บทที่ 728 ปลาตากแห้งเข้าฉากแล้วก็หล่อดีนะ

ยวี่จิ้นเหวินยกมือขึ้น ทันทีที่เขาส่งเสียง เขาก็ทำให้ผู้คนที่อยู่รอบๆตกใจ

ไม่เพียงแต่พวกเขาตกใจ หนานซ่งก็ยังตกใจ

"คุณทำอะไร?" เธอแอบบีบแขนของเขา บอกให้เขาหยุดก่อกวน

เขาลุกขึ้นและพูดว่า "ผมกับเฮ่อเซิงก็มีรูปร่างที่คล้ายกัน มันไม่ควรจะเป็นฉากที่ไม่ต่อเนื่องกัน"

ความตกใจบนใบหน้าของเฮ่อเซิงไม่ได้ลดลง ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยใช้สตั๊นท์แมนในการถ่ายทำ แต่การเป็นสตั๊นท์แมนสำหรับคนดังอย่างยวี่จิ้นเหวินนั้นไม่เคยมีใครใช้เลยจริงๆ........อันที่จริง ไม่เพียงแต่เขาไม่เคยใช้มัน แต่ยังไม่มีใครใช้มันด้วยซ้ำ

หูจิ่งเฉินเคยได้ยินมาว่ายวี่จิ้นเหวินดูเหมือนจะเคยเป็นทหารมาก่อน และเขาไม่ใช่ทหารธรรมดา แต่เขาไม่รู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

"ประธานยวี่คุณ.......ต่อสู้ได้เหรอ?"

"ก็คงต้องลองดู จะไม่ถ่วงเวลาทุกคนนาน" ยวี่จิ้นเหวินไม่สนใจมัน เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เขาแค่นั่งอยู่ที่นี่และดูเป็นเวลานาน เขาเห็นฉากต่อสู้ทั้งหมดของเฮ่อเซิง

ดูเหมือนจะไม่มีวิธีใดที่ดีไปกว่านี้แล้ว ทีมงานทั้งหมดกำลังรอให้ผู้กำกับพูด หูจิ่งเฉินพยักหน้า "ถ้าอย่างนั้นก็ลองดู"

ทีมเสื้อผ้านำเสื้อผ้าอีกชุดหนึ่งที่เหมือนกับชุดที่เฮ่อเซิงสวมอยู่ทุกประการ และขอให้ยวี่จิ้นเหวินเปลี่ยนชุด

ห้องแต่งตัวของทีมงานค่อนข้างเรียบง่าย มีเพิงชั่วคราวสองหลัง

ขณะนี้ไม่มีใครอยู่ในห้องล็อกเกอร์ของผู้ชาย หนานซ่งตามยวี่จิ้นเหวินโดยตรงและขมวดคิ้วขณะที่เธอดูเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว

"คุณไม่ได้เป็นที่ปรึกษาหรอกเหรอ? จะมาแสดงทำไม?"

ยวี่จิ้นเหวินสวมเสื้อยืด เงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มแล้วพูดว่า "คุณเป็นโปรดิวเซอร์ยังเล่นเป็นนางเอกได้เลย แล้วผมเป็นที่ปรึกษาทำไมจะเป็นสแตนด์อินไม่ได้ล่ะ?"

"........" หนานซ่งมองเขาแล้วพูดไม่ออก "ที่คุณมานี่เพื่อจะbattleกับฉันเหรอ?"

"เปล่านะ ผมจะกล้าbattleกับคุณได้ไง"

เมื่อเห็นว่าหนานซ่งเริ่มโกรธเล็กน้อย ยวี่จิ้นเหวินไม่กล้าที่จะล้อเล่นกับเธออีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงเอนตัวไปกอดเธอ หอมแก้มเธอ "ผมไม่ได้เร่งให้รีบถ่ายเสร็จเร็วๆ แต่คุณก็ควรกลับไปพักผ่อนให้เร็ว ผมคิดถึงคุณจะแย่แล้ว"

หนานซ่งหัวเราะในใจ "นี่เราก็เจอกันทุกวันนะ มีอะไรให้คิดถึงเหรอ?"

ยวี่จิ้นเหวินมองไปที่เธอ ดวงตาของเขากะพริบเล็กน้อยและเขาก็กะพริบตา

หลังจากตกตะลึงเป็นเวลาสองวินาทีหนานซ่งก็เข้าใจ

แม้จะเจอหน้ากันทุกวัน แต่ตั้งแต่เข้าร่วมกลุ่ม ยวี่จิ้นเหวินได้เข้าหาหนานซ่งเพียงฝ่ายเดียว "วังเย็น" เป็นเวลาหลายวันที่เธอกลับไปตอนกลางคืนเพื่อไตร่ตรองบท ศึกษาโครงเรื่อง และแม้กระทั่งขอให้เขาช่วยเธอด้วยคำพูด มักจะผล็อยหลับไปโดยหันหน้าเข้าหาเธอ และยวี่จิ้นเหวินก็ฉุดเธอไม่ขึ้น

ดังนั้น สองวันนี้ทั้งสองจึงนอนไม่หลับ และนายยวี่ผู้น่าสงสารก็งดเว้นมาเป็นเวลาหลายวัน

ใบหน้าของหนานซ่งแดงเล็กน้อย และเธอไม่ต้องการคุยเรื่องบางอย่างกับเขาในสถานที่แบบนี้ ทีมงานไม่รอใคร รีบไปถ่ายเถอะคุณน่ะ!

การแสดงของยวี่จิ้นเหวินเหนือจินตนาการ

เพราะเขายืนกรานและไม่สามารถตัดหน้าได้ ยวี่จิ้นเหวินไม่จำเป็นต้องแสดงท่าทางใดๆ เมื่อต่อสู้กัน ใบหน้าของเขาไร้ความรู้สึกราวกับว่าใบหน้าของเขาเป็นอัมพาต แต่ใบหน้าที่หล่อเหลานั้นจะไม่ได้รับผลกระทบจากอาการอัมพาตบนใบหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับได้รับการปรับปรุงด้วยการเคลื่อนไหวที่เรียบร้อยของเขาแทน

ท้ายที่สุดมันเป็นการถ่ายทำไม่ใช่การต่อสู้จริงยวี่จิ้นเหวินถามเชี่ยวชาญด้านศิลปะป้องกันตัวเกี่ยวกับสองสามประเด็นก่อนถ่ายทำแล้วซ้อมกับคนที่เล่นเป็นอันธพาล ทุกจุดอยู่ในสถานที่เมื่อถ่ายทำจริง แต่เป็นเพราะพี่ชายศิลปะการต่อสู้ล้มเหลวในการต้านทานขาที่แหลมคมของยวี่จิ้นเหวินและเกือบจะถูกไล่ออก ยวี่จิ้นเหวินรีบดึงคนๆนั้นขึ้นมาและถามด้วยความเป็นห่วงว่า "พี่ชาย ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

"ไม่เป็นไรๆ ความผิดผมเอง ขอโทษครับผู้กำกับ" รุ่นพี่ผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะป้องกันตัวขอโทษอย่างรวดเร็วใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง