บทที่ 602 หาพ่อให้ลูกๆ

ขณะที่เจี่ยงฟานกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง อยู่ๆโทรศัพท์ก็ส่งเสียงดัง

แล้วดังแทรกสิ่งที่เขาจะพูด

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

ขนตาหนานซ่งกระตุก ริมฝีปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เจี่ยงฟานกลับลุกขึ้นอย่างกะทันหัน มือก็ถือโทรศัพท์ไว้แน่น

"ขอโทษนะครับ ผมมีธุระ ผม……"

เจี่ยงฟานพูดติดๆขัดๆ สบตากับสายตาหนานซ่ง สุดท้ายก็พูดอะไรไม่ออก โค้งให้เธอ แล้วถือโทรศัพท์วิ่งออกไป

"เจี่ยงฟาน!" หนานซ่งตะโกนเรียกเขา แต่เขากลับไม่หยุด

สิ่งที่ตอบกลับเธอ เป็นแค่บานประตูที่ปิดลง

……

บริษัทตระกูลหนานกำลังตกเป็นเป้าสายตา ประธานบริษัทเจี่ยงฟานรับผิดชอบโดยการลาออก ไดเรกเตอร์ฝ่ายจัดซื้อกับฝ่ายการตลาดถูกปลด เหมือนเสียกำลังหลักไปพร้อมกันทีเดียวสามคน

หนานซ่งดีใจไม่ออกจริงๆ รู้สึกผมขาวก็ขึ้นเต็มหัว

"ให้ฉันไปเป็นประธานให้เธอไหม?"

ฟู่ยวี่มาร่วมงานแต่งพร้อมตระกูลซูที่เมืองหนาน……สอดรู้สอดเห็น แล้วฉีกยิ้มให้หนานซ่ง "ฉันได้ข่าวว่าเงินเดือนประธานบริษัทตระกูลหนานไม่น้อยเลย"

"ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้"

หนานซ่งพูดรับกับเขา

ฟูยวี่อึ้ง "จริงเหรอ เธอยอมจ้างฉันจริงๆเหรอ?"

ยวี่จิ้นเหวินโอบไหล่หนานซ่ง แล้วเอ่ยว่า "เธอก็แค่ใจร้อนจนลืมหูลืมตา"

"เหอะ"

ฟู่ยวี่กอดอกอย่างยโส แล้วมองตาขวาง "อิจฉาฉันก็พูดมาตรงๆ ไม่ต้องเกรงใจหรอก ที่ฉันเกิดมาก็เพื่อให้คนอื่นอิจฉาอยู่แล้ว"

ซูยินส่ายหน้าอย่างหมดคำพูด เขาไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่หลงตัวเองเท่าฟู่ยวี่เลย

หนานซ่งหรี่ตาลง แล้วเปลี่ยนประเด็น "ตอนนี้ไดเรกเตอร์การตลาดของฟู่กรุ๊ป ใช่เจียงไฮวหรือเปล่า?"

"ใช่"

ฟู่ยวี่นั่งไขว่ห้าง แล้วพูดอวด "เจียงไฮวเป็นนักการตลาดอัจฉริยะ ตอนนั้นฉันต้องไปตามล่า ค่อยแย่งตัวเขามาได้……"

เขายังพูดโม้ไม่จบ ก็เพิ่งรู้สึกตัว จึงรีบเบิกตาโตมองหนานซ่ง

"เชี้ย ไม่ใช่หรอกมั้ง? เธออยากแย่งพนักงานของบ้านฉัน?!"

หนานซ่งเลิกคิ้ว "เพื่อนกัน ไม่มีแย่งไม่แย่งหรอก ใช่ไหม?"

"ใช่บ้าอะไรล่ะ!"

ฟู่ยวี่ร้อนรน อยากอาละวาดใส่หนานซ่ง แต่พอสบตากับสายตาที่แหลมคมของเธอ ก็เก็บมือกลับไป พร้อมหันไปทางยวี่จิ้นเหวิน "มึงคุมหน่อยสิวะ!"

ยวี่จิ้นเหวินไม่สนใจเขา แล้วพูดกับหนานซ่งว่า "ฉันรู้จักเจียงไฮว ถ้าเธอต้องการจริงๆ ฉันจะนัดให้เอง?"

หนานซ่งพยักหน้า "โอเค"

"……"

ครั้งนี้ฟู่ยวี่ร้อนรนจริงๆ "นี่ ให้เกียรติกันหน่อยได้ไหมวะ? ต่อหน้าฉันนะโว้ย จะแย่งคนของฉัน ไม่เห็นหัวฉันเลยใช่ไหม? ฉันก็มีอารมณ์เป็นของตัวเองนะโว้ย?"

เขาต่อต้านไปตั้งนาน หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินกลับเมินเฉย แถมยังแนะนำเพื่อนในวีแชทแล้วด้วย

นี่จึงทำให้ฟู่ยวี่โมโหจนต้องหันไปทางซูยิน "อย่าเอาแต่ดูสิ เธอช่วยพิจารณาดู! เธอว่าพวกเขาทำเกินไปหรือเปล่า?!"

"ทำเกินไปจริงๆ"

ซูยินดื่มชานม แล้วเอ่ยว่า "แต่ว่าหนูกับคุณน้าเป็นครอบครัวเดียวกัน ก็ต้องเข้าข้างครอบครัวตัวเอง เพราะฉะนั้นหนูจะพูดว่า ทำได้ดีมาก!"

เธอชูนิ้วโป้งให้หนานซ่ง

"……" ฟู่ยวี่โมโหจนเกือบจะเป็นลม

"ทั้งครอบครัวเป็นคนยังไงเนี่ย? นี่มันโจรชัดๆ! โจรป่า!"

หนานซ่งไม่คิดที่จะดึงตัวเจียงไฮวมาอยู่แล้ว ถึงฟู่ยวี่จะยอม แต่เถ้าแก่ฟู่คงไม่ยอม

เธอแค่จะให้เจียงไฮวแนะนำคนที่มีความสามารถด้านนี้ แล้วเจียงไฮวก็แนะนำเพื่อนร่วมงานเก่าของเขาให้จริงๆ

หนานซ่งดูประวัติของเขา คุณสมบัติต่างๆก็เข้าเกณฑ์ จึงนัดเวลา แล้วเจอกันหลังงานแต่ง

เอด้าที่เป็นไดเรกเตอร์ออกแบบรับตำแหน่งฝ่ายจัดซื้อได้ชั่วคราว แต่ตำแหน่งของเจี่ยงฟาน ต้องมีคนมารับตำแหน่งแทนเหมือนกัน