บทที่ 631 จดหมายลาตายของพ่อ

เมื่อได้ยินคำว่า "จดหมายลาตาย" ดวงตาของหนานซ่งก็สว่างขึ้นและหัวใจของเธอก็แน่นขึ้นราวกับเป็นปฏิกิริยาตอบสนอง

เดินถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความกลัว

เธอจำจดหมายสามฉบับที่ยวี่จิ้นเหวินได้ทิ้งเธอไว้ และ "จดหมายลาตาย" ก็ถูกบังคับทิ้งไว้ให้เธอได้

ทำไมในโลกนี้ต้องเรียกสิ่งนี้ว่า "จดหมายลาตาย"

ยวี่จิ้นเหวินไม่ตอบสนองเมื่อได้ยินจดหมายลาตายของเมียวเจีย แต่ตกใจกับปฏิกิริยาของหนานซ่งมองดูเธออย่างกะทันหันและเขย่าแขนของเธอ

"เสี่ยวซ่ง......"

ทันทีที่เขาจับเธอได้ หนานซ่งก็ดูเหมือนจะถูกไฟฟ้าดูด ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน และเขามองไปที่เธอ

มีความกลัวและความอ่อนแอในสายตาของเขา

ปล่อยมือของเขา

ปรากฏว่าแผลที่เธอคิดว่าโตแล้วยังไม่หายดีแต่กลับมีอีกทางหนึ่งเหมือนสัตว์ประหลาดที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเธอซึ่งจะโผล่ออกมาเมื่อถึงจุดหนึ่งแล้วเปิดเขี้ยวที่ปลายหัวใจของเธอ กัดและเธอก็เปียกโชกไปด้วยเลือด ตัวสั่นด้วยความเจ็บปวด

ฝ่ามือของยวี่จิ้นเหวินว่างเปล่า แต่เขารู้สึกว่าหัวใจของเขาว่างเปล่าเพียงครึ่งเดียว

เขามองดูหนานซ่งด้วยความสับสนและสับสน เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเขาทำอะไรผิด เธอจะปฏิเสธเขาแบบนั้น

เขามองดูเธออย่างประหม่าและงุนงง และเรียกเธออีกครั้งอย่างไม่แน่นอน "เสี่ยวซ่ง…..."

เมียวเจียยังคงยกมือขึ้นและจ้องมองพวกเขาอย่างว่างเปล่า

หลังจากตอบสนองต่อบางสิ่ง เขาก็รีบดึงมือของเขา วางจดหมายลาตายไว้ข้างหลังเขา และมองไปที่หนานซ่งอย่างขอโทษ "ขอโทษนะพี่ มันกะทันหันเกินไป ทำให้พี่ตกใจ"

ถ้าจู่ๆหยิบจดหมายลาตายออกมา คนปกติควรกลัวสิ่งนี้ใช่ไหม?

เมื่อเห็นใบหน้าซีดของหนานซ่ง เมียวเจียรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยและมองไปที่หนานซ่งด้วยความรู้สึกผิด

คอของหนานซ่งสำลักเล็กน้อย และเธอก็ค่อยๆสงบลมหายใจและอารมณ์ที่ปั่นป่วนของเธอ และพูดกับเมียวเจียว่า "เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ ฉันเองที่คิดอย่างอื่นที่ไม่สามารถควบคุมได้ ขอโทษ"

ยวี่จิ้นเหวินจ้องไปที่หนานซ่งอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล ไตร่ตรองถึงสิ่งที่เขาทำผิดอย่างเงียบๆ

ทางนี้สบายดีนะ ทำไมจู่ๆถึงโกรธล่ะ

หนานซ่งไม่ใช่ผู้หญิงประเภทเจ้าอารมณ์และชอบเล่นอะไรไร้สาระ

อารมณ์ของเธอเปลี่ยนไปเพราะการปรากฏตัวของจดหมายลาตาย

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ยวี่จิ้นเหวินก็รู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นเหมือนกลอง และเขาก็เคาะสองครั้ง เหมือนกับฟ้าร้อง มันเปิดสมองที่วุ่นวายและสับสนของเขาออก

จดหมายลาตาย!

เขายังทิ้งจดหมายลาตายให้เธอด้วย เมื่อกี้......เธอคิดเรื่องนี้หรือเปล่า เธอเลย 'กลัว' เขาเหรอ?

ยวี่จิ้นเหวินรู้สึกขมขื่นเล็กน้อยในใจและมองไปที่หนานซ่งด้วยความทุกข์และความเสียใจ