บทที่ 603 คืนก่อนวันแต่งงาน

หนานซ่งคาดไม่ถึงเลยว่ายวี่จิ้นเหวินจะรอดักเธอตรงนี้

เธอจึงหันมองเขา แล้วยิ้มมุมปาก "นี่นายใบ้ให้ชัดเจนมากกว่านี้อีกได้ไหม?"

ยวี่จิ้นเหวินหัวเราะ "นี่ฉันพูดตรงๆมากแล้ว"

หนานซ่งแค่ยิ้มมุมปาก แล้วไม่สนใจเขาอีก

เรื่องลูกเธอก็พูดเล่นๆ ยังไม่ได้เตรียมตัวที่จะมี มีลูกไม่ใช้เหมือนจับตุ๊กตา ที่ตัวเองสามารถเลือกได้

ถ้าจับได้ตัวที่ไม่ชอบจริงๆ ยังสามารถคืนกลับไปได้

เธอก็ไม่ได้กลัวว่าจะเลี้ยงไม่ไหว แต่แค่นึกถึงคำว่าคลอด ก็เริ่มปวดท้องแล้ว

ถ้ายวี่จิ้นเหวินคลอดได้ก็คงจะดี แบบนั้นเธออยากมีสักสิบแปดคน จะได้ครบทั้งสิบแปดอรหันต์ น่าเกรงขามมาก

……

พอกลับไปถึงสวนกุหลาบ ก็ยุ่งวุ่นวายเหมือนที่พูดไว้เลย

ทุกคนกำลังยุ่งเรื่องจัดเตรียมงานแต่งงาน

เหล่าพี่ๆก็หาเวลามาช่วย มาสอดส่อง ตอนที่จี้อวิ๋นกับเฉิงเซี่ยนมาก็อุ้มเจ้าก้อนมาด้วย เด็กน้อยเหมือนกลัวคนแปลกหน้า ซุกอยู่ในอ้อมกอดจี้อวิ๋นทำตัวเป็นเด็กดี ลูกตาทั้งสองข้างก็ว่อกแว่ก มองหาคนที่รู้จัก พอเห็นหนานซ่ง หูก็ตั้งทันที

"ทำไมพาเจ้าก้อนมาด้วยคะ? ยังวุ่นวายไม่พอเหรอคะ"

ถึงแม้ปากหนานซ่งจะรังเกียจ แต่การกระทำกลับซื่อสัตย์มาก รับเจ้าก้อนมาจากจี้อวิ๋น แล้วลูบขนฟูๆสีขาวหิมะเล่น

จนทำให้เจ้าก้อนส่ายหัวไปมา

"พามันออกมาเจอสังคม จะได้รับความมงคลด้วย" จี้อวิ๋นเอ่ย

หนานซ่งเงยหน้ามองเขา แล้วมองสำรวจ "พี่สี่ พี่อ้วนขึ้นหรือเปล่าคะ?"

"พูดบ้าอะไรกัน!"

จี้อวิ๋นเบิกตาโต "ซิกแพคพี่ยังอยู่ ถ้าให้เปิดโชว์ไหม?"

เดือนอย่างจี้อวิ๋นให้ความสำคัญภาพลักษณ์ตัวเองมาก

"พี่มีซิกแพคด้วยเหรอเนี่ย ไหนหนูจับหน่อย"

หนานซ่งเพิ่งยื่นมือออกไป ก็ได้รับสายตาพิฆาตจากใครบางคน จึงรีบเอ่ยถามว่า "พี่เฉิง ให้จับไหมคะ?"

เฉิงเซี่ยนใจกว้างมาก "จับสิ"

หนานซ่งจึงจับหน้าท้องจี้อวิ๋น กำลังคลำดูว่าเป็นหกก้อนหรือว่าแปดก้อน ก็ได้ยินเสียงไอจากข้างหลัง

เธอหันกลับไปเล็กน้อย จึงสบตากับสายตายวี่จิ้นเหวิน เลยพูดกลบเกลื่อนว่า "ฉันกำลังช่วยพี่สี่หาซิกแพคอยู่ ยังโอเค น้อยกว่าของนาย"

หนานซ่งชูเลขหกแล้วก็เลขแปด "เขาหกก้อน นายแปดก้อน"

ไม่รอให้ยวี่จิ้นเหวินพูดอะไร จี้อวิ๋นก็เริ่มร้อนรน "จริงเหรอ พี่ไม่เชื่อ! สองก้อนบนสุดต้องฟิตหนักมาก!"

เขาไม่ยอม จึงถลกแขนเสื้อขึ้น แล้วเดินไปทางยวี่จิ้นเหวิน "ฉันจับหน่อย"

ยวี่จิ้นเหวิน "……"

จี้อวิ๋นเพิ่งก้าวเดินไป ก็โดนหนานซ่งห้ามไว้ "ซิกแพคของแฟนหนู ทำไมต้องให้พี่จับด้วย?"

"เธอยังจับซิกแพคพี่เลย!" จี้อวิ๋นต่อต้านการกระทำที่สองมาตรฐานของน้องเล็ก

หนานซ่งเอาแต่ส่งสายตาให้เขา บอกให้เขาหันไปข้างหลัง อย่าหาเรื่องใส่ตัวเอง

ความรู้ใจกันมานาน จี้อวิ๋นจึงเข้าใจสายตาหนานซ่ง รับเก็บมือ แล้วหันกลับไปยิ้มแห้งข้างหลัง

"แฟนเธอมีซิกแพคแปดก้อนแล้วไง ของเราก็มีเหมือนกัน!"

จี้อวิ๋นรีบเดินไปข้างเฉิงเซี่ยน แล้วกอดแนบเขาไว้ "กลับบ้านไปจับของนายก็ได้"