ชุดนี้ โปรดนำใบแจ้งหนี้ไปที่ร้านค้าที่กำหนดหรือร้านในเครือออนไลน์อย่างเป็นทางการเพื่อคืนของและคืนเงิน เจ้าหน้าที่บริการลูกค้าจะจัดการให้ทุกท่านโดยเร็วที่สุด...

ทันทีที่กล่าวออกมา ก็ขึ้นรายการค้นหายอดนิยมทันที มีคนคอยสนับสนุน บอกว่าบริษัทหนานจิวเวลรี่กล้าหาญมาก แต่ก็มีคนดูถูกเยาะเย้ย บอกว่าบริษัทหนานครั้งนี้จบเห่แน่

สำนักงานใหญ่บริษัทหนานจิวเวลรี่ กำลังมีการประชุมระดับสูง ในที่ประชุมบุคคลระดับสูงแสดงความคิดเห็นของตัวเอง น้ำลายสาดกระเซ็น