บทที่ 606 ฉันไม่ได้ฆ่าคน

เฉียนเจิ้งเหว่ยและเหมียวเจียงเสียชีวิตแล้ว

ตำรวจได้รับรายงานจากฝ่ายกฎหมายของบริษัทตระกูลหนานและหลังจากการสอบสวนและรวบรวมหลักฐาน พวกเขาได้จับกุมเฉียนเจิ้งเหว่ยอดีตผู้อำนวยการแผนกจัดซื้อของบริษัทตระกูลหนานและเหมียวเจียงผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดอย่างเป็นทางการ

ระหว่างทางไปจับกุมโดยไม่คาดคิด เขาได้รับโทรศัพท์จากภรรยาของเหมียวเจียง โดยอ้างว่าสามีของเธอถูกทุบตีจนตาย

เมื่อพวกเขามาถึงบ้านของเหมียวเจียงกำลังนอนอยู่บนเตียง ได้รับบาดเจ็บทั่วร่างกายและหายใจไม่ออก

เพื่อนร่วมงานที่มาถึงบ้านของเฉียนก็โทรมาและบอกว่าศพของเฉียนเจิ้งเหว่ย ถูกพบในบ้านพักของเฉียนและเขาก็มีรอยแผลเป็นด้วย

การระบุตัวตนทางนิติเวชแสดงให้เห็นว่าเหมียวเจียงและเฉียนเจิ้งเหว่ยต่างก็ถูกทุบตีด้วยไม้และมีรอยฟกช้ำหลายจุด รอยแตกร้าว และอวัยวะที่เสียหาย

จุดที่เสียชีวิตอยู่ที่กะโหลกศีรษะด้านหลังศีรษะ

ภรรยาของเหมียวเจียงร้องไห้ขณะจับร่างสามีของเธอ และเธอก็บ่นเสียงดังว่าหนานซ่งไม่พอใจและส่งคนไปฆ่าสามีของเธอ!

เมื่อหนานซ่งและเจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึงสถานีตำรวจ พวกเขาเห็นนางเหมียวนั่งบนเก้าอี้ในห้องโถงพร้อมกับลูกของเธอในอ้อมแขนของเธอ ผมของเธอยุ่ง ตาของเธอบวมเหมือนวอลนัท ลูกสามคนของเธออายุยังไม่มาก ลูกชายคนโตอายุสิบขวบในปีนี้ และคนเล็กสองคนเป็นฝาแฝดและลูกชาย แต่ดูเหมือนสี่หรือห้าขวบ

ครอบครัวที่มีลูกชายสามคนจะพบว่าเป็นการยากที่จะนำพวกเขามาอยู่ในครอบครัวใดๆ และเหมียวเจียงก็ทำงานในตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดบริษัทตระกูลหนานภายใต้แรงกดดันต่างๆ

เมื่อเห็นหนานซ่งร่างกายของนางเหมียวสั่นไหวครู่หนึ่ง ดวงตาของเธอก็ตั้งตรง และดวงตาสีแดงของเธอก็จ้องตรงมาที่เธอ

เหมือนเห็นทะเลศัตรูเลือด

"คุณเอง นั่นแหละที่ฆ่าสามีของฉัน!" เธอเกือบจะตีโพยตีพาย ชี้ไปที่หนานซ่งและสาปแช่ง

ลูกชายคนโตนั่งอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆและมองไปที่หนานซ่งเมื่อได้ยินคำพูด

เด็กสองคนตกใจกับพฤติกรรมของแม่ของพวกเขา และทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ ฉีฉีรีบวิ่งไปที่หนานซ่ง

"ผู้หญิงเลว คุณฆ่าพ่อของฉัน คุณเอาพ่อของฉันคืนมานะ!"

เด็กน้อยทั้งสองคว้าแขนของหนานซ่ง แล้วกัดเขาเมื่อเขาอ้าปาก เจ้าหน้าที่ตำรวจรีบเข้าไปกอดเขา เขาไม่ได้คาดหวังว่าเด็กจะแข็งแกร่งมากจนเขาไม่สามารถหลุดพ้นได้เป็นเวลานาน

แขนถูกกัดสองครั้ง เลือดไหลออกมา และความเจ็บปวดก็ทะลุทะลวง

หนานซ่งแค่ขมวดคิ้ว จากนั้นมองดูเด็กสองคนที่กำลังร้องไห้หลังจากกัดใครสักคนอย่างใจเย็น และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า "พ่อของพวกคุณ ฉันไม่ได้ฆ่า"

เธอมองไปที่นางเหมียว นางเหมียวนั่งบนเก้าอี้โดยไม่ขยับ เพียงแค่จ้องมาที่เธอด้วยท่าทางที่เกลียดชังมาก

ลูกชายคนโตของเหมียวเจียงยังคงเงียบ เหมือนกับว่าเขากำลังตรวจสอบหนานซ่ง

"คุณหนาน ทางนี้" เจ้าหน้าที่ตำรวจนำหนานซ่งไปข้างหน้าและหนานซ่งเดินตาม

นางเหมียวรีบวิ่งไปหาเธอเหมือนคนบ้า และถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่นหยุด "คุณผู้หญิงเหมียว คุณใจเย็นหน่อย เรื่องยังอยู่ระหว่างการสอบสวน......"

"ตรวจสอบอะไร? เธอเป็นคนฆ่าสามีของฉัน! อะไรคือสิ่งที่ชัดเจนในการตรวจสอบ?"

นางเหมียวร้องไห้และคร่ำครวญว่า "ผู้ชายของฉันเสียชีวิตเมื่อเขายังเด็ก และฉันเหลือลูกสามคนอยู่ตามลำพัง ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลือของฉันได้อย่างไร เอ่อ......"

หนานซ่งเดินเข้ามาโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อฟังเสียงร้องของนางเหมียว สีหน้าของนางก็อ้างว้างและอ้างว้าง

เธอรู้เพียงว่าการตายของเหมียวเจียงไม่เกี่ยวข้องกับเธอ และเฉียนเจิ้งเหว่ยก็เช่นกัน พวกเขาเสียใจต่อเธอและเธอก็ไม่เคยเป็นหนี้พวกเขา

เธอมีมโนธรรมที่ชัดเจน

*

เมื่อถูกพาไปที่ห้องสอบสวน หนานซ่งไม่พูดอะไร รอให้เฉิงเซี่ยนมา

จนถึงตอนนี้ เธอยังไม่หายจากข่าวการเสียชีวิตของเฉียนเจิ้งเหว่ยและเหมียวเจียง

คนจะตายแบบนี้ได้ยังไง?

ยวี่จิ้นเหวินมาถึงเฉิงเซี่ยนอย่างรวดเร็ว และจี้อวิ๋นก็มาด้วย ทันทีที่เขามาถึง เขาก็เอาใบอนุญาตประกอบวิชาชีพนิติเวชออกมาโดยหวังว่าจะตรวจสอบร่างของผู้เสียชีวิตทั้งสอง

ในฐานะทนายความเฉิงเซี่ยนเห็นหนานซ่งและถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น

หนานซ่งอธิบายทุกอย่างให้เขาฟังทีละอย่าง เธอส่งคนมาสอนบทเรียน แต่ก็ไม่ได้ทำร้ายชีวิตพวกเขา

เฉิงเซี่ยนฟังอย่างระมัดระวังโดยไม่พูดอะไร หลังจากที่เธอพูดจบ เขาถามเธอว่า "หลังจากออกจากโกดัง คุณไปไหนมา?"