บทที่ 881 พี่เล็กกลายเป็นแฟนเด็ก

ไป๋ลู่ยวี๋ตะโกน และฉากพบผู้ใหญ่ของเขาก็กลายเป็นงานพบแฟนคลับ

“น้องหก เธอจำได้ไหมว่าเราเคยไปบาร์ ซานสุ่ยเจียน ในประเทศ Y มาก่อน”

ไป๋ลู่ยวี๋มองไปที่ หนานซ่ง ดวงตากวางคู่หนึ่งเป็นประกายราวกับเปล่งแสง

หนานซ่งโน้มตัวไปข้างหน้า “แน่นอนจำได้ แถบนั้นน่าทึ่งมาก! ฉันยังจำได้ว่ามีผู้ชายจำนวนมากบนเวทีเต้นรำเปลื้องผ้าและบิดตูด และเรียกว่าเซ็กซี่!”

ยวี่จิ้นเหวิน: "?"

เขามองดูภรรยาอย่างเงียบๆ เปลื้องผ้า? และบิดตูด?

เหยียนยวน นั่งตรงข้ามเขา มองดูความตื่นเต้น ริมฝีปากบางของเขายิ้มกว้าง

"ไม่ใช่แค่ผู้ชายเท่านั้น แต่มีผู้หญิงสวยด้วย!"

ไป๋ลู่ยวี๋จำภาพนั้นได้เมื่อสองสามปีที่แล้ว และรู้สึกตื่นเต้นมากด้วยความรู้สึกนึกย้อนถึงวัยเยาว์ของเขา

นั่นคือช่วงเวลาที่เขาเปิดประตูสู่โลกใหม่ ในขณะนั้น เขาและหนานซ่งเพิ่งจบมาใหม่ พวกเขาวิ่งไปที่เบอร์มิงแฮมเพื่อไปเป็นเพื่อนพี่ใหญ่และไปเล่นที่บาร์ยอดนิยมในท้องถิ่น ตอนแรกพวกเขาถูกดึงดูดด้วยชื่อบาร์ ใช่แล้ว "ซานสุ่ยเจียน " ได้ยินว่ามันถูกเปิดโดยชาวจีนพี่น้องมีช่วงเวลาที่ดีในภูเขาและแม่น้ำเพราะรูปลักษณ์ที่โดดเด่นของพวกเขามันน่าตื่นเต้นมากที่ พวกเขาได้ปล่อยตัวเอง และดึงดูดความสนใจจากชาวต่างชาติจำนวนมากและเกือบจะเสียชีวิตที่นั่น

“ยังจำได้ดีว่าได้รับเชิญจากผู้ชาย ให้มาเต้นบนเวที ถึงแม้ว่าการเต้นจะไม่ค่อยดีนัก แต่กลุ่มผู้ชมที่เป็นฝรั่งก็คลั่งไคล้ กล่าวว่าพวกเขาทำดีมาก”

ไป๋ลู่ยวี๋จำฉากนั้นได้ในตอนนั้น เขายืนอยู่ข้างเขาและควบคุมมันไม่ได้ เดิมทีเขาต้องการจะขึ้นไปช่วยน้องหก แต่เขาไม่ได้ไปช่วยหนานซ่งลง กลับถูกส่งขึ้นไปข้างบนโดยพวกผู้ชาย และพวกเขานึกว่าจะมาแย่งสาวจากพวกนั้น เกือบโดนตีจนตาย

หนานซ่ง และ ไป๋ลู่ยวี๋พูดคุยเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นที่นี่ และสิ่งที่พวกเขาพูดก็มีชีวิตชีวา "เมื่อสาวผมสีเงินออกมา มีเสียงอุทานขึ้นรอบๆ แล้วก็มองดูเธอกอดเอวพี่เล็กด้วยมือข้างเดียว ชายร่างใหญ่กลัวทันทีเมื่อเห็นคนสวยผมสีเงิน ลูบข้อมือของเขาอย่างหดหู่ จากนั้นสาวผมสีเงินก็สัมผัสศีรษะของพี่เล็ก"

"อืม"

ไป๋ลู่ยวี๋ดูขี้อาย เมื่อสองสามปีก่อนเขาเขินมากกว่าตอนนี้ แต่เขาไม่กล้ามองหน้า

เขาถูกคนของพี่ใหญ่พาตัวไปก่อนที่จะมีเวลาคุยกับพวกเขา หลังจากกลับถึงบ้านเขาตื่นเต้นมากจนนอนไม่หลับหลายคืน เขาตะโกนว่าจะเปิดบาร์ พี่ใหญ่หมดความอดทนกับพวกเขาเป็นเวลาหนึ่งเดือนจึงลงทุนเงินเพื่อสร้างให้

เป็นห้องลอยฟ้าในปัจจุบัน

ลั่วจวินหังมองเขาด้วยหางตา "ก็ว่าทำไมเธอถึงต้องการเปิดบาร์ แต่กลับกลายเป็นว่าถูกหญิงสาวสวยจับศีรษะของเธอจนไม่มีสมอง"

“ไม่...” ไป๋ลู่ยวี๋บอกว่าเขาต้องการเอาตัวรอด และรีบมองไปที่ฟู่จื่อแล้วอธิบายว่า “ไม่มีอะไรเกิดขึ้น พี่สาวผมสีเงินเพียงสัมผัสหัวฉันในตอนนั้น และไม่ได้ทำอะไรต่อจากนั้น "

"โอเคฉันรู้."

ฟู่จื่อพยักหน้าอย่างจริงจังและพูดอย่างใจเย็นว่า "ฉันจะจูบคุณในตอนนั้น แต่คุณวิ่งเร็วเกินไปและไม่มีเวลา ฉันจะไปรับคุณกลับ แต่ฉันรู้สึกว่าเธอยังเด็กเกินไป."

เจ็ดหรือแปดปีแล้วที่รอคอย และตอนนี้รสชาติกำลังดี

"..."

คำพูดที่อ่อนโยนของ ฟู่จื่อทำให้ ลั่วจวินหัง, ยวี่จิ้นเหวินและ เหยียนยวนเลิกคิ้วพร้อมกัน ขณะที่ หนานซ่ง และ ไป๋ลู่ยวี๋เบิกตากว้างขึ้นเป็นครั้งที่สอง ตกตะลึงและพูดพร้อมกัน: "โอ้ พระเจ้า!"