บทที่ 882 พี่เล็กจะแต่งงานแล้ว

หนานซ่งส่งข้อความหาแม่

ลั่วอินตื่นขึ้นมาแต่เช้า กำลังแปรงฟันไปด้วยดูวิดีโอไปด้วย ความง่วงยังไม่หายไป ก็ได้รับข้อความที่หนานซ่งส่งมา เนื้อหาสั้นมาก ๆ: พี่เล็กเสียบริสุทธิ์แล้ว!

“อ้าาาาาา!” แม่ตะโกนร้องออกมาอย่างรุนแรง ฟองกระเด็นเต็มกระจก

หนานหนิงซงที่กำลังปัสสาวะอยู่ตกใจเสียงของภรรยาจนแทบจะตาย

จากนั้นคุณนายลั่วอินที่รักษาภาพพจน์มาโดยตลอดไม่มีเวลาแม้แต่จะแต่งหน้า เธอเรียกไป๋ฉงซาน แล้วไปที่ห้องลอยฟ้าอย่างเร็วปานสายฟ้าแลบ ในไม่ช้าคนของตระกูลไป๋ทุกคนก็รับรู้หมดแล้ว

ความปากมากของไป๋ลู่ยวี่ ได้รับกรรมพันธุ์มาจากบรรพบุรุษของตระกูลไป๋ไม่มากก็น้อย

เช้าตรู่ ผู้หลักผู้ใหญ่ ลูกเด็กเล็กแดงของตระกูลไป๋มารวมตัวกัน พวกเขาเบียดเสียดกันอยู่ในห้องลอยฟ้า88 มาดูน้องสะใภ้สดใหม่ของพวกเขา เพราะไป๋ชีคือลูกรักของตระกูลไป๋

ความโอเว่อร์ยังคงต้องจำเป็นอยู่

พวกพี่ชายตระกูลไป๋ได้รับผลกระทบของคุณพ่อไป๋ฉงซาน ไม่อยากอายุเยอะขนาดนั้นแล้วยังโสด พวกเขาแต่งงานกันตั้งนานแล้ว อยู่ในกลุ่มคนที่ปัจจุบันเรียกว่า “แต่งงานก่อนวัยอันควร” และตอบสนองต่อการเรียกร้องนโยบายระดับชาติเป็นอย่างมาก พวกเขามีลูกเป็นคอก

หลานชายหลานสาวของไป๋ลู่ยวี่เยอะแยะมาก หลานชายคนโตสุดตอนนี้ใกล้ขึ้นมัธยมต้นแล้ว พวกเด็ก ๆ จ้องมองฟู่จื่อที่นั่งอยู่ข้างไป๋ลู่ยวี่ มองจนเหม่อลอย หลานชายคนเล็กมีตากลมโตเหมือนกับไป๋ลู่ยวี่ เขาถามขึ้นด้วยเสียงน่ารัก: “คุณอาเล็ก คุณอามีสิทธิ์อะไรที่หาแฟนสาวที่สวยขนาดนี้ได้? ต่อไปผมจะหาได้แบบนี้ไหม?”

ทุกคนพากันหลุดหัวเราะ

“อะไรเรียกว่ามีสิทธิ์อะไร อาเล็กของนายใช้ความสามารถที่แท้จริงรอจนมีแฟน!”

หลานชายคนโตแอบพูดอยู่ข้าง ๆ “ความสามารถ? โชคลาภไม่ว่า?”

ไป๋ลู่ยวี่: “...”

ทุกคนหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนาน

ไป๋ฉงซานดีใจเป็นอย่างมาก “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า” ไม่หยุด เขาหัวเราะเสียงดังสุด

คนอื่นไม่หัวเราะแล้ว เขายังหัวเราะอยู่ ยิ่งหัวเราะยิ่งพิลึก

ลั่วอินส่งเสียง “จิ๊” แล้วใช้สายตากดดัน “นายกินคางคกตั้งแต่เช้าเหรอ? หัวเราะฮ่าฮ่าฮ่า” จากนั้นก็พูดเสียงเบา “อยู่ต่อหน้าลูกสะใภ้ รักษาภาพพจน์หน่อย”

ไป๋ฉงซานหุบยิ้มในทันที แล้วแอบทำมือ “OK” กับลั่วอิน

ลั่วอินหันหน้าไปทางฟู่จื่อ เธอเปลี่ยนสีหน้า ยิ้มหวานเป็นพิเศษ พูดขึ้น “อาจื่อ น้าสงสัยมาก หนูตาดียังไง ถึงได้ชอบลูกชายของน้า?”

หนานซ่งกับยวี่จิ้นเหวินนั่งอมยิ้มอยู่ข้าง ๆ แล้วแอบกระซิบกระซาบกัน

“นายรู้สึกว่าแม่ของเราประจบสอพลอเกินไปไหม?”

ยวี่จิ้นเหวินพูดเสียงเบา: “ไม่ใช่ประจบสอพลอ แต่สองมาตรฐาน”

ตอนที่มาที่นี่คุณนายลั่วอินโมโหมาก นึกว่าลูกชายคนเล็กของตัวเองถูกป้าที่ไหนรังแก อัดอั้นความโมโหมาตลอดทางพร้อมที่จะตบสาวคนนั้น แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นฟู่จื่อ!

ฟู่จื่อเลยนะ!

สาวสวยเชียวนะ!

จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าลูกชายตัวเองไม่คู่ควรสักเท่าไหร่ ต้องรีบล็อกตัวลูกสะใภ้คนนี้ไว้

จะให้เธอหนีไปไม่ได้

ฟู่จื่อหันหน้าไปมองไป๋ลู่ยวี่ อยากจะยื่นมือออกไปหยิกหน้าขาวนุ่มของเขา แต่อยู่ต่อหน้าทุกคนจึงอดใจไว้ จะต้องให้เกียรติผู้ชายของตัวเองหน่อย เธอตอบกลับลั่วอิน: “เสี่ยวลู่ดีมากค่ะ ทั้งหล่อทั้งเชื่อฟังทั้งน่ารัก ทั้งโลกมีแค่คนเดียว จะไม่ให้หนูรักได้ยังไงคะ?”

คำพูดประโยคนี้ทำให้ทุกคนยิ้มออกมา แสดงว่า: มีความรักแล้ว!

หนานซ่งได้ฟังคำพูดของพี่สะใภ้เล็ก ในสายตาตัวเองคนรักดีที่สุด เธออยากพูดว่าที่จริงตระกูลของเธอยังมีอีกคนที่ทั้งหล่อทั้งเชื่อฟังทั้งน่ารัก ชื่อจี้อวิ๋น แต่ว่าเขาเป็นเกย์

และคำเชยชมที่ฟู่จื่อมีต่อลูกชายของพวกเขา ลั่วอินและไป๋ฉงซานเห็นว่า—-