บทที่ 717 ผู้คนเป็นทุกข์เพราะคุณน้า

หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินไปหายวี่จิ่นเฉิงโดยเฉพาะเพื่อถามเขาเกี่ยวกับหวังผิงก่อน แต่ยวี่จิ่นเฉิงก็ปิดปากเงียบไม่ยอมเปิดเผยอะไรเลย งานรักษาความลับทำได้ดีมาก แต่วันนี้เขาริเริ่มที่จะพูดถึงมันต่อหน้าของพวกเขาและมีการเปิดเผยข้อมูลมากมาย

ตอนนี้หนานซ่งเข้าใจบุคลิกของน้าหลานอวี้แล้ว เขาเป็นคนเก็บตัวและระมัดระวัง ยกเว้นคนของเขา เขาจะไม่พูดถึงเรื่องส่วนตัวของเขากับคนอื่นโดยไม่ตั้งใจ ลุงยวี่จิ่นเฉิงไม่ใช่คนที่ชอบนินทา แต่เขารู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างหลานอวี้และเฮ่อเสี่ยวเหวิน

จะบอกว่าสองคนนี้ไม่มีความสัมพันธ์ส่วนตัว พวกเขาคงไม่เชื่อถ้าพวกเขาถูกฆ่าตายตอนนี้!

"คุณลุง" ยวี่จิ้นเหวินมองไปที่ยวี่จิ่นเฉิงและพูดอย่างเคร่งขรึม "ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับหวังผิงคืออะไร?"

ยวี่จิ่นเฉิงเงยหน้าขึ้นมองเขา รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่สง่างามและตรงไปตรงมาของเขา "หวังผิง? ตอนนี้คุณกับเสี่ยวซ่งแต่งงานกันแล้ว ไม่เหมาะสมหรือไม่ที่จะเรียกเขาด้วยชื่อจริง เกิดอะไรขึ้น ควรเรียกคุณว่า 'น้า' ไหม?"

"!"

การแสดงออกของยวี่จิ้นเหวินและหนานซ่งเปลี่ยนไปและหัวใจของพวกเขาก็ตกตะลึง

"คุณรู้ทันทุกอย่างจริงๆ!"

ยวี่จิ้นเหวินขมวดคิ้ว "ครั้งก่อนเราก็ถามคุณ แต่คุณไม่บอกอะไรเราเลย"

เขาในน้ำเสียงมีความขุ่นเคืองเล็กน้อย

ยวี่จิ่นเฉิงยิ้มอย่างสงบและพูดว่า "ไม่บอกพวกเธอ ก็รู้อยู่แล้วว่าพวกเธอก็รู้ และฉันไม่แนะนำอะไรให้คุณเลย ให้คุณไปถามเขาตรงๆ เคล็ดลับนี้ใช้ได้หรือไม่? มันตรงไปตรงมาและยุ่งยากน้อยกว่าไฟล์ที่ฉันโอนให้คุณ"

"........" หนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินพูดไม่ออกจริงๆ

หลังจากเงียบไปนาน ยวี่จิ้นเหวินก็ยังโกรธอยู่เล็กน้อย "คุณเป็นจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ!"

ยวี่จิ่นเฉิงกำลังกินเนื้อแกะ ลืมตาขึ้นหลังจากได้ยินสิ่งนี้ และพูดว่า "คุณสามารถเรียกฉันว่า 'จิ้งจอก' ได้ แต่คุณไม่สามารถเรียกฉันว่า 'เฒ่า' ได้ ระวังคำพูดของคุณให้ดี"

ยวี่จิ้นเหวินทำหน้าบูดบึ้งและคิดว่า: มันคือจิ้งจอกเฒ่า แก่ แก่ แก่!

แต่ศักดิ์ศรีของคุณลุงยังคงอยู่ เขาแค่กล้าใส่ร้ายในใจ ไม่กล้าอวดดีต่อหน้าเขา

หนานซ่งเต็มไปด้วยคำถาม "ถ้าอย่างนั้นคุณเล่าเรื่องน้าหลานอวี้ให้เราฟังได้ไหม? ตัวอย่างเช่น เขากลายเป็นหวังผิงได้ยังไง?"

ยวี่จิ่นเฉิงจิบน้ำพลัมเปรี้ยวแล้วถามว่า "เขาไม่ได้บอกพวกคุณเหรอ?"

"ไม่" หนานซ่งพูด "พูดนิดหน่อย แต่ไม่หมด เรารู้แค่ว่าเขาอยู่เฉยๆในตงเจิ้นมาหลายปีแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เสี่ยวเหวินบอกว่าน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็น ฉันเดาว่าเขาคงได้รับความทุกข์ทรมานมากมายในตงเจิ้น ก่อนที่จะหลบหนีออกจากที่นั่นได้ในที่สุด"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ยวี่จิ่นเฉิงถอนหายใจเบาๆ "ใช่เขาได้รับความทุกข์ทรมานมาก เรียกว่าเป็นทุกข์ไม่ได้อีกต่อไป อาชญากรรมที่เขาได้รับคือเกินกว่าความเป็นมนุษย์มาก เมื่อคุณเห็นใบหน้าของเขา การทำศัลยกรรมตกแต่ง 10 ครั้งจึงจะเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ การทำศัลยกรรม 10 ครั้ง เทียบเท่ากับการตัดเนื้อและกระดูก 10 ครั้ง ไม่ต้องพูดถึงอาการบาดเจ็บและการทรมานทางจิตใจ นับเป็นปาฏิหาริย์ที่มีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้"

เมื่อหนานซ่งและยวี่จิ้นเหวินได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของพวกเขาดูน่าเกรงขาม

พวกเขารู้ว่าหลานอวี้เคยทำศัลยกรรมมาแล้ว แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเขาทำมาหลายครั้งขนาดนี้!

หนานซ่งเองไม่เคยทำศัลยกรรมมาก่อน แต่เธอเคยเห็นเมื่อไปร้านเสริมสวยเพื่อบำรุงรักษา ไม่ต้องพูดถึงการขยับจมูกและคาง แค่แทงตาสองชั้นแล้วฉีดดึงหน้าก็น่ากลัวและเจ็บปวดมาก ได้เห็นป้าบางคนที่ฉีดลบริ้วรอยแล้วกระโดดขึ้นจากเตียงด้วยความเจ็บปวด!